Αὐτὸ ποὺ ἀποφεύγουν νὰ δοῦν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν οἱ μεσαιοχωρίτες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ κεντροδεξιὰ καὶ κεντροαριστερὰ κόμματα τῆς γηραιᾶς Ἠπείρου, ἀθροιζόμενα, μὲ δυσκολία περνοῦν πλέον τὸ 50%, ὅταν πρὶν λίγα χρόνια, σὲ πολλὲς περιπτώσεις, ξεπερνοῦσαν καὶ τὸ 80%.
Στὴν Γερμανία αὐτὸ ἔχει μεγαλυτέρα ἀξία γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι (ἀνεξάρτητα ἀπ΄ ὅ,τι λέγεται περὶ λιτότητος κλπ) ὁ μέσος Γερμανὸς σήμερα ἀπολαμβάνει τὸ ὑψηλότερο βιοτικὸ ἐπίπεδο στὴν ἱστορία του.
Συνέχεια



Οἱ Ἕλληνες Τραγῳδοὶ ἦσαν οἱ πρῶτοι ποὺ φανέρωσαν τὸ τίμημα ποὺ πληρώνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ τὴν πικρία, τὴν βεντέτα καὶ τὴν ἐκδίκηση. Σκέψεις σὰν αὐτὲς δὲν μᾶς ἀφήνουν σὲ εἰρήνη καὶ εὐτυχία. Ἄρα πρέπει νὰ προσπαθήσουμε νὰ βροῦμε τὴν δύναμη νὰ συγχωρήσουμε συγγενεῖς, φίλους, συνεργάτες. Καλλίτερα τὸ εἶπε ὁ Σαίξπηρ: «Τὸ λάθος εἶναι ἀνθρώπινο, ἡ συγχώρεση θεϊκή»· δηλαδὴ ἡ συγχώρεσις εἶναι πολὺ δύσκολο πρᾶγμα.