Ὥρα καταρτίσεως σχεδίου Ἐθνικῆς Σωτηρίας

Αὐτὸ ποὺ ἀποφεύγουν νὰ δοῦν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν οἱ μεσαιοχωρίτες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ κεντροδεξιὰ καὶ κεντροαριστερὰ κόμματα τῆς γηραιᾶς Ἠπείρου, ἀθροιζόμενα, μὲ δυσκολία περνοῦν πλέον τὸ 50%, ὅταν πρὶν λίγα χρόνια, σὲ πολλὲς περιπτώσεις, ξεπερνοῦσαν καὶ τὸ 80%.

Στὴν Γερμανία αὐτὸ ἔχει μεγαλυτέρα ἀξία γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι (ἀνεξάρτητα ἀπ΄ ὅ,τι λέγεται περὶ λιτότητος κλπ) ὁ μέσος Γερμανὸς σήμερα ἀπολαμβάνει τὸ ὑψηλότερο βιοτικὸ ἐπίπεδο στὴν ἱστορία του.
Συνέχεια

Ξυλοφορτωμένοι Εὐέλπιδες;

Ἐπειδὴ ἀπὸ προχθὲς διάβασα πολλὰ καὶ θὰ διαβάσω κι ἄλλα τόσα….

Ἦταν χειμῶνας τοῦ 1978, Κυριακὴ πρωί. Γύρω στὶς 10.30 δύο τριτοετεῖς Εὐέλπιδες μὲ στολή, ἐξοδοῦχοι μετὰ τὴν ὑπηρεσία τοῦ Σαββάτου, πήγαιναν περπατώντας στὸ σπίτι τους στὰ Ἐξάρχεια. Ἡ Σχολὴ τότε ἦταν στὰ σημερινὰ Δικαστήρια καί, ἀφοῦ διέσχισαν τὸ Πεδίον τοῦ Ἄρεως, μπῆκαν στὰ Ἐξάρχεια, κάπου πίσω ἀπὸ τὸ ξενοδοχεῖο Park. Τόσο τὰ Ἐξάρχεια, ὄσο καὶ ἡ Κυψέλη, Γκύζη, Νεάπολις καὶ Πεδίον τοῦ Ἄρεως οὐδὲ μίαν σχέση εἶχαν μὲ τὴν σημερινή τους κατάσταση. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τούς, 800 περίπου, Εὐέλπιδες εἴχαμε ἐνοικιασμένα σπίτια ἐκεῖ γύρω. Συνέχεια

Βαθύτερα νοήματα τῆς δημοκρατίας

Τὸ βαθύτερο νόημα τῆς δημοκρατίας:

5.650.000 ψηφοφόροι, σπεύδουν διατεταγμένα νὰ ἐπιλέξουν 300 «σοφούς» ποὺ θὰ τοὺς ἐκπροσωποῦν στὴν Βουλή.
Οἱ 300 σοφοὶ ποὺ ἔχουν ἐπιφορτισθεῖ μὲ τὸ καθῆκον τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν ψηφοφόρων, πράττοντας σοφά, εἴτε «ἐξαφανίζονται» στὶς κρίσιμες στιγμές, εἴτε δηλώνουν «παρών» ἢ «παροῦσα», γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὶς συνέπειες. Συνέχεια

Λαὸς ποὺ ἀγαπᾶ τὴν εἰρήνη ξέρει καὶ νὰ τὴν ὑπερασπίζεται

Λαὸς ποὺ …βαριέται νὰ ὑπερασπισθῇ τὴν εἰρήνη καὶ τὴν Ἐλευθερία του, μιλᾶ γιὰ μπουρδολογίες καὶ παπαρολογίες ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ἀκούει αὐτὲς τὶς κοτσανολογίες καὶ τὶς χειροκροτεῖ.

Συνέχεια

Ψευδαισθήσεις διασώσεως μίας τελειωμένης χώρας

Ὅσοι ὑπεστήριζαν ὅτι τὸ κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ χρεωκοπήσῃ τὸ 2010, χωρὶς τὶς ἀνοησίες καὶ τὶς ἀπάτες τῶν δῆθεν διασώσεων, ἦσαν παράφρονες καὶ ὑστερικοί. Ἔ; Πληρῶστε τώρα. Ὅπως πληρώνετε πέντε χρόνια. Οἱ σωτηρίες στοιχίζουν.

Ἀπὸ τὴν ἀρχή, καμμία ἑλληνικὴ κυβέρνησις δὲν εἶχε ἄλλο σχέδιο, πλὴν τῆς σταδιακῆς κατασχέσεως τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν ὑπὲρ τῶν ἐνεργῶν καὶ συνταξιοδοτημένων δημοσίων ὑπαλλήλων (οἱ ὑπόλοιποι συνταξιοῦχοι, αὐτοὶ τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως, σώζονται κάπως ἐπειδὴ δὲν μποροῦν οἱ κυβερνήσεις νὰ τοὺς διαχωρίσουν ἀπὸ τοὺς ἀντιστοίχους δημοσίους ὑπαλλήλους). Συνέχεια

Θεϊκὴ συγχώρεσις

 

Οἱ Ἕλληνες Τραγῳδοὶ ἦσαν οἱ πρῶτοι ποὺ φανέρωσαν τὸ τίμημα ποὺ πληρώνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ τὴν πικρία, τὴν βεντέτα καὶ τὴν ἐκδίκηση. Σκέψεις σὰν αὐτὲς δὲν μᾶς ἀφήνουν σὲ εἰρήνη καὶ εὐτυχία. Ἄρα πρέπει νὰ προσπαθήσουμε νὰ βροῦμε τὴν δύναμη νὰ συγχωρήσουμε συγγενεῖς, φίλους, συνεργάτες. Καλλίτερα τὸ εἶπε ὁ Σαίξπηρ: «Τὸ λάθος εἶναι ἀνθρώπινο, ἡ συγχώρεση θεϊκή»· δηλαδὴ ἡ συγχώρεσις εἶναι πολὺ δύσκολο πρᾶγμα. Συνέχεια