Διάβασα γιὰ τὸν Παπακωνσταντίνου, (τὸν Βασίλη ὄχι τὸν ἄλλον) ποὺ ἔχει, λέει, ἕδρα, ἤ ἑταιρεῖα μὲ ἕδρα, στὴν Βουλγαρία.
Διάβασα καὶ γιὰ τὴν ἀναστάτωσιν τῶν συμπατριωτῶν μου ποὺ …ἀνατρίχιασαν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀποκάλυψιν.
Συζήτησα καὶ μὲ κάποιους συμπατριῶτες μας, κυρίως ἀνέργους ἤ ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους, γιὰ τὸ πῶς ἀντελήφθησαν ὅλη αὐτὴν τὴν …ἀποκάλυψιν.
Καὶ ξαφνιάστηκα. Γιατί;;; Γιατί τόση ὀργή ἤ θυμός ἤ ἔκπληξις;
Δέν ἔκανε καλῶς; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κοινὴ λογική!
Πῶς ἐξηγεῖται τό μῖσος γιά τούς ἐλευθέρους ἐπαγγελματίες;
Όλη αυτή η συζήτηση για το ασφαλιστικό φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το μίσος του κρατισμού εναντίον του ελεύθερου επαγγελματία. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Πρόκειται για το γνωστό πλέον κόλπο των ανεύθυνων ηγετών, που δεν θέλουν ποτέ να διαταράξουν τα δίκτυα που τους συντηρούν στην εξουσία. Συνέχεια
Μία ἠλίθια ἀστυνομία…
Πρόστιμο 10.000 εὐρῶ σὲ γιαγιούλα ποὺ πωλοῦσε τὰ προσωπικά της ὑπάρχοντα γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν φτώχεια της καὶ τὴν ἀσθένειά της.
Τὴν συνέλαβαν ἀστυνομικοί, κατὰ τὰ ἄλλα …εὐγενεῖς, γιὰ νὰ τῆς φορτώσουν τὸ πρόστιμο «νομίμως» οἱ προϊστάμενοί τους. Συνέχεια
Ἀναζητώντας …ὀρθολογισμό!!!
Μεταφέρω μιὰ περικοπὴ ἀπὸ ἕνα ἄρθρο τοῦ μικροῦ καὶ ἀθώου δημοσιογράφου τῆς καρδιᾶς μας, Ἀλέξη Παπαχελά, μὲ τίτλο «Ἄς εἴμαστε εἰλικρινεῖς».
Πρὶν παραθέσω τὴν περικοπὴ ὑποκύπτω στὸν πειρασμὸ νὰ σχολιάσω τὸν τίτλο τὸν ἴδιο καὶ νὰ ἐπισημάνω ὅτι συνιστᾷ ἀμιγῆ πλεονασμό. Ὁ Ἀλέξης δὲν χρειαζόταν ἔπ΄ οὐδενὶ νὰ μᾶς διαβεβαιώσῃ γιὰ τὴν εἰλικρίνεια του, διότι ὑπῆρξε πάντοτε ἀπολύτως καὶ ἀνυποχωρήτως εἰλικρινής. Ἀλλὰ εἶναι καὶ αὐτὴ ἡ ἔρμη ἡ σεμνότης, ποὺ ἀποτελεῖ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν εἰλικρίνεια, μιὰ ἀκόμη θεμελιώδη ἰδιότητα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀνδρός. Συνέχεια
Ταὐτιζοντας τὸν θάνατο μὲ τὴν …δικαιοσύνη!!!
Τὸ μόνο συμπέρασμα ποὺ μπορῶ νὰ βγάλω ἀπὸ τὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν ἀναρτήσεων ποὺ ἐδιάβασα σήμερα, καὶ ποὺ ἀνεφέροντο στὸν θάνατο τοῦ Μάκη Ψωμιάδη, εἶναι ὅτι ὁ πιὸ πολὺς κόσμος θεωρεῖ πώς, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πληρώνουμε τὸ πιὸ ἀκριβὸ κράτος στὸν κόσμο, ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὴν παράνομο δράσι ἑνὸς ἐγκληματία στὴν χώρα μας εἶναι νὰ εὐχόμεθα καὶ νὰ περιμένουμε τὸν θάνατό του ἀπὸ φυσικὰ αἴτια. Ταὐτίζοντας αὐτὸν τὸν θάνατο μὲ τὴν δικαιοσύνη.
Ἄν δὲν ἦταν ἔτσι δὲν θὰ ἀκούγονταν τόσες κατάρες καὶ τόσες ἰαχὲς χαρᾶς, γιὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ποὺ ἀπεκατέστησε αὐτήν την τόσο ἀκριβῆ δικαιοσύνη, τὴν ὁποία γιὰ δεκαετίες ὁλόκληρες ἠρνεῖτο νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸ τριτοκοσμικὸ καὶ διεφθαρμένο κράτος μας, χωρὶς κάποιος βέβαια νὰ διαμαρτύρεται. Συνέχεια
Γιατί οἱ σημερινοί πολιτικοί πρέπει νά φοβοῦνται τήν ἀνεργία τῶν Ἑλλήνων;
Πρόσφατα διαβάσαμε ότι η ανεργία στην ευρωζώνη τον Σεπτέμβριο του 2015 διαμορφώθηκε στο 10,8%, έναντι αντίστοιχης ανεργίας 25% στην Ελλάδα. τον Ιούλιο του ιδίου έτους.