Ἔχοντας βεβαιότητα πὼς εἶμαι στὴν ὀρθή, γιὰ ἐμέναν, πορεία, εἶναι δύσκολο νὰ χάνῳ τὸ θάῤῥος μου.
Βέβαια, συνήθως, εἶναι ἀκόμη πιὸ δύσκολο τὸ νὰ τὸ …εὕρω, γιὰ νὰ ξεκινήσῳ.
Μὰ ἀρκοῦν μερικὰ πολὺ ἁπλᾶ ἐρωτήματα, ποὺ μπορῶ νὰ θέσω στὸν ἑαυτόν μου, γιὰ νὰ καταλάβω ἐὰν πράγματι τὰ θέλω μου εἶναι τόσο ἰσχυρά, ποὺ ἀξίζουν καὶ τὶς θυσίες καὶ τοὺς κόπους τους. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἡ ἀμφίδρομος σχέσις μὲ τὸ …σπίτι μας!
Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμή ποὺ μπαίνουμε σὲ ἕνα σπίτι, ξέρουμε ἂν θὰ μᾶς τραβήξῃ ἢ ὄχι.
Ἀγαπάμε ὁρισμένα σπίτια γιατὶ κι αὐτὰ μοιάζουν σὰν νὰ μᾶς ἀγαποῦν.
Ὑπάρχει μιὰ αἴσθήσις ἀνέσεως, ζεστασιᾶς, μιὰ ξεχωριστὴ μυρωδιά, ποὺ μᾶς καλωσορίζει μὲ χαρά.
Ἡ ἁρμονία ἡ τάξις καὶ ἡ καθαριότης μᾶς καταπραΰνουν. Συνέχεια
Ξέρεις ἐσύ τί σημαίνει Ἕλλην;;;
Ξέρεις βρέ ΑΤΙΜΕ ἐσύ, πού νυχθημερόν μᾶς γεμίζεις μέ ψέμματα;
Μήπως ξέρεις τί σημαίνει Ἕλλην;;;
Μήπως ἀντιλαμβάνεσαι τό τί σημαίνει Πατρίς;
Μήπως σοῦ ἐπέρασε άπό τόν νοῦ τό τί κρύβει ἡ λέξις Ἑλλάς;
Ἤ μήπως ἐπίστευσες πώς Ἑλλάς εἶναι αὐτό τό κάτι πού κρύβεται μέσα σέ λίγα τετραγωνικά μέτρα συνόρων; Συνέχεια
Ἡ «πεπολιτισμένη δημοκρατική» Γαλλία!!!
Θυμόμαστε τήν εἴδησιν τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ τοῦ Γάλλου Περιηγητοῦ;
Συγκλονιστκὴ ἡ διαπίστωσις τῆς ἀδικίας, ἀπὸ ὅλους ἐμᾶς, ποὺ διαβιοῦμε στὸν πεπολιτισμένο κόσμο τῆς Δύσεως.
Κι ἀκόμη πιὸ συγκλονιστικὴ ἡ συνειδητοποίησις πὼς αὐτὰ τὰ κτήνη, ποὺ αὐτοαποκαλῶνται «τὸ μακρὺ χέρι τοῦ Ἀλλᾶχ», δὲν ὑπολογίζουν κανέναν φυσικὸ νόμο καὶ δὲν σέβονται ἠθικὸ κανόνα. 
Συνέχεια
Συνεχίζουμε…
Ὅσα ἐμπόδια κι ἐὰν ἐμφανίζονται στὴν διαδρομή μας, ὅσα προβλήματα, ὅσες κακοτοπιές, ἐμεῖς ἔχουμε ἱερὰ ὑποχρέωσιν νὰ ἐξακολουθοῦμε τὴν πορεία μας, γιὰ τὴν ὁποίαν ἔχουμε δεσμευθεῖ, οὔτως ἤ ἄλλως. Ὁ σκοπός μας, ἡ προσωπική μας στόχευσις δῆλα δή, ἡ ὑλοποίησις τοῦ σκοποῦ καὶ τοῦ ὀνείρου μας, ΔΕΝ πρέπει νὰ ἀλλάξῃ κατευθύνσεις ἤ νὰ ἀνακόπτεται, ἐπεὶ δὴ διάφοροι παράγοντες δημιουργοῦν δυσκολίες. Συνέχεια
Πῶς νά ζυγίσῃς τόν ἔρωτα;;;
Ὅταν ἐρωτευόμαστε κάποιον τότε ἀρχίζει ἡ αἰωνιότητα…
Δὲν βλέπουμε μπροστά μας…
Εἴμαστε σὰν τυφλοί, σὰν ὑπνωτισμένοι καὶ δὲν νοιώθουμε παρὰ μόνον μιὰ ἐπιθυμία: νὰ ἤμαστε μαζύ, ἀλλὰ καὶ ἔναν φόβο, μήπως ὁ ἄλλος φύγῃ καὶ τὸν χάσουμε. Συνέχεια