Τί θά γίνουμε;
Γιατί; Πῶς θά τά καταφέρουμ; Θά ἀντέξουμε; Θά εἶναι τά πάντα καλλίτερα; Θά εἶναι πιό εὔκολα; Πιό ἁπλᾶ;
Μᾶς ἔχει ὑπογράψει κάποιος συμβόλαιο πώς θά εἴμαστε ἐδῶ κι αὔριο;
Μήπως μᾶς ὑπέγραψε συμβόλαιο πώς αὔριο τά πάντα θά εἶναι καλλίτερα ἀπό σήμερα;
Ἤ μήπως κάποιος …θεός μᾶς ἔταξε κάτι; Συνέχεια
Ἡ Λογικὴ εἶναι σαφῶς κάτι ποὺ δὲν χαρακτηρίζει τὴν ἐποχή μας.
Ἡ μεγάλη σύγχυσις τῆς ἐποχῆς μας ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὴν ἀνάγκη, ποὺ πηγάζει πλέον ἀπὸ ὅλο καὶ περισσοτέρους συνανθρώπους μας, καὶ ἀφορᾶ στὴν ἀλλαγὴ τοῦ τρόπου ζωῆς μας. Ὅλοις μας ἀντιλαμβανόμεθα πὼς ὅσα αὐτὴν τὴν στιγμὴ ἔχουμε δὲν μᾶς ἐκφράζουν. Τὸ πῶς θὰ ἀναζητήση ὅμως κάποιος τὶς δικές του ἀνάγκες ἔχει νὰ κάνῃ μὲ πολλὲς παραμέτρους, ποὺ σίγουρα εἶναι πάντα ὑποκειμενικές.
Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι περπατοῦν γρήγορα καὶ ἔχουν τὰ μάτια τους στραμμένα στὸ πεζοδρόμιο ἤ τὸ πολὺ πολὺ στὰ ῥοῦχα καὶ στα πρόσωπα τῶν περαστικῶν.
Συνήθως, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ κερδίσουμε τὸ δικαίωμα στὴν ζωή, πρέπει νὰ τολμήσουμε. 