Τὴν φωτογραφία τὴν «ἐτσίμπησα» ἀπὸ τὸν Κύρο.
Ὅμως, ἄν καὶ σκληρὴ ἡ εἰκόνα, ἀπεικονίζει οὐσιαστικῶς κάτι ποὺ ἤθελα ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ νὰ θίξῳ…
Κι αὐτὸ ποὺ θέλω νὰ θίξω εἶναι τὸ αὐτονόητον…
Πόσες φορές ἐμεῖς συμπεριφερόμεθα μέ τέτοιον τρόπο πού νά ἀποδεικνύῃ πώς σεβόμεθα τά πάντα καί τούς πάντες;
Πόσες φορές ἐμεῖς συμπεριφερόμεθα ἀκριβῶς μέ αὐτόν τόν τρόπου πού θά θέλαμε νά μᾶς συμπεριφερθοῦν;
Πόσες συμπεριφορές μας ἀποπνέουν σεβασμό πρός κάθε πλάσμα τῆς Φύσεως, πρό κειμένου μετά νά ἀξιώνουμε μέ τήν σειρά μας ἀντίστοιχες συμπεριφορές; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Τὸ χάδι.
Ὁ καθένας μας αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ τὸν ἀγγίζουν καὶ νὰ τὸν ἀναγνωρίζουν οἱ ἄλλοι.
Ἡ ἀνάγκη αὐτὴ εἶναι βιολογικὴ καὶ ψυχολογική.
Ἡ δίψα γιὰ ἄγγιγμα μπορεῖ νὰ ἰκανοποιηθῇ μὲ χάδια…
Μία πράξις ποὺ σημαίνει ἀναγνώρισι τῆς παρουσίας τοῦ ἄλλου. Συνέχεια
Ἡ εὐθύνη μας γιὰ τὴν γενοκτονία.
Ἡ λέξις γενοκτονία εἶναι μία πολὺ σκληρὴ λέξις, ποὺ δὲν χρειάζεται ἀναλύσεις καὶ ἐτυμολογίες.
Εἶναι μία λέξις ποὺ μᾶς κτυπᾶ κατ’ εὐθείαν στὴν καρδιά. Μᾶς ξυπνᾶ μνῆμες καὶ κάποιες ἄλλες φορὲς μᾶς γεμίζει πίκρα, ἄν καὶ ἔχουν περάσει τόσα χρόνια ἀπὸ τότε, ποὺ λογικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουμε ξεχάσει…
Μά πῶς νά ξεχαστῇ τόσο αἷμα, τόσος πόνος καί τόση βία πού ἐδέχθησαν οἱ παπποῦδες μας; Πῶς νά ξεχαστῇ τό ὅ,τι οἱ ἰθύνοντες ἀκόμη κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι καί τήν ἀρνοῦνται;
Πῶς νά ξεχάσουμε τό ὅ,τι κάποιοι δέν πλήρωσαν ἀκόμη; Συνέχεια
Οἱ Κερκόπορτες ἀνοίγουν ΠΑΝΤΑ ἀπὸ μέσα.
Ἡ γενοκτονία τῶν λαῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, μὲ γνώμονα τὸ θρήσκευμα, εἶναι γεγονὸς καὶ παραμένει μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες πληγές μας.
Μία γενοκτονία ποὺ συνέβη μὲ κύριον στόχο τὸ νὰ «ἐκκαθαριστοῦν» καὶ νὰ ἐπαναδομηθοῦν οἱ συνθῆκες δημιουργίας τοῦ ἔθνους τῶν «Τούρκων», ποὺ ὅμως ἔως τότε ἦσαν ἁπλῶς ὀθωμανοὶ καὶ γύρω τους οἱ ὑποτελεῖς/ῥαγιάδες/δοῦλοι τους ποὺ τοὺς ἐξυπηρετοῦσαν, πρὸ κειμένου οἱ ἴδιοι νὰ ἀπολαμβάνουν τὴν ἐξουσία τους.
Αὐτὸ σὰν σύστημα διακυβερνήσεως ἀπέδιδε μέν, στὸν ἐκάστοτε σουλτάνο, ἀλλὰ δὲν ἐξυπηρετοῦσε τοὺς διεθνεῖς τοκογλύφους. Ὄχι τοὐλάχιστον μὲ τὸν τρόπο ποὺ συνέβαινε τότε. Διότι πάντα οἱ λαοὶ δοῦλοι ἦσαν…
Ἁπλῶς ἄλλαζε τὸ …ὄνομα τοῦ δούλου!!!
Ἄλλως τέ, ἄς μὴν ξεχνᾶμε, πὼς ἀπὸ τὴν περίοδο τῆς Αἰκατερίνης τῆς Μεγάλης, ἡ ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία ἦταν ὁ «μεγάλος ἀσθενής».
Ἕνας ἀσθενὴς ὅμως ἤ θεραπεύεται ἤ πεθαίνει. Συνέχεια
Ἕνα σὺν ἤ ἕνα μεῖον…
Εἴμαστε ὅλοι συνδεδεμένοι μὲ ὅλους καὶ μὲ ὅλα.
Ὅλες μας οἱ σκέψεις, οἱ λέξεις, τὰ συναισθήματα, οἱ συμπεριφορές μας ἐπηρεάζουν τὸ σύνολο.
Καὶ ἐπειδὴ τίποτα δὲν εἶναι οὐδέτερο, σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, μὲ τὴν κάθε μας ἐπιλογὴ βάζουμε ἕνα σὺν ἤ ἕνα μεῖον… Συνέχεια
Ἐκλογὲς εἶναι… Θὰ περάσουν!
Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ τελειώνουμε μὲ τὴν παράστασιν…
Ἄν τὲ νὰ δοῦμε καὶ πάλι τοὺς γνωστοὺς τηλεμαϊνταντοὺς νὰ ἀναλύουν, νὰ ἀπαγγέλλουν τὰ ἀκαταλαβίστικα λογίδριά τους, νὰ συμβουλεύουν ὅλους ἐμᾶς γιὰ πράγματα ποὺ οὐδέποτε θὰ πράξουν αὐτοί, νὰ ἐξοργίζονται μὲ τοὺς φαινομενικοὺς πολιτικούς τους ἀντιπάλους ἐμπρός μας καὶ πίσω μας νὰ κάνουν μαζύ τους πάρτυ μὲ …οὔζα, νὰ κατηγοροῦν γιὰ νὰ κατηγοροῦν, νὰ εὐλογοῦν τὰ γένια τους, διότι πῶς ἀλλοιῶς θὰ σωθοῦμε…
Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ κάνουμε ὑπομονὴ γιὰ νὰ ἀνθέξουμε λίγο δούλεμα, ἀπὸ τὰ γνωστά… Συνέχεια