Ἡ ζωὴ εἶναι γεμάτη ἀπὸ βήματα…
Ἡ ἀγάπη εἶναι γεμάτη ἀπὸ βήματα…
Τὸ νὰ πῇς «ναὶ» εἶναι ἔνα βῆμα…
Τὸ νὰ ἀνοίξῃς ξανὰ τὴν καρδιά σου εἶναι ἔνα βῆμα…
Τὸ νὰ ἐμπιστευθῇς εἶναι ἕνα βῆμα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Φοβίες.
Θά ζῶ αὔριο; Θά ἔχω νά φάῳ αὔριο; Θά ἔχω τόπο νά κοιμηθῷ; Θά ἔχω ζέστη; Θά ἔχω φίλους;
Ἐρωτήματα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν συχνά, εἶτε σὰν μόνιμες σκέψεις, εἶτε σὰν στιγμιαῖες ἀναλαμπές.
Μά εἶναι κι ἔτσι;
Ἔχει ἀποδειχθεῖ πὼς μόλις τὸ 1% τῶν φοβιῶν μας πραγματοποιοῦνται. Αὐτὸ σημαίνει ὅμως πὼς ἐὰν μόλις τὸ 1% τῶν φοβιῶν μας ἔχουν πιθανότητες νὰ πραγματοποιηθοῦν, τότε τὸ 99% αὐτῶν εἶναι ἁπλῶς …χαμένος χρόνος. Κι ἐὰν εἶναι χαμένος χρόνος, τότε κι ἐμεῖς κακῶς τοὺ δίδουμε ἐνέργεια γιὰ νὰ ὑπάρχουν. Συνέχεια
Εἶναι ἕνα βῆμα…
Ἡ ἀγάπη εἶναι γεμάτη ἀπὸ βήματα
Τὸ νὰ πῇς «ναί» εἶναι ἕνα βῆμα.
Τὸ νὰ ἀνοίξῃς ξανὰ τὴν καρδιά σου εἶναι ἕνα βῆμα… Συνέχεια
Αὐτοδιάθεσις;
Τελικῶς, εἶτε τὸ θέλουμε εἶτε ὄχι, τὸ θέμα τῆς ἐλευθέρας βουλήσεως κατὰ μίαν ἔννοιαν δὲν ὑφίσταται, ἐφ΄ ὅσον εἴμαστε τμήματα κοινωνιῶν ἤ ἐξαρτώμενοι ἀπὸ τὸν πλανήτη, ἤ ἀκόμη κι ἀπὸ τὶς συμπαντικὲς συνθῆκες καὶ θὰ πρέπη νὰ δεκτοῦμε τὴν ὅποιαν αὐτοδιάθεσιν ὡς πραγματικότητα, ὑπὸ πολλοὺς ὅρους.
Καὶ τὴν δεχόμεθα μόνον διότι ὁ κόσμος μας, ὁ μικρός, ὁ μέγας, εἶναι πράγματι ἀντικείμενον μεγάλων συζητήσεων, μελέτης ἀλλὰ καὶ πολλῶν ὀπτικῶν. Συνέχεια
Πάντα ἔχουμε τὴν εὐκαιρία νὰ δημιουργήσουμε μίαν ζωὴ ὅπως τὴν θέλουμε.
…ἔχουμε τὴν εὐκαιρία νὰ δημουργήσουμε νέα πλούτη καὶ νὰ ἀνακαλύψουμε τοὺς θησαυροὺς μιᾶς πιὸ οὐσιαστικῆς ζωῆς…
Μιᾶς ζωῆς μὲ περισσότερες ἀληθινὲς στιγμές, περισσότερο ἐλεύθερο χρόνο, περισσότερη ποιήσι,περισσότερο ἔρωτα, περισσότερα ἀπὸ τὰ ἀληθινὰ σημαντικὰ γιὰ τὸν κάθε ἕνα πράγματα. Συνέχεια
Βούλομαι, βούλησις καὶ …βουλιμία!!!
Βούλομαι, κατὰ τὸν Δημητράκο, σημαίνει νὰ ἐπιθυμῷ λελαγιασμένως, κατόπιν σκέψεως, ἧτοι ἐπιγνώσεως τοῦ σκαποῦ ἤ ἐπιλογῆς τῶν μέσων.
Καὶ φυσικὰ ἡ λέξις βούλησις σημαίνει ἐπίσης τὴν ἐπιθυμία πρὸς ἐπιδίωξιν καὶ ἐπίτευξιν σκοποῦ τινος.
Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐμεῖς συνδέουμε μὲ τὴν βούλησιν εἶναι ἡ …βουλιμία, ποὺ ὅμως σημαίνει ἁπλῶς τὴν μεγάλη πείνα ἤ τὴν ἀδηφαγία καὶ τὴν ἀνεχορταγιά.
Διότι κατὰ τὸν τρόπο ποὺ βιώσαμε τὰ δεδομένα τῆς ζωῆς μας, ἔτσι κρίνουμε καὶ τὶς ἔννοιες. Συνέχεια