Δικαίωμα στήν διαβίωσι;

Ἐδῶ κι ἀρκετὲς ἑβδομάδες διάφορες σκέψεις μὲ ἀπασχολοῦν, ἀναφορικῶς μὲ τὸ δικαίωμα στὴν διαβίωσι. Πόσοι τό ἔχουμε; Καί γιατί;
Τὸ πρόβλημα ξεκινᾶ ἀπὸ κάποια κυρία, πολὺ κοντινή μου, ποὺ ἐδῶ καὶ μία δεκαετία τοὐλάχιστον πάσχει ἀπὸ ἄνοια.
Τὰ πρῶτα χρόνια τὰ συμπτώματά της ἦσαν, γιὰ ὅσους δὲν τὴν ἐγνώριζαν καλά, μάλλον δυσδιάκριτα.  Ὅμως γιὰ ἐμέναν ποὺ ἤμουν ἀρκετὰ κοντά της ἦσαν ἐμφανῆ.
Συζήτησα ἀρκετὲς φορὲς μὲ τοὺς δικούς της καὶ μὲ περιεγέλασαν. Ἤθελα νὰ τὴν προστατεύσω ἀλλὰ μάλλον δὲν τὸ κατάλαβαν.
Τελικῶς ἡ κυριούλα αὐτή, ἐδῶ καὶ μίαν πενταετία, διαβιῇ λάθρα… Ὅλο καὶ πιὸ λάθρα…
Τί ἐννοῶ;

Ἀπὸ τότε ποὺ οἱ συγγενεῖς της ἀπεδέχθησαν τὸ πρόβλημα, τὸ ἀνεγνώρισαν καὶ ἀπεφάσισαν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν, ἐξεκίνησε ἕνας μαραθώνιος μεταξὺ τῶν διαφόρων ἰατρῶν, γιὰ τὸ ποιὸς θὰ δώσῃ περισσότερα φάρμακα στὴν γυνακούλα.
Τὸν τελευταῖο χρόνο δὲ ἡ κατάστασις εἶναι τοὐλάχιστον ἀηδιαστική. Ἔχουμε πλέον νὰ κάνουμε μὲ ἕνα ζόμπυ, ποὺ δὲν γνωρίζει τὰ παιδιά του, τὰ ἐγγόνια Συνέχεια

Τὸ σιτάρι μας.

 

Εἶχα τὴν μεγάλη χαρὰ νὰ παρευρεθῶ σὲ μίαν πολὺ ἐνδιαφέρουσα ἐκδήλωσι γιὰ τὴν καλλιέργεια τοῦ σίτου στὴν χώρα μας.
Μέσα στὰ τόσα θαυμάσια ποὺ εἶδα, ἦταν καὶ ἡ ἄρωσις, μὲ ἄλογο παρακαλῶ, μαζὺ μὲ τὴν σπορὰ ποὺ ἔγινε μὲ παιδιά.
Ὅλα αὐτὰ τὰ θαυμαστὰ θὰ σᾶς τὰ παρουσιάσω συντόμως μὲ κάποιο μου ἄρθρο.
Ἐπεὶ δὴ ὅμως ἦταν πάρα πολλὰ αὐτὰ ποὺ δὲν γνώριζα ἔως ἐκείνην τὴν ἡμέρα, ἔπιασα τὰ βιβλία μου καὶ φυσικὰ ἔψαξα γιὰ ἀνάλογα θέματα στὸ διαδίκτυο. 
Σήμερα θὰ σᾶς παρουσιάσω, ὥς εἰσαγωγὴ κατὰ κάποιον τρόπο, τὶς ποικιλίες τοῦ σίτου ποὺ εὐδοκιμοῦν στὴν χώρα μας Συνέχεια

Ἡ κούπα τοῦ Πυθαγόρου

Η «κούπα του Πυθαγόρα» ή αλλιώς «δίκαιη κούπα» που κατασκεύασε ο Σάμιος φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής είχε ως στόχο την υπόδειξη και την τήρηση του μέτρου, «μέτρον άριστον». Συνέχεια

Ἐπικίνδυνη Μοναξιά

Ὅταν τὶς νύχτες τριγυρνῶ στὴ μοναξιά μου,
ψάχνω μέσ᾿ σὲ χιλιάδες πρόσωπα νὰ βρῶ
ἐκεῖνο τὸ τρεμούλιασμα στὴν ἄκρη τοῦ ματιοῦ σου.

Ἂν ἔστω κι ἕνας μόνο ἀπηχοῦσε
κάτι ἀπ᾿ τὴ δική σου ὀμορφιά, Συνέχεια

Ἄμα ἐλευθερωθῇ ὁ Ἕλλην, θὰ γελάσω…

Ἀφορμὴ γιὰ τὸν τίτλο ἦταν τὸ ταινιάκι ποὺ μᾶς ἔφερε ὁ φίλος τοῦ ἱστολογίου Μιχάλης.

Συνέχεια

Εἰς τοὺς ἐνδόξους πολεμιστὰς ἥρωας τοῦ 1940

Ἀντὶ στεφάνι δάφνινο, ἕνας συνάδελφός σας
γράφει δυὸ λόγια φτωχικὰ γιὰ τὸ μνημόσυνό σας.

Ἐσεῖς θυσιαστήκατε γιὰ τὴν γλυκιὰ πατρίδα,
εἴχατε πίστη στὸν Θεὸ καὶ στὴν καρδιὰ ἐλπίδα.

Σὰν λεοντάρια πέσατε μέσ᾿ στὴ σκληρὴ τὴ μάχη,
στὴν ἔνδοξη πατρίδα μας τὴν λευτεριά της νἄχει. Συνέχεια