Σέ τί νά χρησιμεύουν ἄρα γέ αὐτοί οἱ «ἱστοί»;

Ἐκ πρώτης ὄψεως μοιάζουν μὲ ἱστοὺς ἀράχνης. Κανονικούς!
Ἀλλὰ δὲν εἶναι! 
Εἶναι κάτι ἄλλο, πολὺ πιὸ σημαντικό, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως πολὺ ὅμοιο μὲ τὸν ἱστὸ μίας ἀράχνης.  (Τελικῶς, αὐτὸ ποὺ ἔφτιαξε τὸν ἱστὸ τῆς ἀράχνης, θὰ πρέπῃ νὰ εἶχε σχέσεις μὲ αὐτὸν ποὺ ἔφτιαξε τοὺς κοσμικοὺς ἱστούς!!! Ἀλλά τί σχέσι;)

Σοφὰ λόγια, μεγάλων Ἑλλήνων ἀνδρῶν…

Ο ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ….

Κῦττα νὰ συνηθίσῃς στὴν ἰδέα, ὅτι ὁ θάνατος γιὰ ἐμᾶς εἶναι ἕνα τίποτα. Κάθε καλὸ καὶ κάθε κακὸ εὑρίσκεται στὴν αἴσθησί μας…όμως θάνατος σημαίνει στέρησις τῆς αἰσθήσεως.Γι’ αὐτὸ ἡ σωστὴ ἐκτίμησις ὅτι ὁ θάνατος δὲν σημαίνει τίποτα γιὰ ἐμᾶς, μᾶς βοηθᾶ νὰ χαροῦμε τὴν θνητότητα τοῦ βίου: Ὄχι ἐπειδὴ μᾶς φορτώνει ἀμέτρητα χρόνια, ἀλλὰ γιατί μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὸν πόθο τῆς ἀθανασίας. Συνέχεια →

Ὅταν δὲν καταλαβαίνει κάποιος Ὅμηρο, τὸν …μεταποιεῖ σὲ κάτι ποὺ καταλαβαίνει!

Βέβαια, μὴν περιμένετε νὰ τὸν ….μετατρέψῃ σὲ κάτι πραγματικό.
Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. 
Σημασία ἔχει πὼς τὸν κόβει, τὸν ῥάβει, τὸν ξηλώνει κατὰ πῶς τὸν βολεύει καὶ κατὰ πῶς τοῦ ὑπαγορεύει ἡ ἀμάθειά του, ἡ ἀντίληψίς του καὶ τὰ …πάθη του.
Κάθισε λοιπὸν ἡ μανδὰμ Μαντλὶν Μϊλερ καὶ διάβασε Ὅμηρο. 
Τὸ τὶ κατάλαβε βέβαια εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Ὄχι πάντως τοῦ Ὁμήρου!
Διότι ἐὰν ἦταν τοῦ Ὁμήρου θὰ συζητούσαμε γιὰ Ὅμηρο καὶ ὄχι γιὰ τὴν μανδάμ!

Ἀλλαγὴ φιλοξενητοῦ.

Ζητᾶμε συγγνώμη ἀπὸ τοὺς φίλους ἀναγνῶστες, ἀλλὰ προέκυψε ἕνα θέμα μὲ τὸν προηγούμενο server ποὺ μᾶς φιλοξενοῦσε καὶ πρὸς τοῦτο ἀναγκαστήκαμε νὰ ἀλλάξουμε κάποιοια πράγματα.
Ἤδη ἡ σελίδα λειτουργεῖ μερικῶς, ἀνεβαίνουν ὅλα τὰ ἄρθρα στὴν θέσιν ποὺ ἦταν καὶ πιστεύουμε πὼς ἔως τὸ βράδυ θὰ εἶναι ὅλα ἐν τάξει.

Εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν κατανόησιν.

Φιλονόη ἐκ τοῦ Φιλονόη καὶ Φίλοι.  

Κάθε ἔκφρασις τῆς ζωῆς ἐμπεριέχει καὶ τὸν θάνατό της…

 Ἔτσι καὶ ἡ Ὕβρις…
 Θέλουμε δὲν θέλουμε, ἀκόμη καὶ ἡ Ὕβρις εἶναι μία, λανθάνουσα, ἔκφρασις τῆς ζωῆς.

Ἡ Ἥλιος εἶναι μία ἔκφρασις τῆς ζωῆς καὶ τῆς Φύσεως.
Ἀλλὰ κι ἐμεῖς οἱ Ἄνθρωποι εἴμαστε μία ἔκφρασις τῆς ζωῆς καὶ τῆς Φύσεως…
Τὰ πάντα γύρω μας, στὸν κόσμο ποὺ ἀντιλαμβανόμεθα, ἤ και ποὺ δὲν ἀντιλαμβανόμεθα, εἶναι ἐκφράσεις τῆς ζωῆς καὶ τῆς Φύσεως. Συνέχεια →

Φλόγες….

Καύσων…
Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ βάρους ποὺ σοῦ προκαλεῖ τὸ παραμικρὸ ἄγγιγμα, ἂν αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ χάδι μιᾶς δροσερῆς πνοῆς ἀνέμου…
Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ νὰ εὑρίσκεσαι μέσα στὶς φλόγες…
Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ πυρετοῦ ποὺ προκαλεῖ ἡ καυτὴ ἀνάσα ἐπάνω στὴ σάρκα σου…
Ἀφόρητο τὸ ἀγκάλιασμα τῆς φλόγας, ὅταν ἐσὺ εἶσαι μαθημένος στὴν ἀκινησία τοῦ πάγου…

Ἐκτὸς καὶ ἄν …
ἡ Φλόγα τῆς δικῆς Σου Ὑπάρξεως κάνει τὶς φλόγες τῆς κολάσεως νὰ φαίνονται ἁπλᾶ… παγετῶνες…

Συνέχεια →