Ἂν νοιώθῃς φόβο, ἀπογοήτευση ἤ ἀβεβαιότητα, τότε πᾶρε στὸ χέρι σου αὐτὸ τὸ σπαθί, ποὺ εἶναι φτιαγμένο ἀπὸ φῶς καὶ ἀγάπη καὶ ἐξολόθρευσε τοὺς δράκους ποὺ βρίσκονται μέσα στὸ μυαλό σου. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Πρὶν τὴν καταιγίδα…
Αἰσθάνεσαι κάτι νὰ διαποτίζῃ τὴν ἀτμόσφαιρα, τὸ δέρμα σου, τὴν σκέψιν σου…
Τὸ σῶμα σου παραμένει σφιγμένο καὶ τεντωμένο, δίχως νὰ γνωρίζῃς τὸν λόγο…
Κάτι σὲ κάνει νὰ μὴ κοιμᾶσαι… Νὰ μὴ χορταίνῃς… Νὰ μὴ χαλαρώνῃς…
Μία φωνούλα μέσα σου σοῦ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ πὼς πρέπει νὰ προσέχῃς ἀλλὰ ἡ ἄγνοια τοῦ τὶ ἔρχεται μεγαλώνει τὴν ἀνησυχία, δίχως νὰ βοηθᾷ στὴν προετοιμασία γιὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅποιου κινδύνου. Συνέχεια
Μιά ζωή μέ πάθος ἤ μία παθητική ζωή;
Ὅλοι μας λαχταροῦμε νὰ ζήσουμε μιὰ ζωὴ γεμάτη πάθος καὶ κεραυνοβόλες στιγμές, νὰ ἀφήσουμε τὸν ἑαυτὸ μας νὰ παρασυρθῇ ἀπὸ αὐτὸ ἀλλά…… μόνο ἀπὸ ἀπόστασι καὶ σὲ μικρὲς δόσεις.
Οἱ περισσότεροι καθὼς ἀντιμετωπίζουμε τὴν καθημερινότητα πιστεύουμε ὅτι δὲν ὑπάρχει χῶρος γιὰ μιὰ παθιασμένη ζωή, ἔχουμε νὰ σκουπήσουμε τίς συναχωμένες μύτες μας, νὰ βγάλουμε βόλτα τὸ σκύλο, νὰ πᾶμε στὸν ὀδοντίατρο, νὰ μαγειρέψουμε γιὰ αὔριο……… Νὰ πῶς φεύγουν οἱ ἡμέρες μας, κυλοῦν σὰν αἷμα ἀπὸ μιὰ πληγή, καὶ ἡ ζωὴ φεύγει, χωρὶς τρομπέτες καὶ τυμπανοκρουσίες ἀλλὰ μὲ γκρίνιες καὶ μουρμοῦρες ἐπειδὴ δὲν καταφέρνουμε νὰ εὕρουμε τὴν ἀέναο παρουσία του μέσα στὴν καθημερινότητα μας. Συνέχεια
Ἀντιμετωπίζω τό Αἴτιον ἤ τό Σύμπτωμα;
Ὅταν τὸ σῶμα μου ἀσθενῇ, ἐγὼ πασκίζω νὰ θεραπεύσῳ τὸ σύμπτωμα. Τὸ αὐτὸ κάνουν καὶ ὅλου τοῦ κόσμου οἱ ἰατροί.
Θεραπεύουν τὸ σύμπτωμα καὶ ἀρνῶνται, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, νὰ ἐρευνήσουν τὸ ὁποιοδήποτε αἴτιον, ποὺ προκαλεῖ τὸ σύμπτωμα.
Αὐτὴ ἡ ὀπτικὴ ἀφορᾶ ὅμως στὰ ΠΑΝΤΑ!!!
Ἀφορᾶ στὴν πολιτική, στὴν οἰκονομία, στὶς κοινωνικές μας συναναστροφές, στὰ προσωπικά μας, στὶς σχέσεις μας μὲ τὰ παιδιά μας, στὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἑαυτόν μας… Συνέχεια
Μᾶς ἀξίζει νά ἤμαστε κομπάρσοι;
Μᾶς ἀξίζει νά συμπεριφερόμαστε σάν κομπάρσοι, σέ ἕνα μεγάλο ἰστορικό ἀφήγημα;
Μᾶς ἀξίζει νά ἔχουμε σχέσεις ὑποτελείας ἀπό τόν φόβο μιᾶς ψεύτικης ἀσφαλείας καί μιᾶς τόσης δά μικρῆς, μιᾶς λιλιπούτειας εὐτυχίας; Συνέχεια
Ἐπιμένω.
Ὅταν θέτω ἕναν στόχο, μικρὸ ἤ μεγάλο, ὀφείλω, τιμῶντας τὶς ἐπιλογές μου, τὰ θέλω μου καὶ τὰ ὄνειρά μου, νὰ τὸν ὑπηρετήσω ἔως τὴν πραγματοποίησίν του. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἐμποδίων, ἐγὼ ὀφείλω νὰ ἐπιμένω καὶ νὰ ὑπομένω κάθε κακοτοπιά, κάθε πρόβλημα, κάθε δυσκολία.
Τὰ ἐμπόδια πάντα εἶναι τὸ μέσον γιὰ νὰ ἐνδυναμώσουν τὰ θέλω μου καὶ γιὰ νὰ θωρακίσουν τὴν θέλησίν μου.
Ἄλλως τέ… Συνέχεια