Ὑπάρχουν κάποια πράγματα ἤ κάποιες συνήθειες ἤ κάποιοι ἄνθρωποι, ποὺ ἀπὸ καιρὸ πλέον δὲν μᾶς χρειάζονται.
Ῥοῦχα ποὺ ἀραχνιάζουν στὶς ντουλάπες…
Συνήθειες ποὺ μᾶς κάνουν κακό…
Ἤ ἄνθρωποι ποὺ ὑπάρχουν στὴν ζωή μας σὰν …διακοσμητικὰ στοιχεῖα.
Ἀπὸ ὅλα ἔχουμε…Μὰ οὐσιαστικῶς …δὲν ἔχουμε. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Σὰν παιδιά…
Σὰν παιδιὰ εἴχαμε ὅλοι μας μεγάλο χῶρο γιὰ νὰ φιλοξενήσουμε τὴν ψυχή, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν φαντασία μας ποὺ ἦταν ἀπέραντα καὶ μαγικά.
Σὰν παιδιὰ μπορούσαμε νὰ βάζουμε πράγματα τὸ ἕνα δίπλα στὸ ἄλλο ἔτσι ποὺ τὰ μυαλὰ τῶν ἐνηλίκων θὰ πάθαιναν σύγχυσι καὶ θὰ εὑρίσκοντο σὲ ἐμπόλεμο κατάστασι, ἐὰν τὸ τολμοῦσαν. Συνέχεια
Λάγνες σκέψεις.
Λαγνεία είναι η κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος δεν αντιστέκεται στις σεξουαλικές του επιθυμίες και θεωρείται αμάρτημα. Γιατί άραγε;
Έτσι διδαχθήκαμε τουλάχιστον στα σχολεία: Μόνιμη εγκράτεια προς τα ενστικτώδη θέλω μας. Βαρύ το φορτίο: Εκούσια αποχή από τις ηδονές μέχρι την ανυπαρξία μας.
Διδαχθήκαμε επίσης πως προορισμός μας είναι ο γάμος με ένα και μοναδικό ταίρι μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.
Διδαχθήκαμε την αγάπη ως εγκράτεια θα έλεγα, ως ένα άγραφο νόμο που μας κρατά μακρυά από τους πειρασμούς μας.
Διδαχθήκαμε μια αγάπη αδέκαστο κριτή που ταπεινώνει, είναι τυφλή προς τα ένστικτα μας και διαστρεβλώνει τα θέλω μας.
Η πιο ειλικρινής αγάπη μας είναι αυτή για το φαγητό λένε κάποιοι διότι εξυπηρετεί ένα βασικό μας ένστικτο, αυτό της πείνας.
Αλλά με το ένστικτο των ορμών τι γίνεται; Συνέχεια
Κᾶνε αὐτὸ ποὺ φοβᾶσαι μέχρι νὰ παύσῃς νὰ τὸ φοβᾶσαι!
Ἀκούγεται κάπως …ὁμοιοπαθητικὸ αὐτό…
Καὶ εἶναι, κατὰ μίαν ὁπτική…
Ὅμως δὲν εἶναι τόσο ἁπλό…
Δὲν γίνεται, γιὰ παράδειγμα, νὰ φοβᾶμαι τὶς συναναστροφὲς καὶ νὰ ὁρμήξῳ ἀπὸ αὔριο τὸ πρωΐ νὰ δημιουργῶ φιλίες μὲ ὅσους συναντῶ…
Αὐτὰ τὰ ζητήματα θέλουν μέτρο… Θέλουν χαλινάρι…
Κάνω αὐτὸ ποὺ φοβᾶμαι ἀλλὰ τὸ κάνω μὲ …τρόπο!!! Συνέχεια
Ὅλες οἱ ἀπαντήσεις φωλιάζουν μέσα μας…
Ὅταν μποροῦμε νὰ δοῦμε τὸν ἑαυτό μας μέσα στὰ πράγματά ποὺ ἀπεχθανόμαστε ἤ φοβόμαστε, ἀλλὰ καὶ σὲ αὐτά ποὺ ἀγαπᾶμε, τότε ἀντιλαμβανόμαστε μιὰ μεγάλη πνευματικὴ ἀλήθεια…
…ὅτι τὰ πάντα εὑρίσκονται μέσα μας. Συνέχεια
Τὸ αὔριο εἶναι μία ψευδαίσθησις.
Ἔνας Ἰάπων πολεμιστὴς αἰχμαλωτίσθη ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς καὶ ἐφυλακίσθη. 
Ἐκείνη τὴν νύκτα, δὲν μποροῦσε νὰ κοιμηθῇ, φοβούμενος ὅτι τὴν ἑπομένη ἡμέρα θὰ τὸν ἀνακρίνουν, θὰ τὸν βασανίσουν καὶ τελικὰ θὰ τὸν ἐκτελέσουν.
Ἐκείνη ὅμως, τὴν στιγμὴ ἐνεθυμήθη τὰ λόγια τοῦ δασκάλου του στὸ Ζέν: Συνέχεια