
Ὑφάκι ἡ μανδάμ ὅμως…
Τελικῶς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ κτήνη!
Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἀπίστευτα ὄντα, ἀνιστόρητα, ἀνήθικα, ὑπάνθρωπα, ἄχρηστα, περιττά!!!!
Αὐτὰ τὰ ὄντα ὀφείλουν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, καὶ ἰδίως στοὺς ἑαυτούς τους, νὰ ἐξαφανιστοῦν διὰ παντός, μήπως καὶ ξεβρωμίσουμε κάπως.
Ἀλλά γιατί νά τό κάνουν; Μήπως δύνανται νά ἀντιληφθοῦν τά χρειώδη; Μήπως δύνανται νά ἀντιληφθοῦν πόσο μεγάλα ἄχθη ἀρούρης ἔχουν καταντήσει;
Δυστυχῶς, καὶ γιὰ ἐμᾶς καὶ γιὰ τὸν πλανήτη, δὲν νογοῦν!
Ἔχουν μάλιστα πάρει θᾶρρος (θρασυδειλία θὰ τὸ ἔλεγα ὀρθότερα) ἀπό τήν γενικοτέρα σαπίλα ποὺ ἐπικρατεῖ, κι ἔχουν χρήσει ἑαυτούς θεούς. Κάτι ἀντίστοιχον μὲ τὸ δωδεκάθεον ἕνα πρᾶγμα. Ἀλλὰ τοὺς διαφεύγει πὼς τὸ δωδεκάθεον εἶχε καὶ λόγους γιὰ νὰ βασίζῃ αὐτήν του τὴν στάσιν. Ἐτοῦτοι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν λόγους, ἀλλὰ παραμένουν ἐκτὸς τόπου, χρόνου καὶ φυσικὰ ὁρίων! Ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιον τὸν Δία νὰ ὑπηρετοῦσαν, αὐτὸς θὰ τοὺς ἐξαφάνιζε πρώτους!
Βλέπετε, τὸν ῥουφιᾶνο οὐδεῖς ἠγάπησε! Τὴν ῥουφιανιὰ πολλοί! Ἀλλὰ μὲ τὸν ῥουφιᾶνο ὅλοι ἔχουν θέμα! Καὶ τὸν «τιμοῦν» δεόντως! Συνέχεια →