Λόγος καὶ Λογοκρατία. (2)

 

Λόγος καὶ Λογοκρατία. (1)

 

Ὁ ἔλεγχος τοῦ Λόγου, δῆλα δὴ ἡ Λογοκρατία, ἔχει ὁδηγήσει σὲ ἐξανδραποδισμὸν τοῦ πνεύματος, τῆς σκέψεως καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ  ἀνθρώπου. 
Αὐτονόητον γιά τήν Φύσιν τοῦ Ἀνθρώπου;
Ὄχι, ἀλλὰ συμβαίνει…

Ἡ Φύσις ἐπιτάσσει ἀριστεία… 
Κι ὅμως, πνίγοντας τὸν Λόγο ἐκπέσαμε σὲ μίαν ἄνευ προηγουμένου κατάστασιν δουλείας…
Ἀνατρέπεται;
Σαφῶς…. 
Ἀπόλυτα…
Ἀλλὰ χρειάζεται κόπος, πόνος καὶ αἷμα…

Ἄλλως τε ἡ ἀλήθεια πάντα πονᾶ.. Καὶ ὁδηγεῖ…

Λόγος καὶ Λογοκρατία. (1)

Λόγος καὶ Λογοκρατία. (1)

Τὸ παρακάτω κείμενον τὸ εἶχα διαβάσει πρὸ ἐτῶν καὶ τὸ εἶχα ξεχάσει.
Δὲν συνεφώνησα ἀπολύτως ποτὲ μὲ τὸν Δημήτρη Λάμπρου, ἀλλὰ εὑρίσκω ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρουσες τὶς παρακάτω τοποθετήσεις.
Ἴσως κατὰ μίαν ἔννοιαν ἀποκαλύπτουν καὶ τὴν ἐκ τοῦ προχείρου ἀντιμετώπισιν τῆς Ἑλληνικότητος. Συνέχεια

Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες…

Οἱ σκέψεις τοῦ Νικόλα μὲ ταξειδεύουν!

Μὲ κάνουν νὰ παίρνω θάῤῥος καὶ δύναμιν γιὰ νὰ συνεχίσω.
Ἄν καὶ μόνον διαδικτυακοὶ φίλοι, αἰσθάνομαι πὼς μία ὄμορφη ἡμέρα γίνεται ὀμορφότερη ἐὰν ξεκινήσῃ μὲ ὄμορφες σκέψεις γιὰ ὅλους μας καί, κυρίως, γιὰ τὸ πῶς θὰ κάνουμε πραγματικότητα τὰ ὄνειρά μας γιὰ τὸν τόπο μας καὶ τὶς ζωές μας.
Συνέχεια

Οἱ Ἄνεμοι τῆς Ἀλλαγῆς….

15 Ἰουνίου…
Κάποιοι μικρόνοες χαρτογιακάδες ἀπεφάσισαν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ Παγκόσμιος Ἡμέρα Ἀνέμου…

Πόσο ἀνόητα ἀλαζόνες…
Κλεισμένοι μέσα στὰ ἀνήλιαγα γραφεῖα τους νὰ πιστεύουν ὅτι μποροῦν νὰ ἐξουσιάσουν τὴν Δύναμιν τοῦ Ὀνόματος τῶν Στοιχείων … καὶ κυρίως τοῦ Ἄρχοντος τῆς Ἀλλαγῆς.
Τιμοῦν τὸν ζωηφόρο Ἄνεμο δίδοντάς του μίαν ἡμέρα τὸν χρόνο… ἡμέρα ποὺ εὐελπιστοῦν πὼς θὰ νοιώσουν τὸ Χάδι Του στὶς παγωμένες, ἀσάλευτες ψυχὲς τοων… πεθαμένοι αἰῶνες τώρα καὶ σαβανωμένοι στὰ κομψά, πανάκριβα κουστούμια τους προσπαθοῦν μὲ τὶς γητειές τους νὰ Νοιώσουν τὴν Πνοὴ τῆς Ζωῆς στὰ ἄψυχα κουφάρια των… Συνέχεια

Ἄνθρωπε….

Ἄνθρωπε…
Μὴ στέκεσαι ἀσάλευτος.
Πρᾶξε κάτι… κάτι ἡρωικό.
Κάτι ποὺ στέκεται ἀκίνητο γιὰ ὥρα, γίνεται ἀόρατο στὸ μάτι … ἡ Κίνησις εἶναι αὐτὸ ποὺ δίνει Ὕπαρξι.

Συνέχεια

Ἡ κεφαλὴ καὶ τὸ σῶμα.

 

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν συζητούσαμε μὲ κάποιους φίλους στὸ μουροβιβλίον, γιὰ τὸ ἐὰν τὰ ἄκρα-σῶμα θὰ μποροῦσαν ἤ ὄχι νὰ ὁρίσουν καὶ νὰ καθορίσουν τὴν γενικοτέρα λειτουργία τοῦ ὀργανισμοῦ. Βάσει τῶν ἰατρικῶν (ἀνατομικῶν κι ὄχι μόνον) δεδομένων πάντως ποὺ γνωρίζουμε, σὲ καμμίαν τῶν περιπτώσεων τὸ σῶμα δὲν θὰ μποροῦσε νὰ λειτουργήσῃ ἄνευ ὑπάρξεως ἐγκεφάλου!
Δῆλα δή, οὐδεποτε κάποιο ἄκρον, θὰ μπορέσῃ νὰ ὑπάρξῃ, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ΚΕΦΑΛΗ!!!!

Συνέχεια