Πόσο δύσκολο ἀλήθεια εἶναι νά ἀποδεκτοῦμε πώς τά παιδιά μας μεγαλώνουν καί πώς πρέπει νά μάθουν νά πετοῦν μέ τά δικά τους φτερά;
Δύσκολο… Πολὺ δύσκολο…
Τὸ παιδὶ γιὰ τὸν γονέα εἶναι πάντα μικρό, εὐάλωτο, ἀνυπεράσπιστο καὶ πρέπει νὰ προστατευθῇ καὶ νὰ περιφρουρηθῇ… Καὶ νὰ ἀπὸ ἐδῶ νὰ τοῦ πετσοκόβουμε τὰ φτεράκια τους… Καὶ νὰ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ τὰ τρομοκρατοῦμε… Καὶ νὰ λίγο παρὰ κάτω νὰ διαπιστώνουμε πὼς ναί, τὰ καταφέραμε, τὰ καταντήσαμε …φυτά!!!
Διότι αὐτὸ ποὺ ἐπιτυγχάνουμε τελικῶς εἶναι νὰ τὰ καθιστοῦμε ὅλο καὶ πιὸ ἀνίκανα νὰ ἀντιμετωπίσουν μόνα τους τὴν ζωή τους… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε τὰ πάντα!
Ὑπάρχει πάντα ἔνας δρόμος ποὺ δίνει νόημα στὴν ζωή…
Ἕνας δρόμος ποὺ εἶναι ἀνοικτὸς γιὰ τὸν καθένα κάθε στιγμή.
Μποροῦμε νὰ ἀτενίζουμε τὴν ἀθλιότητα παραδομένοι ἀπὸ κάθε ἀντίσταση, παραλυμένοι ἀπὸ ἀπελπισία, φτωχοὶ φουκαράδες στὴν δίνη ἐνὸς κακοῦ πεπρωμένου, παρατηρητὲς ἤ νὰ Συνέχεια
Μία χώρα ποὺ γερνᾶ…
ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΓΕΡΝΑΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ, σύμφωνα μὲ τὰ δημογραφικὰ στοιχεῖα ποὺ ἔδωσε μέσα στὸ 2013 ἡ Eurostat.
Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι τὸ 2012 ὁ πληθυσμὸς τῆς χώρας μας μειώθηκε κατὰ 5,5% (τοῖς χιλίοις), τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ πληθυσμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης αὐξήθηκε κατὰ μέσο ὅρο 2,2%.
Ἀπὸ χρόνια κρούουν τὸν κώδωνα εἰδικοὶ καὶ μή, προτρέποντας τὸν κόσμο νὰ κάνῃ παιδιά, πολλὰ παιδιά, φοβούμενοι ὄχι μόνον τὸν ἀφανισμὸ τοῦ ἔθνους μετ’ ἀπὸ λίγο, ἀλλὰ καὶ τὸν κίνδυνο ποὺ ἀντιμετωπίζουμε ἀπ’ τοὺς πολυπληθέστερους γείτονές μας σὲ περίπτωση κάποιας σύρραξης. Ἑπομένως, κάντε παιδιὰ γιὰ νὰ εἴμαστε πολλοὶ προκειμένου ν’ ἀντιμετωπίσουμε τέτοιου εἴδους ἀπειλές. Συνέχεια
Τὸ χάδι εἶναι δῶρο…
Ὅποτε κι ὅπου θὰ τὸ εὕρουμε, μᾶς ἀξίζει νὰ τὸ ἀπολαύσουμε.
Τὸ ἀνθρώπινο χάδι, ἀλλὰ ὄχι μόνον, εἶναι μία ἐκδήλωσις τρυφερότητος, ποὺ μᾶς προσφέρεται μὲ ἀγάπη καὶ χαρά.
Ἐὰν ἐμεῖς τὸ φοβόμαστε, τὸ χάδι δὲν θὰ μᾶς ἐγγίξη… Καὶ εἶναι κρίμα… Συνέχεια
Γιὰ ὅλα ὑπάρχει ἕνας λόγος
Ὁ ἄνθρωπος παραμένει μυστήριο καὶ οἱ πράξεις του φαίνεται νὰ εἶναι ἀκατανόητες τόσο στὴν παιδικὴ ἡλικία ὅσο καὶ στὴν ἐνήλικη ζωή του!!
Yπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ παίζουν τὴν ζωή τους κορώνα γράμματα γιὰ νὰ πατήσουν πρῶτοι στὴν κορυφὴ ἑνὸς βουνοῦ. Ἄλλοι ποὺ θυσιάζουν τὸν ἑαυτό τους γιὰ νὰ κατακτήσουν ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ ὅμως αὐτὸς δὲν θέλει νὰ τοὺς ξέρει. Συνέχεια
Προσδοκωμένη εὐτυχία.
Τὶς περισσότερες φορὲς φορτώνουμε τὴν ζωή μας μὲ τόσες προσδοκίες, ποὺ χάνουμε τὸ ἀληθινό της νόημα καὶ σπεύδουμε νὰ ποδοπατήσουμε, ἢ νὰ καταστρέψουμε τὴν εὐτυχία, ἂν δὲν εἶναι ἀκριβῶς στο νούμερο μας. Συνέχεια