Ἀναρωτῶμαι:
α) Τί διαφορὰ ἔχει τὸ εὐρῶ ἀπὸ ἕνα ἐθνικὸ νόμισμα, τὸ ὁποῖο θὰ διατηρεῖ σταθερὸ ὄγκο κυκλοφορίας καὶ τὸ ὁποῖο θὰ παραμένῃ προσδεδεμένο στὸ εὐρώ;
β) Περαιτέρῳ τί διαφορὰ ἔχει ἡ ἐντὸς εὐρῶ ἐσωτερικὴ ὑποτίμησις, ἀπὸ τὴν σταδιακὴ καὶ ἀνάλογα μέ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν ἀναπροσαρμογὴ τῆς ἰσοτιμίας ἑνὸς ἐθνικοῦ νομίσματος, πού, σὲ κάθε περίπτωσι, θὰ διατηρῇ σταθερὸ ὄγκο κυκλοφορίας;
Σὲ Ἑλλάδα, Πορτογαλία, Ἰσπανία καὶ Ἰταλία, οὐσιαστικὰ ἔχουν συμβεῖ σιωπηρὰ πραξικοπήματα γιὰ νὰ κρατηθοῦν οἱ χῶρες στὴν εὐρωζώνη, πάσῃ θυσίᾳ, μὲ σφοδρὴ προπαγάνδα καὶ παρὰ τὴν θελήση τῆς πλειοψηφίας.
Τὸ χρῆμα ποὺ ἐτύπωνε ἡ χώρα ἀποτελοῦσε δημιουργία πλούτου ἐκ τοῦ μηδενὸς.
Τὸ κάλλος τῆς νεαρᾶς Ὑδραίας ὑπερβαίνει τοὺς περισπασμοὺς τῆς πολιτικῆς ἐπικαιρότητος, καὶ θὰ ἦταν κρίμα νὰ θεωρηθῇ ἡ φωτογραφία ἁπλῶς ὡς πολιτικὸν σχόλιον, ἀλλὰ τὶ νὰ γίνῃ, τώρα βρῆκα τὸ ἀπόκομμα!