Παράφρων<—Παρά+φρονῶ= ὁ παθὼν τὰς φρένας, ὁ τρελλός, ὁ μουρλός. (λεξικὸν Δημητράκου, ἐκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1969)
Παράφρων λοιπὸν ὁ ἔχων χάσει (οὐσιαστικῶς) τὴν ἐπαφήν του μὲ τὴν πραγματικότητα! Ὁ ἀνισόρροπος!
Παράφρων ἦταν ὁ Χίτλερ.
Παράφρων κι ὀ Κεμάλ.
Παράφρων κ ὁ Στάλιν….
Ὄχι γιὰ τὶς δικές τους κοινωνίες ἀπαραιτήτως.. Ἀλλὰ σίγουρα γιὰ κάθε κοινωνία ποὺ θεώρησαν πὼς ἐνοχλεῖ σὲ κάτι τὴν δική τους!
Γενικῶς, ἡ ἐποχὴ ἐκείνη μᾶλλον ἦταν ὅ,τι καλλίτερον γιὰ νὰ ἀναδείξῃ παράφρονες… (Ὄχι ὅ,τι τώρα πᾶμε πίσω δῆλα δή…)
Ἀρχῆς γενομένης μὲ τὸν Κεμᾶλ, οἱ ἄλλοι δύο ἔλαβαν τὴν σκυτάλη καὶ φρόντισαν νὰ μὴν ἀφήσουν τίποτα ὄρθιο στὸ πέρασμά τους!
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Δὲν μπορεῖς βρὲ «φίλε» νὰ νικήσῃς τὴν Φύσι. Δὲν γίνεται!
Ἡ φωτογραφία ἐκπληκτική! Μάρτυς τῆς περιφρονήσεως ποὺ δείχνει ἡ Φύσις στὰ ἀνθρώπινα ἔργα.
Μάρτυς τῆς δικῆς μας κατάντιας καὶ τῆς ἀνοησίας μας…
Ἀν τί νὰ μάθουμε νὰ ζοῦμε μὲ τὴν Φύσι, μέσα στὴν Φύσι, ἐμεῖς πασκίζουμε νὰ τὴν φυλακίσουμε σὲ …ζαρτιέρες, ὅπως ἔλεγε ἡ γιαγιά μου, καταστρατηγῶντας τὴν κοινὴ λογικὴ ποὺ ἄλλα ὑπαγορεύει… Συνέχεια
Τὰ δικά μας ὄνειρα.
Ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια, κάθε ἡμέρα ποὺ κυλᾶ, ἡ διαβίωσίς μας δυσκολεύει ὅλο καὶ περισσότερο.
Λίγο ὁ φόβος μας, λίγο οἱ διαρκῶς μεγαλύτερες οἰκονομικὲς πιέσεις ποὺ δεχόμεθα, λίγο ὁ τρόμος τῶν γύρω μας… Ἔχουμε φθάσει στὰ ὅρια τῆς καταθλίψεως, τοὺ μιθριδατισμοῦ καὶ κάποιες φορὲς τῆς παρανοίας.
Ἀφήσετε δὲ ποὺ κάποιοι ἀπὸ ἐμὰς δὲν ἀντέχουν τὰ φορτία, ἤ ἴσως τὴν σκέψιν τῶν φορτίων, κι …ἀποχωροῦν μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες.
Σήμερα ὅμως θέλω νὰ γράψω γιὰ τὰ ὄνειρά μας. Ὄχι αὐτὰ ποὺ εἴχαμε πρὶν τὴν ἔναρξιν τῆς κρίσεως, οὔτε κι αὐτὰ ποὺ ἀκόμη κλωθογυρίζουν μέσα στὸ κεφάλι μας, κρεμασμένα ἀπὸ κάτι κουρελιασμένες ἐλπίδες… Συνέχεια
Ἔχουμε ἕναν κόσμο νὰ ἀλλάξουμε μωρό μου…
Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἢ μᾶλλον οἱ περισσότεροι, θὰ ἤθελαν νὰ ἀλλάξουν τὸν κόσμο…
Ὅταν μέσα μας αἰσθανόμθεα ἄσκημα τότε ὁ κόσμος μας φαίνεται χάλια καὶ κάποιαν ἄλλη στιγμή, ὅταν εἴμαστε γεμᾶτοι ὄμορφα συναισθήματα τότε ὁ ἴδιος κόσμος μας φαίνεται ὄμορφος ἢ τοὐλάχιστον συμπαθητικός. Συνέχεια
Ἕνας καλός δάσκαλος;
Μάλλον… Κατὰ πῶς φαίνεται ἀπὸ τὰ ἔργα του, συζητᾶμε γιὰ ἕναν δάσκαλο μὲ συνείδησι καὶ στοιχειώδη ἀντίληψι.
Βλέπετε, οἱ περισσότεροι δάσκαλοι ἔχουν ἐκπαιδευθεῖ ἀπὸ τὸ σύστημα πρὸ κειμένου νὰ παράγουν δούλους καὶ ὑπηκόους, ξεκινῶντας φυσικὰ ἀπὸ τὸ νὰ διατηροῦν τοὺς ἑαυτούς των σὲ αὐτὴν τὴν κατάστασιν.
Ἐτοῦτος ὅμως ὁ δάσκαλος κάτι πασχίζει νὰ πράξῃ διαφορετικό…
Κάπως δουλεύει σὲ βάθος… Συνέχεια
Οἱ λέξεις ἔχουν δύναμι…
Νὰ τὸ θέσω διαφορετικά…
«Λέγε λέγε τὸ κοπέλλι, κάνει τὴν γριὰ καὶ θέλει»…
Ἰσχυρίζεται ὁ λαός μας.
Κι ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον.
Ὅσο μεγαλυτέρα ἐπιμονὴ δείχνουμε σὲ κάποια πράγματα ἤ καταστάσεις ἤ σκέψεις, τόσο πιὸ γρήγορα γίνονται πραγματικότης.
Ἀλλά εἶναι δυνατόν νά συμβαίνῃ αὐτό μόνον στούς σχεδιασμούς μας ἤ στίς σχέσεις μας ἤ στίς ἐργασίες μας; Δέν μᾶς ἀφορᾶ στά πάντα;
Οὐσιαστικῶς ὅσο περισσότερο σκεπτόμεθα κάτι, τόσο περισσότερο χῶρο τοῦ δίδουμε γιὰ νὰ γίνῃ πραγματικότης.
Συνεπῶς; Συνέχεια