Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!

Γιατί ἡ παιδεία;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τόσα χρόνια λοιπὸν φίλοι μου μου κυττούσαμε (λέμε τώρα) τοὺς κοινωνικοὺς μας ἀγῶνες.

Τόσα χρόνια ἀναζητούσαμε τρόπους γιὰ νὰ βολευθοῦμε καλλίτερα, νὰ χωθοῦμε βαθύτερα καὶ νὰ …πακτωθοῦμε ὁπουδήποτε…

Τόσα χρόνια, ἐν ὀλίγοις, κυττούσαμε στὸ λάθος σημεῖο.

Κι αὐτό, τὸ λάθος σημεῖον, ἴσως νὰ μὴν τὸ ἔχουμε ἀκόμη ἀντιληφθῆ, ἀλλὰ σίγουρα ἔχουμε ἀρχίση νὰ βλέπουμε κάποια ἀπὸ τὰ λάθη μας. Κι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερά μας λάθη ἦταν ἡ ψωροκωσταινέικη ὀπτική μας γιὰ τὰ γεγονότα.

Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα, ἐὰν αἰσθάνεται κάποιος ὡς παρακατιανός, τότε δρᾶ καὶ ὡς παρακατιανός. Συνέχεια →

Θά μᾶς …ἐξαφανίσουν λοιπόν;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Εἶναι καιρὸς (ἐπὶ τέλους) τώρα πιὰ ποὺ διαβάζουμε εἰδήσεις περὶ τῆς ἐξαπλώσεως τοῦ ἐποικισμοῦ, περὶ τῆς ἀπειλῆς τῆς ἐξακολουθήσεως τῆς φυλῆς μας, περὶ τῆς ἐπικειμένου καταποντισμοῦ τῆς χώρας καὶ ἄλλα, πλήρη ὑπερβολῶν (ἢ καὶ ὄχι) ἐνδιαφέροντα σενάρια. Ἡ ἀλήθεια ὅμως, ὄπως πάντα, εὑρίσκεται κάπου ἀνάμεσα στὸν …τρόμο καὶ στὴν (λησμονημένη καὶ περιθωριοποιημένη καὶ  ἀναγκαία πλέον!!!) συνειδητότητα.

Συνέχεια →

Θὰ σὲ πῶ Δῶρο!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

9

Σὲ εἶπαν…:

  • τρελλό…
  • ἀνισόῤῤοπο…
  • ἀκραῖο…
  • ἐξτρεμιστή…
  • ἐπιπόλαιο…
    Συνέχεια →

Ὥρα μας νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὸν «καρκίνο» ποὺ μᾶς κατατρώγει

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ Ἑλλὰς καὶ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος βάλλονται ἀπὸ παντοῦ.

Σὲ καθημερινὴ πλέον βάσηἕνα συμβάν, ἕνα ἐπὶ πλέον ψήφισμα-νομοθέτημα ποὺ βάζει μεγαλύτερες βάσεις στον ὀλεθρὸ μας. Συνέχεια →

Θὰ τελειώσουν (εὐτυχῶς) ὅλα συντόμως

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Δὲν εἶναι πολλὰ τὰ χρόνια, ποὺ ἐπάνω σὲ ἕνα μου ξέσπασμα, ἀπέναντι σὲ ἀνεγκεφάλους καὶ ἀπαιδεύτους δασκάλους, ποὺ τοὺς ἀπεδείκνυα, σὲ κάθε ἀποστροφὴ τοῦ λόγου τους πόσο συνεργοὶ στὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς Πατρίδος καὶ κατὰ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ κυρίως κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος εἶναι, πετάχθηκε κάποιος ἐξ αὐτῶν γιὰ νὰ μοῦ πῇ πὼς «ἐκτελοῦν ἐντολές» καὶ πὼς «δὲν φέρουν εὐθύνη» γιὰ ὅσα τὸ ὑπουργεῖο τοὺς διατάσσει νὰ πράξουν. Κυριολεκτικῶς ἐν ἐξάλλῳ ἐγὼ τότε τοὺς εἶπα πὼς τὸ λιγότερο ποὺ ἔχουμε νὰ κάνουμε ἐμεῖς, τὰ θύματά τους, εἶναι νὰ συμβάλουμε, μὲ ὄλες μας τὶς δυνάμεις, γιὰ νὰ γκρεμισθῇ ὁριστικῶς τὸ ἔκτρωμα τῆς ἀπαιδείας τους, ἐφ’ ὅσον ἀκυρώνουν ἐμπράκτως τὸ δικαίωμα (καὶ τὴν ὑποχρέωσιν) τῆς ἐλευθέρας βουλήσεως, ἀρχῆς γενομένης ἐκ τῶν σαπροφυτικῶν τους σαρκίων, καθὼς φυσικὰ καὶ πὼς ὄλοι τους καταλήγουν, συνειδητῶς πλέον, νὰ ἀποστρέφουν τὸ βλέμμα τους ἀπὸ τὰ θύματά τους καὶ νὰ ἑστιάζουν μόνον στὸ πῶς οἱ ἴδιοι θὰ βολευθοῦν γιὰ περισσότερο χρόνο. Συνέχεια →

Μὰ ἔξω ἀπὸ τὴν δόξα τώρα νὰ ἀξιωθοῦμε καὶ τὴν ὁριστικὴ Νίκη!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

7

Τόσους αἰῶνες, ὅσες νίκες, ὅσες ἧττες καὶ καταστροφές, ἄφηναν πίσω τους μία δόξα μὰ πολὺ αἷμα, πίκρα καὶ …ἐκπτώσεις.
Αἰῶνες πολλούς… Ἀμέτρητους…
Ποὺ ὅλοι μας νοιώθουμε μέσα μας βαθειὰ σὰν πληγή…
Δόξες, ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ τὸν θάνατο, ποὺ ἄφηναν κάθε φορὰ πιὸ βαρειὰ κι ἀσήκωτη σκλαβιά… Συνέχεια →