Τὸ ἄρθρον εἶναι παλαιόν, ἀλλὰ λόγῳ μίας προσφάτου συζητήσεως, τὸ θυμήθηκα.
Εἶναι πάρα πολὺ σημαντικὲς οἡ πληροφορίες ποὺ μᾶς μεταφέρει καὶ μποροῦμε, μελετῶντας το καλὰ καὶ ἀκολουθῶντας τοὺς συνδέσμους, νὰ ἀποκτήσουμε μίαν πληρεστέρα εἰκόνα γιὰ τὸ τὶ ἀκριβῶς συμβαίνει σήμερα στὴν χώρα μας καὶ στὴν Εὐρωπη, ἀλλὰ καὶ σε ΟΛΟΝ τὸν πλανήτη γενικότερα.
Ἐκεῖ ποὺ θὰ σταθῶ, καὶ θέλω νὰ τὸ κρατήσετε, εἶναι πὼς ΜΟΝΟΝ κατ’ ὄνομα διατηρεῖται τὸ ὄνομα τῆς Γερμανίας. Συνέχεια

Ἡ δεκαετία τοῦ μεσοπολέμου χαρεκτηρίσθη γιὰ τὸ ρεῦμα τοῦ ἰδεαλισμοῦ παντοῦ στὴν Εὐρώπη.
Φαινομενικὰ τουλάχιστον, μιὰ μερίδα Ἑλλήνων, ποὺ διεκδικοῦν τὸ προνόμιο νὰ ἀποκαλοῦνται ὀρθολογιστὲς καὶ ῥεαλιστές, ἔχει καταλήξει στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ χρηστὴ διοίκησις, ἡ διαφάνεια καὶ ὁ ὑγειὴς ἀνταγωνισμὸς εἶναι ὄχι μόνον ἰκανὲς ἀλλὰ καὶ ἀναγκαῖες συνθῆκες γιὰ τὴν παραμονὴ στὸ εὐρῶ καὶ τὴν ἀπόλαυσι τῶν πλεονεκτημάτων του.