Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι

Διεβαθμισμένες ἐλπίδες…

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Ἤ διαφορετικῶς, διαχειρίσιμες ἐλπίδες…

Οἱ ἐλπίδες, ὅταν μοιράζονται σὲ κοινωνίες, ποὺ ἤδη ἐλέγχονται καὶ καθοδηγοῦνται πολὺ προσεκτικά, εἶναι τοὐλάχιστον ἐπικίνδυνες καὶ γενοκτονικές, διότι καθιστοῦν τὰ μέλη τῶν κοινωνιῶν ἀδρανῆ καὶ ἀνίκανα νὰ ἀντιδράσουν στὴν ἐμφάνισιν τῶν ὁποίων κινδύνων. Οὐσιαστικῶς ἀδυνατοῦν αὐτὰ τὰ ἄτομα νὰ ἐντοπίσουν καὶ νὰ ἀναγνωρίσουν τοὺς κινδύνους, διότι οἱ κίνδυνοι παραμένουν συγκεκαλημμένοι, πίσω ἀπὸ προπαγάνδες, πολλῶν εἰδῶν ἐλπίδες καὶ ὁπωσδήποτε μπόλικη ἀχλή…
Φυσικὰ οἱ πραγματικοὶ κίνδυνοι ὄχι μόνον δὲν μειώνοντα, ἀλλὰ ὅταν ἐμφανίζονται εἶναι τοὐλάχιστον καταστροφικοί. Συνέχεια →

Οὔτε τὸ σύστημα φταίει, οὔτε ἡ Νέα Τάξις, γιὰ τὰ χάλια μας…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Σὰν Ἔθνος, ἔχουμε μάθει νὰ ἐπιῤῤίπτουμε εὐθύνες στοὺς ἄλλους, γιὰ ὅ,τι κακὸ συμβαίνει.
Καὶ συνήθως οἱ «ἄλλοι» εἶναι κάτι ἀπρόσωπο: «τὸ Σύστημα», ἡ «Νέα Τάξις» κ.ο.κ.

Λυπᾶμαι ποὺ θὰ σᾶς ἀπογοητεύσω…
Οὔτε τὸ «Σύστημα» φταίει, οὔτε ἡ «Νέα Τάξις» φταίει, οὔτε κανεὶς ἄλλος φταίει γιὰ τὰ χάλια μας. Συνέχεια →

Κοινὸ τοῖς πᾶσι

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Το σύστημα έχει ξεσκεπαστεί. Έπεσαν οι κουρτίνες των παρασκηνίων και βλέπουμε στο θέατρο του παραλόγου τους πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής μόνο με τα σώβρακά τους. Είναι όλοι ίδιοι, κρατώντας ο καθένας σε χαρτί το ρόλο που θα παίξει γραμμένο από τον ίδιο συγγραφέα. Χωρίς μακιγιάζ η αλήθεια φαντάζει τρομακτική αλλά από την άλλη είναι αλήθεια.
Έπαιξαν και το τελευταίο τους χαρτί με τις εκλογικές διαδικασίες οι  οποίες είχαν ποσοστά μοιρασμένα σε πάμπολλους συνδυασμούς αλλά από την άλλη είχαν το πραγματικό αποτέλεσμα όλων των πολιτικών θεατρίνων: Ολοκληρωτισμός.
Κατακερματίσαν την πολιτική σκηνή σε κόμματα (βγάζοντας στην σκηνή ακόμα και τους αθλιότερους κομπάρσους που τους τάιζαν χρόνια γι’ αυτήν την ώρα ανάγκης), τα έδωσαν όλα στην πράξη εκλογές και αυτό που ξαναπήραν είναι αυτό που δημιουργήθηκε τα τελευταία 40 χρόνια στην χώρα: Πολίτες που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει φιλελευθερισμός, ναζισμός, σοσιαλισμός, εθνικισμός, κομουνισμός και όποιον άλλο -ισμό νομίζουν ότι γνωρίζουν και πιστεύουν. Απλά στήριζαν το κόμμα-μαγαζί λόγω άγνοιας, εθελοτυφλίας, παράδοσης, λόγω χαζής αντίδρασης, λόγω επικίνδυνου ρομαντισμού  ή λόγω ιδιοτέλειας. Συνέχεια →

Ψόφος…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Αὐτὸ μὲ τὶς καθαρίστριες καὶ τὰ ΜΑΤ πολὺ μὲ προβληματίζει…

Τὰ κακὰ ΜΑΤ, οἱ καλὲς καθαρίστριες…

Ἤ, γιὰ κάποιους ἄλλους, οἱ κακές, ἀριστερὲς καθαρίστριες, οἱ βολεμένες, τῶν 4000 μηνιαίως, καὶ οἱ πραιτωριανοὶ τῶν 600 μηνιαίως, ποὺ ἔστησαν πόλεμο, γιὰ νὰ …τρίβουν τὰ χέρια τους αὐτοὶ ποὺ …κινοῦν τὰ νήματα.

Μία χαρά…

Χωρισθήκαμε ἤδη στὰ δύο κι ἐὰν δὲν στηρίξουμε τοὺς μὲν ἤ τοὺς δέ, ἀμέσως …χαρακτηριζόμεθα ὡς …κάτι. Φτοῦ μας!!!

Ὅπως ἐπίσης μὲ προβληματίζει τὸ ὅ,τι κάποιοι (ὀρθῶς) στιγματίζουν πὼς ἡ φασαρία ἔγινε ΜΟΝΟΝ γιὰ τὶς καθαρίστριες καὶ γιὰ τοὺς χιλιάδες ἀνέργους τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως …μούγκα!!!

Δῆλα δὴ ἀξία σὲ αὐτὴν τὴν χώρα, κατὰ πῶς τὰ βλέπουμε νὰ συμβαίνουν, ἔχουν ΜΟΝΟΝ αὐτοὶ ποὺ ὑποστηρίζονται ἀπὸ κάποιον καλὰ ὀργανωμένο συνδικαλιστικὸ φορέα… Ἀλλοιῶς …πεθαίνεις!!!
 Συνέχεια →

Δὲν μπορεῖς νὰ λέγεσαι Ἄνθρωπος ὅταν δὲν ἔχῃς μνήμη…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἑόρτασαν τὶς πρὸ ἄλλες οἱ κουτόφραγκοι, μαζὺ μὲ τὰ «ἀμερικανάκια μᾶς ἐπέρασες», τοὺς «βασιλικούς» Ἄγγλους, τοὺς «πληβείους» Ῥούσσους καὶ τοὺς πτωχοὺς συγγενεῖς, τὴν ἐπέτειο γιὰ τὴν ἀποβάσι στὴν Νορμανδία.
(Τρία πράγματα θυμάμαι μὲ τὴν λέξῃ «Νορμανδία».
Τὴν εἰσβολὴ τῶν Νορμανδὼν στὴν ἰγγλετέρα, τὴν ἀπόβασι τῶν  «συμμαχικῶν» δυνάμεων στὸν Β’ Π.Π. καὶ τὸ «ἐσκαλὸπ ἃ λα νορμάντ»…, γευστικότατο!)

Καλεσμένη εἶχαν καὶ τὴν Μερκελίτσα… (χαρά ποὺ εἶχε αὐτὴ γιὰ τὴν …ἀποβάσι). Ἐν τάξει, ὅλα καλὰ μέχρι ἐδῶ… Συνέχεια →

Νά μοιράζομαι τίς σκέψεις μου;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς σκέψεις μου…
Ὑπάρχουν σκέψεις ποὺ πρέπει κι ὀφείλω νὰ μοιράζομαι κι ἄλλες ὄχι.
Ὑπάρχουν ἰδέες ποὺ πρέπει νὰ διαδίδονται κι ἄλλες ὄχι…
Ὑπάρχουν γνώσεις ποὺ πρέπει νὰ διδάσκονται κι ἄλλες ὄχι… Συνέχεια →