ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΘΗΣΑΥΡΩΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΩΝ.
Μια παλιά, κακή ιστορία, που τελικά διασταύρωσα και επαλήθευσα, μέσα από το κείμενο του ίδιου του πρώην δημάρχου Ηρακλείου Κρήτης, κ. Μανόλη Καρέλλη. Συνέχεια
Άγνοια ή και διαστρέβλωση της Ιστορίας προδίδει η καινοφανής άποψη που ακούσθηκε ότι δηλαδή μεγάλοι ήρωες του 1821 και των μετέπειτα εθνικών αγώνων υπήρξαν Αλβανοί.
Γίνεται σύγχυση με τους Αρβανίτες, τους αρβανιτόφωνους Έλληνες. Άλλο, όμως, Αλβανοί και άλλο Αρβανίτες. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Και εξηγούμεθα : Συνέχεια
Η προσπάθεια των Εβραίων για δημιουργία κράτους στην Παλαιστίνη μετά τον Β’ Π.Π. περιελάμβανε και ακραίες μορφές πάλης, με κυριότερη εκπρόσωπο την οργάνωση «Λεχί», η οποία έμεινε στην Ιστορία με τον χαρακτηρισμό που της έδωσαν οι Βρετανοί: «Συμμορία Στερν».
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΓΙΑΝΝΙΚΙΩΤΗΣ
Η μελέτη της δράσης της Συμμορίας Στερν επιτρέπει την κατανόηση αρκετών εκ των σημερινών καταστάσεων στην Μέση Ανατολή και αποκαλύπτει τις βαθιές ρίζες της τρομοκρατίας ως όπλου ολοκληρωτικού πολέμου. Η Συμμορία Στερν δεν υπολείπεται σε τίποτα από τις σημερινές τρομοκρατικές οργανώσεις, αντίθετα έχει στο ενεργητικό της την δολοφονία υψηλών προσώπων μεγάλων Δυνάμεων, κάτι που δεν το έχει καταφέρει σήμερα ούτε η Αλ Κάιντα.
Ἂν ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάσταση κατὰ τῶν ὀθωμανῶν τελεσφόριζε στὰ τέλη τοῦ 18ου αἰῶνος, καὶ κατὰ συνέπειᾳ πρὶν τὴν ἧττα τοῦ Ναπολέοντος στὸ Βατερλῶ καὶ τὴν συνεπακόλουθο πώλησι τῆς κεντρικῆς τραπέζης τῆς Μ.Βρετανίας στοὺς Ρόθτσιλντ (ἀντὶ πινακίου φακῆς), σ Συνέχεια
Στὰ παλαιὰ τὰ χρόνια, (τρέχα καὶ …γύρευε πόσο …παλαιά!!!) οἱ πόλεις λειτουργοῦσαν ὡς κράτη.
Κάθε πόλις διέθετε τὸν δικό της ἥρωα, ἤ τοὺς δικούς της ἥρωες, τὴν ἱστορία της, τὸ πολίτευμά της…
Τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, τοὐλάχιστον γιὰ τὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο, ἦσαν σὲ μεγάλον βαθμὸ κοντινὰ καὶ παρεμφερῆ μεταξύ τους, ὅπως ἦταν καὶ ἡ γλῶσσα, οἱ θεοὶ ἀλλὰ καὶ οἱ ῥίζες.
Αὐτὸ ὅμως δὲν ἄλλαζε τὶς θέσεις τῶν πόλεων. Ἡ κάθε πόλις εἶχε τὸ δικό της πολιτικὸ σύστημα διοικήσεως, ποὺ πολλὲς φορὲς ἦταν ἀκριβῶς ἐνάντιον αὐτοῦ τοῦ πολιτεύματος ποὺ εἶχε μία κοντινὴ πόλις, δίχως ὅμως κάτι τέτοιο νὰ ἐνοχλῇ ἤ νὰ ἐπηρεάζῃ ἄμεσα.
Κι ἔτσι βλέπουμε ἐδῶ τυραννία, ἐκεῖ δημοκρατία, παρὰ κάτω βασιλεία… Μὰ πάντα αὐτονομίες….
Συχνὰ πυκνὰ λοιπὸν βλέπαμε ἐπίσης νὰ συμβαίνουν διάφοροι πόλεμοι, (ἐμφυλίους τοὺς ἀποκαλοῦμε σήμερα!!!) πρὸ κειμένου νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ μία ἤ ἡ ἄλλη πόλις, στρατιωτικῶς, ἀλλὰ καὶ οἱ ὅποιες θέσεις της.
Μὰ κι αὐτὸ περιστασιακὸ ἦταν καὶ συνήθως, ἐκτὸς ἄλλων παραγόντων, ἠ κάθε πόλις ἐξηκολούθησε νὰ πορεύεται βάσει τῶν ἐπιλογῶν της, καλῶν ἤ κακῶν. Συνέχεια
*Η μοναδική φωτογραφία που διασώζεται από τις ηχογραφήσεις στο στρατόπεδο του Γκαίρλιτς. Ο 23χρονος λυράρης και βιολάτορας Μιχάλης Πολυχρονάκης πραγματοποιεί μια από τις παλαιότερες ηχογραφήσεις κρητικής μουσικής παγκοσμίως.
Γράφει ο Γεράσιμος Αλεξάτος,
συγγραφέας
Καθώς επανέρχεται στην συλλογική μνήμη η ξεχασμένη έως πρόσφατα «υπόθεση Γκαίρλιτς», που συντάραξε επί πολλά χρόνια το πανελλήνιο και αποτύπωσε όσο καμμιά άλλη τα πάθη τού Εθνικού Διχασμού, έρχονται σταδιακά στο φως και πολλές μικρότερες αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσες επί μέρους πτυχές της.
Μία από αυτές αφορά στην παρουσία στο Γκαίρλιτς στρατιωτών από όλα τα μήκη και πλάτη τού διάσπαρτου τότε ελληνικού κόσμου- εντός και εκτός του Ελληνικού Βασιλείου- και την συμμετοχή τους σε μια από τις παλαιότερες και πλέον εκτεταμένες ηχητικές καταγραφές
ελληνικού λόγου και μουσικής, που έλαβαν χώρα το καλοκαίρι του 1917 στο στρατόπεδο των Ελλήνων αιχμαλώτων.
Μεταξύ αυτών και τρεις τουλάχιστον στρατιώτες από τον Πόντο που η φιλοπατρία, οι συγκυρίες και η σκληρή μοίρα τους, τούς φόρτωσε εκόντες άκοντες στα τρένα της αιχμαλωσίας για το μακρινό στρατόπεδο της Γερμανίας. Συνέχεια
