Ξυπνᾶμε …Στρατιῶτες;

Ἐὰν ὑποθέσουμε πὼς θέλουμε νὰ ἀνεβοῦμε σὲ μίαν κορυφὴ τοῦ Ὀλύμπου, γνωρίζουμε πὼς ἀπαιτεῖται συστηματικὴ προετοιμασία. Ὅσο περισσότερο ἀποφασισμένοι λοιπὸν εἴμαστε γιὰ ἕνα τέτοιο ἐγχείρημα, τόσο περισσότερο χρόνο ἀφιερώνουμε στὴν προετοιμασία μας, πρὸ κειμένου, ὅταν θὰ ἔλθη ἐκείνη ἡ στιγμὴ νὰ ἀντέχουμε καὶ νὰ ἀνεβοῦμε καὶ νὰ κατεβοῦμε. Συνέχεια

Ἡ Ἀνδρεία καὶ ἡ Ἀρετή!!!

Ἡ Ἀνδρεία στὶς ἡμέρες μας σβήνει… Κι ἐμεῖς ἀγωνιοῦμε…
Μὰ ἡ Ἀνδρεία σβήνει διότι κρύβεται μέσα στὴν Ἀρετή, ὅπως καὶ ἡ Ἀρετὴ κρύβεται μέσα στὴν Ἀνδρεία.
Εἶναι δύο μέγιστα ὅπλα τῆς Ἀνθρωπότητος, ποὺ σίγασαν ἐμπρὸς στὴν Ὕβριν!!!
Σίγασαν ἀλλὰ δὲν χάθηκαν…
Ἐδῶ εἶναι ἀκόμη κι ἀναμένουν νὰ τὰ ἀνακαλύψουμε… Συνέχεια

Χριστουγεννιάτικα …ἀνοίγματα!!!

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν εἴχαμε τὸ Χειμερινὸ Ἡλιοστάσιον, τὸ ὁποῖον, κάποτε, ἦταν μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἑορτὲς γιὰ τὶς κοινωνίες τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἦταν σημαντικοτάτη ἑορτὴ διότι μετὰ τὶς 21 Δεκεμβρίου ἡ θέσις τῆς Γαίας μας ἀλλάζει, ἔναντι τοῦ Ἡλίου καί, ἐπὶ τέλους, οἱ ἡμέρες ἀρχίζουν σιγὰ σιγὰ νὰ μακραίνουν, γιὰ νὰ δώσουν μὲ τὴν σειρά τους τὴν σκυτάλη στὸν κύκλο τῆς Ἀνοίξεως.
Μὰ αὐτὰ κάποτε…

Γεννηθήτω Φῶς

Συνέχεια

Εἶναι κουτὸ στὴν ἇμμο νὰ κτίζῃς παλάτια…

…ὁ βοῤῥειᾶς θὰ τὰ κάνη συντρίμια, κομμάτια…

Τὸ τραγοῦδι βέβαια μιλᾶ γιὰ «κακό», ἀλλὰ ἐγὼ λίγο τὸ παραφράζω…
…γιὰ τοὺς δικούς μου λόγους…!!!
Συνέχεια

Χαίρονται καὶ πανηγυρίζουν οἱ ἠλίθιοι ἀκόμη καὶ μὲ τὸν θάνατο!!!

…ἔνθεν κακεῖθεν!!!
Καὶ εἶναι πολλοί, τρομάρα τους… Ἀμέτρητοι…

Δὲν θὰ ἐξετάσω τὸ ἐὰν ἦσαν δύο (ἢ ἕνας) Ἀλβανοὶ ποὺ ἔστειλαν τὸ κορίτσι στὸν θάνατο. Μοῦ εἶναι παντελῶς ἀδιάφορον πλέον. Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι πὼς μία συνάνθρωπός μας, ἐν τελῶς χαζά, ἐδολοφονήθη, ἀπὸ ἐπίσης ἐν τελῶς χαζοὺς καὶ ἀνεγκεφάλους νεαρούς, ποὺ οὐδόλως ἐσέβοντο τὴν ἀνθρώπινο ζωὴ καὶ ἀξιοπρέπεια. Ἡ ζωὴ εἶναι ὅ,τι πολυτιμότερον γιὰ ὅλους μας καὶ ἰδίως γιὰ τοὺς νέους ἀνθρώπους. Ἡ ζωὴ πρέπει νὰ γίνεται σεβαστὴ καὶ γιὰ τοὺς (ὑποτιθεμένους) ἐχθρούς, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς (ὑποτιθεμένους) φίλους.
Συνέχεια