Τὸ παρακάτω κείμενον ἔλαβα ὡς μήνυμα ἀπὸ τὸν Κώστα Σκανδάλη, συντάκτη του.
Ὁμολογῶ πὼς μὲ προβλημάτισε πάρα πολύ μὲ τὶς πληροφορίες ποὺ δίδει. Ἡ λέξις ζυγός δὲν ἐγνώριζα τὴν λεκτικὴ θέσι ποὺ κατεῖχε σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς γλῶσσες καὶ μὲ ξάφνιασε (εὐχάριστα) ἡ ἀνάλυσις ποὺ ἀκολουθεῖ.
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα κάποιαν ἐπαφὴ μὲ τὴν γιόγκα καὶ κάποιες ἀνατολίζουσες φιλοσοφίες. Κάτι μέσα μου μοῦ ἔλεγε πὼς ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ στὸ «πάντρεμα» τῶν δυτικῶν καὶ ἀνατολικῶν θεωρήσεων. Διότι ὁ πλανήτης ἔχει περάσει ἀπὸ τόσα «κύματα» ποὺ τελικῶς ἡ γνώσις κατέληξε νὰ διασπαρῇ στὰ «τέσσερα σημεῖα τοῦ ὀρίζοντος».
