Γιὰ νὰ προστατεύσουμε τὰ εὐάλωτα συναισθήματα μᾶς πολλὲς φορὲς ἀναπτύσσουμε τὸ ρόλο τοῦ θύματος. Τὸ θῦμα στέλνει τὸ μήνυμα, ἂχ ἐγὼ ὁ καημένος δὲν τὰ καταφέρνω φρόντισε μέ !! Ἐτσι ἀγκιστρώνεται σὲ κάποιον ποὺ θὰ τὸν σώσει καὶ θὰ τὸν περιποιεῖται, καὶ ἔτσι θσ κερδίσει μιὰ δυναμικὴ προστασία γιὰ τὸ ἀδύναμο κομμάτι μέσα του. Δὲν ἀναλαμβάνει τίς εὐθύνες τῆς ζωῆς του ἐπειδὴ αἰσθάνεται ἀνήμπορος καὶ ἀνίσχυρος. Αἰσθάνεται ὅτι ἡ ζωή του εἶναι πέρα ἀπὸ τὸν ἔλεγχο του καὶ κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους γιὰ ὅτι τοῦ συμβαίνει. Κατηγορεῖ τους γονεῖς του, τὴν παιδική του ἡλικία, τὴν κακοτυχία του, τὸ σύστημα καὶ πιστεύει ὅτι γιὰ ὅτι τοῦ συμβαίνει φταίει κάποιος
ἄλλος. Ὁ καημένος εἶναι τόσο ἀνήμπορος ἀλλὰ ἀποφασισμένος νὰ μείνει γατζωμένος σὲ κάποιον ἄλλο γιατί μόνος του δὲν μπορεῖ νὰ τὰ καταφέρει. Ἂν κάποιος προσπασθήσει νὰ τὸν βοηθήσει νὰ σταθεῖ στὰ πόδια τοῦ τότε ἐκεῖνος θὰ βρεὶ ἑκατομμύρια δικαιολογίες γιὰ τὸ ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τίποτε. Συνέχεια →

Σήμερα βᾶλε ἔνα τέλος στὶς ψευδαισθήσεις ποὺ σὲ κάνουν νὰ ἀνησυχῇς γιὰ τὰ πάντα, γιατὶ εἶναι ἄδικο νὰ περνᾷς τὴν ζωή σου ἀνησυχῶντας γιὰ πράγματά ποὺ δὲν πρόκειται νὰ συμβοῦν ποτέ…. Συνέχεια →

Τὸ συναίσθημα τοῦ θυμοῦ εἶναι ἕνα πολὺ ἰσχυρὸ συναίσθημα καὶ ἔχει ἀποτελέσει ἀφετηρία γιὰ τίς περισσότερες καταστροφικὲς ἐνέργειες στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία. Ὁ θυμὸς εἶναι ἀπρόβλεπτος, δὲν ξέρουμε πότε θὰ ἐκραγοῦμε ἀπὸ θυμὸ ἐμεῖς ἡ οἱ ἄλλοι, γι αὐτὸ καὶ τὸν φοβόμαστε τόσο πολύ. Παρ ὅλα αὐτὰ ὁ θυμὸς εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἀνθρώπινο συναίσθημα καὶ τὰ συναισθήματα εἶναι ἁπλῶς συναισθήματα. Δὲν ὑπάρχουν καλὰ ἡ κακὰ συναισθήματα κακὸς ἡ καλὸς εἶναι ὁ τρόπος ποὺ τὰ χειριζόμαστε, ὁ τρόπος ποὺ τὰ ἐκφράζουμε ἡ δὲν τὰ ἐκφράζουμε. Συνέχεια →