Εἶμαι τόσο ἐνθουσιασμένη μὲ τὶς νέες ἐξελίξεις καὶ μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐπέτυχε ἡ κυβέρνησις, ποὺ δὲν μπορῶ νὰ κρύψω τὴν χαρά μου.
Τί ἄλλο μπορῶ νά κάνω παρά νά τῆς ἀφιερώσω ἕνα ποίημα τοῦ Χᾶνς Μάγκνους Ἐνζενμσπέργκερ;
Ἡ μπαλάντα τῶν ἄστρων!!!!!
Δὲν ἔχουμε παράπονα
Καὶ δουλειὲς ἔχουμε
καὶ δεν πεινάμε. Συνέχεια
Ἄει καλά…
Αὐτὲς οἱ ἐκλογές, ποὺ «ὑπερασπίζονται» τὸ δημοκρατικό μας φρόνημα μᾶς …ἔσωσαν!!!
Δίχως τους τί λόγο ὑπάρξεως θά εἴχαμε καί θά εἶχαν οἱ δυνάστες μας;
Ἔν ᾦ τώρα… Μία χαρὰ ἔχουν ὅλα…
Κι ἐμεῖς πιστεύουμε πὼς «βάζουμε χέρι» στὸ ποιὸς θὰ μᾶς …καταδυναστεύῃ κι αὐτοὶ στολίζονται κι ἀρωματίζονται γιὰ νὰ μᾶς …πείσουν νὰ τοὺς προτιμήσουμε. Συνέχεια
Ἔφθασαν λοιπόν… Αὔριο, μὲ τὸ καλό, ἐὰν ὅλα θὰ εἶναι καλά, ψηφίζουμε…
Κι ἐπειδὴ ἡ ἐποχὴ εἶναι κρίσιμος, κρίσιμος θὰ εἶναι καὶ ἡ ψῆφος μας. (Ἔτσι θέλουμε νὰ πιστεύουμε…!!!)
Βέβαια κι αὐτὴ ἐλεγχομένη εἶναι κι ἀπολύτως κατευθυνομένη.
Ἀλλὰ δὲν βαριέστε…. Μᾶς ἔμεινε ἡ ψευδαίσθησις πὼς ἐμεῖς ἀποφασίζουμε γιὰ τὰ πάντα.
Ποιός δοῦλος, ὅταν δὲν γνωρίζει πὼς εἶναι δοῦλος, ἐπαναστατεῖ; Συνέχεια
Ἡ ἀνάγκη μας, σὰν ἄτομα, ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἀλλάζουμε τὴν ὀπτική μας καὶ τὶς στοχεύσεις μας, εἶναι τὸ νὰ προστατεύσουμε ὅσο τὸ δυνατὸν καλλίτερα τὶς ἐπιλογὲς καὶ τὶς ἀλλαγές μας. Αὐτὸ σημαίνει πὼς πρώτη μας μέριμνα ὀφείλουμε νὰ εἶναι ἡ θωράκισις τοῦ ἑαυτοῦ μας. Δῆλα δὴ ἡ προστασία μας ἀπὸ ὅποιες ἐξωτερικὲς παρεμβολές.
Ἡ θωράκισις δὲν εἶναι κάτι εὔκολο.
Βαλλόμεθα καθημερινῶς ἀπὸ δεκάδες φοβίες, ἀπειλές, καταστάσεις.
Ἀπὸ τὶς ἁπλὲς εἰδήσεις, ποὺ στοχεύουν στὸ νὰ μᾶς κρατοῦν ἐν καταστολῇ, ἔως τὶς προσωπικές μας συναναστροφές. Ἤ ἀκόμη κι ἀπὸ τὶς ἴδιες τὶς σκέψεις μας καὶ τὶς συνήθειές μας. Συνέχεια
Ὅταν μιλάμε μὲ κάποιον ἀκοῦμε αὐτά ποὺ μᾶς λέει, ἐπικοινωνοῦμε δηλαδὴ μαζύ τοῦ σὲ τέσσερα ἐπίπεδα.
Τὸ πρῶτο εἶναι τὸ σωματικὸ ἐπίπεδο. Σὲ αὐτὸ ἀκοῦμε τὴν φωνή του, ἀκοῦμε τὸν ἦχο τῶν λέξεων ποὺ προκαλοῦν δονήσεις στὰ αὐτιὰ μας.
Τὸ δεύτερο εἶναι τὸ συναισθηματικὸ ἐπίπεδο. Σὲ αὐτὸ νοιώθουμε τὸ πάθος τοῦ ἄλλου, τὸν ἐνθουσιασμό του, τὴν εἰλικρίνειά του ἣ τὴν ἔλειψι τῆς εἰλικρινείας του, τὴν χαρὰ ἢ τὴν στενοχώρια του. Συνέχεια
Ὁ Λόγος εἶναι τὸ μοναδικὸν μέσον ἐπικοινωνίας μας μὲ τοὺς συνανθρώπους μας.
Ἡ χρήσις ὅμως τοῦ Λόγου θὰ πρέπη νὰ γίνεται μὲ τέτοιον τρόπο, ὥςτε νὰ ἀναβαθμίζονται διαρκῶς οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις.
Αὐτὸ σημαίνει πὼς ὁ σημαντικότερος ὅρος ἐκφορᾶς τοῦ Λόγου ὀφείλει νὰ εἶναι ἡ ἀλήθεια.
Βέβαια, ἡ καθημερινότης μας εἶναι κάπως διαφορετική.
Συνήθως ὁ καθωσπρεπισμός μας μᾶς ἐμποδίζει ἀπὸ τὸ νὰ ἐκφέρουμε ἀληθὴ Λόγο. Συνήθως παραμένουμε στὰ τυπικά, δίχως νὰ ἀναζητοῦμε τὴν οὐσία στὶς σχέσεις μας. Κι αὐτὸ ὁδηγεῖ σήμερα ταχύτερα τὶς ὑπάρχουσες κοινωνίες μας στὴν διάλυσιν. Συνέχεια
