Δὲν ἔχει σημασία τὸ πῶς θὰ τὶς περάσουμε, ἀρκεῖ αὐτὸ ποὺ θὰ ἐπιλέξουμε, νὰ μᾶς γεμίζῃ εὐαρέσκεια.
Δὲν ἔχει σημασία ἐὰν θὰ εἶναι, γιὰ ἀρχή, μόλις μερικὰ λεπτά, ἀρκεῖ νὰ εἶναι δικά μας.
Δὲν ἔχει σημασία τὸ ἐὰν θὰ συμφωνοῦν οἱ γύρω μας, ἀρκεῖ νὰ τὸ θέλουμε ἐμεῖς πάρα πολύ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Σκοπὸς τῶν κυβερνήσεων ἡ δημιουργία ὀχλοποιημένων πολιτῶν.
Ἀπὸ τὴν μεταπολίτευση καὶ ἐντεῦθεν ὅλες οἱ κυβερνήσεις ἀποτελοῦν ἕναν κεντρκὸ πολυπλόκαμο πυρῆνα μὲ ξεχωριστὸ ὄνομα καὶ δῆθεν ξεχωριστὴ κατεύθυνση. (Πλήν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων!)
Ἕναν κεντρικὸ σχεδιασμὸ, μὲ σκοπὸ νὰ ἐλέγξουν τὸ μεγαλύτερο ποσοστὸ τῶν πολιτῶν-ψηφοφόρων.
Ὅλες οἱ κυβερνήσεις ἀκολούθησαν καὶ ἀκολουθοῦν τὸ ἴδιο σχέδιο καὶ ἡ μία σταθερὰ προετοίμαζε τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἐπομένη (συμπεριλαμβανομένης ὁλοκλήρου τῆς Ἀριστερᾶς). Συνέχεια
Σὰν παιδὶ νὰ πιστεύω στὰ …θαύματα!!!
Διότι τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν φόβους. Οὔτε ἀναστολὲς στὰ ὅσα πιστεύουν.
Δὲν ἔχουν σχηματίσει ἀκόμη τὰ πεποιθησιακά τους συστήματα καὶ δὲν ὑπάρχουν φραγμοὶ στὴν φαντασία τους.
Δὲν ἔχουν ἀκόμη βιώσει τὴν ἀποτυχία καὶ δὲν μποροῦν νὰ τὴν φανταστοῦν. Συνέχεια
Τὸ μεγαλύτερο δῶρο μας σὲ ἐμᾶς εἶναι ἡ ἐπικοινωνία μὲ …ἐμᾶς!!!
Τὸ μεγαλύτερο δῶρο εἶναι ἡ ἐπικοινωνία που ἔχουμε μὲ τὸν ἑαυτό μας.
Καὶ τὸ μεγαλύτερο λάθος μας εἶναι ἡ κατασπατάλησις αὐτῆς τῆς ἐπικοινωνίας. Συνέχεια
Ἐὰν διαρκῶς σκεπτόμεθα αὐτὰ ποὺ θέλουμε νὰ ἔχουμε…
Τότε ξεχνᾶμε νὰ ἀπολαύσουμε αὐτὰ ποὺ ἔχουμε…
Ἀστεῖο φαίνεται, ἀλλὰ εἶναι πραγματικότης.
Ἐὰν τὸ μυαλό μας εἶναι διαρκῶς σὲ αὐτὰ ποὺ θὰ θέλαμε, ἤ ἀκόμη χειρότερα, σὲ αὐτὰ ποὺ μᾶς λείπουν, τότε ἀδυνατοῦμε νὰ ἑστιάσουμε σὲ αὐτὰ ποὺ ἤδη ἔχουμε. Κι αὐτὰ ποὺ ἤδη ἔχουμε εἶναι τὰ πραγματικά. Εἶναι αὐτὰ ποὺ κερδίσαμε, ἐπιλέξαμε ἤ ἀφήσαμε πίσω μας. Εἶναι αὐτὰ ποὺ δὲν τοὺς δίδουμε σημασία, ποὺ τὰ ἀγνοοῦμε, διότι τὰ θεωροῦμε σίγουρα, δεδομένα, ξεπερασμένα… Συνέχεια
Ἐγὼ νὰ σὲ προστατεύσω ΔΕΝ μπορῶ, ἀλλὰ καὶ …ΔΕΝ ΘΕΛΩ!!!
Πρέπει νὰ τὸ κάνῃς μόνος σου.
Ὁ κάθε ἕνας δῆλα δὴ ἀπὸ ἐμᾶς ὀφείλει νὰ προστατεύῃ καὶ νὰ ὑπερασπίζεται τὸν ἑαυτόν του, ἀναλόγως τῶν δυνατοτήτων του.
Δὲν εἴμαστε ὑπεύθυνοι γιὰ τοὺς ἄλλους, παρὰ μόνον ἐὰν πράγματι εἴμαστε …ὑπεύθυνοι. Δῆλα δὴ ἐὰν πράγματι ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ παιδιά, ποὺ χρειάζονται τὶς δικές μας γνώσεις κι ἐμπειρίες, πρὸ κειμένου νὰ γίνουν κι αὐτὰ συνειδητοποιημένοι καὶ ὑπεύθυνοι, γιὰ τὴν ζωή τους καὶ τὶς ἐπιλογές τους, ἐνήλικες. Ὄχι γιὰ νὰ τὰ διατηροῦμε φυσικὰ σὲ κατάστασιν νηπιακή, ἀλλὰ νὰ τὰ ἐκπαιδεύουμε στὸ νά γίνουν ἐνήλικοι. Συνέχεια