ΕΝΑ ΑΡΧΑΙΟ ΤΥΧΕΡΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ: μονά-ζυγά.
Ὁ ἀρτιασμός (ἤ «ποσίνδα», ἠ «χαλκισμός»)
Ὁ «ἀρτιασμός» ἤ «ἀρτιάζειν» εἶναι ἡ μαντεῖα τοῦ ἀρτίου ἢ τοῦ περιττοῦ, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Βουλόδημος (1), τὸ σημερινὸ παιγνίδι «μονά-ζυγά». Συνέχεια
ΕΝΑ ΑΡΧΑΙΟ ΤΥΧΕΡΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ: μονά-ζυγά.
Ὁ ἀρτιασμός (ἤ «ποσίνδα», ἠ «χαλκισμός»)
Ὁ «ἀρτιασμός» ἤ «ἀρτιάζειν» εἶναι ἡ μαντεῖα τοῦ ἀρτίου ἢ τοῦ περιττοῦ, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Βουλόδημος (1), τὸ σημερινὸ παιγνίδι «μονά-ζυγά». Συνέχεια

Γέφυρα Πλάκας, πότισμα προβάτων. Φωτ. Κατσούλης Σοφοκλῆς
«Καλλίτερα νὰ εἶχαν πέσει τὰ σπίτια μας παρὰ τὸ γεφύρι»…. Μ’ αὐτὴ τὴν φράση οἱ κάτοικοι τῶν χωριῶν τῶν Τζουμέρκων μεταφέρουν τὸν πόνο καὶ τὴν πίκρα καθῶς τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς, 1ης τοῦ Φλεβάρη 2015, χάθηκε ἕνα κομμάτι τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ στὰ θολὰ νερὰ τοῦ Ἀράχθου!
Τὸ ἱστορικό γεφύρι τῆς Πλάκας ἔπαψε νὰ ὑπάρχῃ. Μπορεῖ νὰ ἄντεξε στὸ πέρασμα τοῦ χρόνου, ὅμως δὲν ἄντεξε τὴν μεγάλη καταιγίδα ποὺ χτύπησε τὴν περιοχὴ. Συνέχεια
Οἱ Λακεδαιμόνιοι, ἀφοῦ ἄκουσαν καὶ τὶς κατηγορίες τῶν συμμάχων τους, ἐναντίον τῶν Ἀθηναίων καὶ τὰ ὅσα εἶπαν οἱ Ἀθηναῖοι, τοὺς ἀπομάκρυναν ὅλους κ’ ἔκαναν σύσκεψη μόνοι τους γιὰ τὴν κατάσταση. Οἱ περισσότεροι συμφωνοῦσαν ὅτι οἱ Ἀθηναῖοι ἦσαν ἔνοχοι καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ κηρυχτῆ ὁ πόλεμος ἀμέσως. Ἀλλὰ ὁ βασιλεὺς Ἀρχίδαμος, τὸν ὁποῖο θεωροῦσαν συνετὸ καὶ σώφρονα, εἶπε τὰ ἐξῆς: Συνέχεια
Ἤ, ὀρθότερα, κάποιοι χρησιμοποιοῦν τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ κτυπήσουν, ἔως καὶ νὰ τσακίσουν, ἤ καὶ ἐξαφανίσουν, τὴν Γερμανία.
Ὄχι διότι τοὺς ἔφταιξε σέ κάτι ἡ Γερμανία, ἀλλὰ διότι ὁ γερμανικὸς λαός, ὡς καλὸς καὶ ὑπάκουος λαός, στοὺς ἑκάστοτε κυβερνῆτες του (ἤ καὶ …«κυβερνῆτες» του), ἀκολουθεῖ κατὰ γράμμα τὶς ἐντολὲς αὐτῶν τῶν κυβερνητῶν.
(Μεταξύ μας… Λαὸς «στολίδι»… Ὅ,τι κι ἐὰν τοῦ ἐζήτησαν τὸ ἔκανε αὐτὸς ὁ λαός… Οὐδέποτε σήκωσε κεφάλι σὲ ἀρχηγό του. Ἀντιθέτως… τὸ κεφάλι ἔβαζε κάτω κι ἔσπευδε νὰ ἱκανοποιήσῃ ἀκόμη καὶ τὶς πιὸ παράλογες ἐπιθυμίες του… Ἀλλὰ ἄς ὄψονται οἱ ἡγέτες τῶν Γερμανῶν…!!! Πάντα τσιράκια τῶν …«περιουσίων» ἦσαν!!!)
Αὐτὸς ὁ λαὸς λοιπὸν ἐχρησιμοποιήθη, καὶ χρησιμοποιεῖται, ἀπὸ παλαιοτάτων ἐτῶν, γιὰ νὰ κατασταλλοῦν κάθε εἴδους ἀντιδράσεις, πέριξ αὐτοῦ.
Ἤ ἁπλῶς γιὰ νὰ …γεννηθῆ ἀκόμη ἕνας πόλεμος…
Διότι ὁ πόλεμος, κατὰ πῶς γνωρίζουμε ἴσως, ἀπὸ πολλὲς δεκαετίες πρίν, δὲν ἀποφασίζεται, ἐὰν οἱ Rothschild δὲν τὸ ἐπιθυμοῦν.
Ἔ λοιπόν, οἱ Γερμανοὶ χρησιμοποιήθησαν ἀρκετὲς φορὲς γιὰ νὰ προκαλέσουν πολέμους. Συνέχεια
Ἡ λέξις «φοίνιξ», καὶ ἡ παρ᾿ Ἠροδότῳ χρῆσις αὐτῆς, ἔδωσαν τὴν χρυσὴν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς πάσης φύσεως ὀπαδοὺς τῆς φιλοσοφίας «ἀρκεῖ νὰ μὴν εἶναι ἑλληνικὸν» τῆς συμβατικῆς γλωσσολογίας, νὰ δαιμονοποιήσουν τὴν προέλευσιν τῆς γραφικῆς ἀναπαραστάσεως τῶν φωνημάτων τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, γνωστῆς ὡς «ἀλφαβήτου» καὶ νὰ θεωρήσουν τὰ ἑλληνικὰ γράμματα ὡς μὴ προϊὸν τῆς ἑλληνικῆς διανοίας ἀλλὰ ὡς προϊὸν εἰσαχθὲν ὑπὸ τῶν Φοινίκων.
Ἰδοῦ ἡ ἐπίμαχος παράγραφος τοῦ Ἠροδότου (485-421/415 π.Χ.) ὡς αὕτη ἀναφέρεται εἰς τὸ βιβλίον «Ἡροδότου Μοῦσαι Ἱστοριῶν πέμπτη ἐπιγραφομένη Τερψιχόρη»
58. οἱ δὲ Φοίνικες οὗτοι οἱ σὺν Κάδμῳ ἀπικόμενοι, τῶν ἦσαν οἱ Γεφυραῖοι, ἄλλα τε πολλὰ οἰκήσαντες ταύτην τὴν χώρην ἐσήγαγον διδασκάλια ἐς τοὺς Ἕλληνας καὶ δὴ καὶ γράμματα, οὐκ ἐόντα πρὶν Ἕλλησι ὡς ἐμοὶ δοκέειν, πρῶτα μὲν τοῖσι καὶ ἅπαντες χρέωνται Φοίνικες· μετὰ δὲ χρόνου προβαίνοντος ἅμα τῇ φωνῇ μετέβαλλον καὶ τὸν ῥυθμὸν τῶν γραμμάτων. [2] περιοίκεον δὲ σφέας τὰ πολλὰ τῶν χώρων τοῦτον τὸν χρόνον Ἑλλήνων Ἴωνες, οἳ παραλαβόντες διδαχῇ παρὰ τῶν Φοινίκων τὰ γράμματα, μεταρρυθμίσαντες σφέων ὀλίγα ἐχρέωντο, χρεώμενοι δὲ ἐφάτισαν, ὥσπερ καὶ τὸ δίκαιον ἔφερε, ἐσαγαγόντων Φοινίκων ἐς τὴν Ἑλλάδα, Φοινικήια κεκλῆσθαι. [3] καὶ τὰς βύβλους διφθέρας καλέουσι ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ οἱ Ἴωνες, ὅτι κοτὲ ἐν σπάνι βύβλων ἐχρέωντο διφθέρῃσι αἰγέῃσί τε καὶ οἰέῃσι· ἔτι δὲ καὶ τὸ κατ᾽ ἐμὲ πολλοὶ τῶν βαρβάρων ἐς τοιαύτας διφθέρας γράφουσι.
Αναθεωρώντας την ιστορία των πολέμων που έκαναν οι σύμμαχοί μας, ενίοτε και με δική μας συμμετοχή, θα ανατριχιάσουμε από τα εγκλήματα που έχουν δαπραχθεί κυρίως εις βάρος αμάχων.
Οι σύμμαχοι κατά τον Β’ΠΠ ισοπεδώνουν την Δρέσδη σκοτώνοντας 135.000 άμαχους. Πόσοι από εμάς άκουσαν ποτέ κάτι σχετικό; Ποιος πλήρωσε και ποιος αποζημιώθηκε ποτέ από αυτή την άναδρη επίθεση; Συνέχεια