Εἰλικρινῶς, ξέρω πλέον ἀρκετὲς τέτοιες Ἄννες γιὰ νὰ μπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω πὼς τὸ παρακάτω ἀληθεύει.
Καὶ κάθε φορὰ ποὺ αὐτὲς οἱ Ἄννες πηγαίνουν μὲ κάποιον πελάτη, ἕνα μαχαίρι μοῦ χώνουν στὴν καρδιά.
Δὲν μπορῶ νὰ κάνω τίποτα γιὰ νὰ σώσω τὶς Ἄννες. Οὔτε γιὰ νὰ πάψω τὴν ἐμφάνισιν τέτοιων καταστάσεων.
Μπορῶ ὅμως νὰ οὐρλιάξω γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, ἀπευθυνόμενη σὲ κάθε θεὸ καὶ διάολο ποὺ ἐπιτρέπει νὰ συμβαίνουν αὐτὰ τὰ τερατουργήματα!
Γιατί νά λάβω σοβαρά ὑπ’ ὄψιν μου τήν γνώμη σου;
Γιατί νά σέ σεβαστῶ;
Γιατί νά συνδιαλαγῶ μαζύ σου;
Ἔχεις δικαίωμα στόν λόγο καί σέ ποιόν λόγο;
Συνέχεια
Κάποτε εἶχα γράψει πὼς αὐτὴ ἡ ἐπανάστασις θὰ ἔχει μπροστάρηδες τοὺς παπποῦδες.
Αὐτοὺς τοὺς παπποῦδες, γιὰ τοὺς ὁποίους πιστεύω βαθειὰ μέσα μου, πὼς θὰ βάλουν τὴν ταφόπλακα στὴν ἐξουσία σας!
Αὐτοὺς ποὺ δὲν ὑπολογίσατε ἀλλὰ ποὺ ἔχουν καὶ γνώσιν καὶ ἀντίληψιν καὶ σθένος.
Καὶ περισσότερο ἀπὸ ὅλα δὲν ἔχουν νὰ χάσουν τίποτα πλέον! Συνέχεια
Ἐκεῖ, στὶς παρελάσεις προχθές, εἶδα πολλά.
Εἶδα πολλὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα φαίνονται.
Εἶδα ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐπάσκισες νὰ μοῦ κρύψῃς τόσο ἐπιμελῶς!
Εἶδα ἕνα κράτος ἀράχνη νὰ ἔχῃ ἁπλώσῃ τὰ δίχτυα του παντοῦ καὶ νὰ δημιουργῇ ἕνα πέπλο, μίαν σκιά. Μίαν ἄλλην εἰκόνα, διάφορο αὐτῆς ποὺ ἐγὼ βλέπω.
Μίαν πλαστὴ πραγματικότης! Συνέχεια
Τὶς τελευταῖες ἡμέρες γίναμε μάρτυρες ὑστερικῶν καταστάσεων.
Διαπιστώσαμε τὸν ἀπόλυτον ἐγκλωβισμόν (γιατί ἄρα γέ;) τῶν κρατούντων, καθῶς καὶ τῶν κάθε λογῆς παρατρεχαμένων τους, νὰ μᾶς «πείσουν» ἀναφορικῶς μὲ τὴν μεγάλη «νίκη» τοῦ Μπένυ!
Τί νίκη-σταθμός στήν παγκόσμιο γελοιοποίησιν ἦταν αὐτή πάλι;
Τὸ χειρότερον φυσικὰ ἦταν οἱ οὐρὲς κάποιων, ποὺ ἐπὶ προσθέτως ἐπλήρωσαν ἀπὸ δύο εὐρώπουλα ἕκαστος, πρὸ κειμένου νὰ μὴ χάσουν τὸ δικαίωμα νὰ μᾶς κατσικώσουν τὸν Μπένυ. Ὅπως σὲ αὐτὴ τὴν φωτογραφία: Συνέχεια
Κάποτε, όχι πολύ καιρό πίσω, είχα μαλώσει με έναν διαδικτυακό φίλο τον οποίο μάλιστα τον είχα αποκαλέσει ”ανθέλληνα” και στην συνέχεια τον διέγραψα.
Η αιτία ήταν μια συζήτηση που είχαμε. Σε αυτή, μεταξύ άλλων μου είχε πει,ότι …’‘γι’ αυτήν εδώ την Ελλάδα,όχι μόνο δεν θα αγωνιστώ, αλλά θα χαρώ και να πεθάνει. Εγώ κι εσύ αγωνιζόμαστε για άλλη Ελλάδα…” Τελικά θα ομολογήσω δημόσια, πως είχε δίκιο κι εγώ άδικο.. Συνέχεια
