Εἶναι δύσκολο νὰ περιγραφῇ ἡ ἀφόρητος μοναξιὰ αὐτῶν ποὺ ἔχουν ἀποφασίση, εἴτε συνειδητῶς εἴτε ὄχι, νὰ ἑστιάσουν στοὺς ἑαυτούς καὶ μόνον, γιὰ νὰ ἐπιτύχουν, στὸν ὁποιονδήποτε βαθμό, νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ κάθε λογῆς ἐπίκτητα -μὰ κι ἐπίπλαστα- δεσμά.
Ἡ ἀλλαγὴ δὲν ἔρχεται ἀπὸ ἔξω…
Ἔρχεται ἀπὸ μέσα μας… Δὲν περιμένουμε ἄλλους γιὰ νὰ μᾶς τραβήξουν ἀπὸ τὸ ὁποιοδήποτε τέλμα μας… Σηκώνουμε μόνοι μας τοὺς ἑαυτούς μας, θέτουμε στόχους καὶ δεσμευόμεθα γιὰ νὰ τοὺς πραγματοποιήσουμε.
Ἔλαιον θέλω καὶ οὒ θυσίαν…
Καλημέρα… Μὲ Ὀμορφιὰ καὶ Αἰσιοδοξία…
Ἀφορίζομεν τοὺς …ἀγνώμονας!
Ἀποφασίσαμε λόγῳ τῆς καθαρᾶς δευτέρας νὰ προβοῦμε εἰς κάθαρσιν ἀμαρτωλῶν καὶ μιαρῶν ἀτόμων. Ἀφορίζομεν ὅλους τοὺς Ἀγνώμονας.
Διαβιώντας ὡς θῦμα διασφαλίζω τὸ …τέλος μου!!!
Πότε κάποιος καθίσταται θῦμα; Μποροῦμε νά ἀλλάξουμε τόν ῥόλο τοῦ θύματος μέ κάτι ἄλλο; Κι ἐάν ναί, ποία εἶναι ἡ διεργασία;
Νέα ἑβδομάς…
Καλημέρα καὶ καλὴ ἑβδομάδα!!!