Εἶναι πολλὲς αὐτὲς οἱ φορὲς στὴν Ἱστορία μας ποὺ ἀπεφασίσαμε, ἔτσι, δίχως πολλὲς δεύτερες σκέψεις, νὰ πολεμήσουμε καί, κυρίως, νὰ νικήσουμε ἀνικήτους ἐχθρούς. Μία τέτοια ἦταν καὶ ἡ Μάχη τῆς Κρήτης, κατὰ τὴν ὁποίαν, παραλόγως γιὰ τοὺς ἀναλυτές, πολεμήσαμε ἀνίκητο ἐχθρό, γιὰ νὰ μᾶς καταβάλῃ τελικῶς ἡ ὑπεροχή του μέν, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ γράψουμε στὴν Ἱστορία μας νέες Θερμοπῦλες. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ὁ χρόνος ξεκινᾶ ἀπὸ …τώρα! (ἀναδημοσίευσις)
Υπάρχει ακόμη χρόνος…για όλους εμάς που καθίσαμε στο πεζούλι της ιστορίας κυττώντας τα παπούτσια μας. Την πίκρα της ήττας την γευθήκαμε και την απογοήτευση για ακόμη ένα στημένο παιχνίδι στο οποίο αν και δεν παίξαμε γίναμε θεατές της εξ αρχής χαμένης κερκίδας.
Την ζήσαμε την νύκτα εκείνη που αγνοούσαμε ότι υπάρχει, κι όμως φθάσαμε κι εμείς να μετράμε τα σανίδια του ταβανιού για να διώξουμε την οργή που έκλεψε ακόμη και τον ύπνο μας. Όμως, υπάρχει ακόμη χρόνος για όλους εμάς που γνωρίζουμε ότι όλα τελείωσαν σε αυτόν τον τόπο. Αρκεί να σκοτώσουμε άνευ ελέους όλες τις φωνές όλων των τεράτων που θέλουν να μας πείσουν ότι κρεμόμαστε από τις ανορθόγραφα ραγιάδικες υπογραφές τους.
Συνέχεια
Συνέχεια
Διότι ἀπαίδευτος σημαίνει χειραγωγούμενος
Δὲν ὑπάρχουν ὅρια καὶ φραγμοὶ στὸ πόσο εὔκολα μποροῦμε νὰ καθοδηγηθοῦμε καὶ νὰ χειραγωγηθοῦμε, μὲ κάθε μορφὴ προπαγάνδας, θετικὴ ἢ ἀρνητική. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς χειραγωγήσεως τὸ βλέπουμε καθημερινῶς, μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς ἀπόψεις, σὲ κάθε μορφὴ τοῦ βίου μας. Συνέχεια
Οἱ διαδρομές μας δὲν εἶναι χαραγμένες ἀκόμη…
Τώρα χαράσσονται.
Μετὰ ἀπὸ αἰώνων ζόφου καὶ ψεύδους καὶ σκλαβιᾶς κάτι, στὸ πέρας τῆς διαδρομῆς μας, ἀρχίζει νὰ φωτίζεται μόλις.
Κι αὐτὸ τὸ κάτι ἀκόμη δὲν τὸ γνωρίζουμε… Πρέπει νὰ τὸ ἀνακαλύψουμε…
Συνέχεια
Κάθε ἡμέρα καὶ μία ἐπιτυχία…
Μικρή… Ἤ μεγάλη.
Δὲν ἔχει σημασία.
Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι κάτι ποὺ οἱ ἄλλοι θὰ ἀναγνωρίσουν. Ἀρκεῖ νὰ ἀναγνωρίζουμε ἐμεῖς τὰ δικά μας Ἅλματα. Μικρά, ἤ μεγάλα. Συνέχεια
Ῥόλοι ποὺ δὲν μᾶς χρειάζονται
Ὅλοι μας, κατὰ περίπτωσιν, παίζουμε περισσότερο ἢ λιγότερο ῥόλους, συνήθως ἀσυνειδήτως καὶ ἀπολύτως προσηρμοσμένους στὶς ἑκάστοτε συνθῆκες. Ῥόλοι ποὺ μᾶς προέκυψαν εἴτε λόγῳ κάποιας μιμήσεως, εἴτε λόγῳ κάποιας βιαιότητος, εἴτε ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἁπλῆ προσαρμοστικότητα. Ὁ κόσμος εἶναι πλαστὸς καὶ εἶναι πράγματι βαρετὸ νὰ τὸ διαπιστώνουμε μὲ ὅλες τὶς εὐκαιρίες. Συνέχεια