Σταϊκούρας καί Μπαλτάκος διώρισαν τίς συζύγους τους στή Βουλή

  Ποιός εἶπε ὅτι δέν γίνονται ρουσφέτια σήμερα καί κυρίως στό συγγενολόϊ τῶν κρατικοδίαιτων ἐθνοκηφήνων;

Μινώταυρος

Ενώ ο Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής διόρισε στη Βουλή τον αυτοκινητιστή Χρήστο Ζέρβα

Ως μετακλητή υπάλληλος του Κοινοβουλίου έχει προσληφθεί από το 2009 η σύζυγος του αναπληρωτή Υπουργού ΟικονομικώνΧρήστου Σταϊκούρα(φωτο αριστερά), Άρτεμις Πάνου ενώ οργανική θέση στην Κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας έχει η σύζυγός του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης Τάκη Μπαλτάκου (φωτο δεξιά).Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Συνέχεια →

Καί οἱ ἄστεγοι στόν φόρο εἰσοδήματος;

Ἔμ βέβαια…
Τοὺς δίδουν τὸ δικαίωμα στὴν ἀνάσα.
Ὁ ἀέρας εἶναι πλέον εἶδος πολυτελείας…
Ἀφήσετε δὲ τὸν οὐρανό, ποὺ ἔχουν γιὰ στέγη τους… Μέ ποιό δικαίωμα χρησιμοποιοῦν τόν ἀέρα, τόν οὐρανό καί τά …πεζοδρόμια; Δέν πρέπει κι αὐτοί νά πληρώσουν κάτι τίς;
Διότι κακὰ τὰ ψέμματα…
Νταβατζῆδες δὲν εἴχαμε καὶ νταβατζῆδες ἀποκτήσαμε…

Συνέχεια →

Ἀνήλικη ἐργασία!

Ὁ πατέρας μου ἀπὸ τὰ ὀκτώ του χρόνια ἦταν ὀρφανός. Συνεπῶς ἔπρεπε νὰ δουλέψῃ. Ἄλλες ἐποχές… Ποῦ πολυτέλειες γιά σχολεῖα καί γιά μόρφωσι; Μετὰ βίας ἡ δευτέρα τοῦ γυμνασίου. Κι αὐτή… Ἀφῆστε τά…

Ἀλλὰ δὲν ἦταν μόνον ὁ πατέρας μου. Μία ὁλόκληρη γενεά, ἡ γενεὰ τῆς περιόδου 1945-1960, ἀπὸ πολὺ μικρὲς ἡλικίες, δίχως παπούτσια, δίχως ῥοῦχα, ἴσως μὲ ἕνα πιάτο τροφή, κατάφεραν κι ἐπεβίωσαν… Ἀπὸ συνθῆκες… Ἄς μὴ τὸ συζητᾶμε καλλίτερα…
Ἡ κυρα-Ῥούλα ὀκτῶ ἐτῶν, μὲ πατέρα ἐν ζωῇ, ἔφυγε ἀπὸ τὸ χωριό της γιὰ νὰ ἀναζητήσῃ τὴν τύχη της στὴν Ἀθήνα. Καὶ ποιὰ Ἀθήνα. Τὴν Ἀθήνα, ἤ ὀρθότερα, τὸν Πειραιᾶ τῆς Τρούμπας. 
Ὁ κυρ-Ἠλίας στὰ ἕξι του ἐδόθῃ ὡς ὑπηρέτης σὲ κάποιο σπίτι. 
Ἡ κυρα-Μαρίκα ἐδόθῃ, τυχερὴ αὐτή, πρὸς υἱοθεσία, στὰ ἐννέα της…. (Ἀλλὰ δὲν τῆς ἄρεσε καὶ προτίμησε τὴν σκληρὴ δουλειά… Ἔξω ἀπὸ οἰκογένειες… Δυστυχῶς!)

Συνέχεια →

Φόρος καὶ στό …κατούρημα!!! Ἀπαιτεῖται!

Κι ὄχι μόνον!!! 
Ξέρω, βάζω ἰδέες… Ἀλλὰ ἔτσι κι ἀλλοιῶς, μὲ τὴν τόση παράνοια ποὺ τοὺς δέρνει, εἶναι τὸ μόνον ποὺ δὲν ἔχουν σκεφθῇ νὰ φορολογήσουν ἀκόμη! 
Τὴν ἰδέα ἔλαβα ἀπὸ τὴν Λιάνα, ἡ ὁποία φοβᾶται πὼς θὰ τοὺς …βάλουμε ἰδέες… 
Ἐγὼ πάλι σκέπτομαι πὼς ὄχι μόνον δὲν τοὺς βάζουμε ἰδέες, ἀλλὰ μᾶλλον τοὺς ἀποδεικνύουμε μὲ τὸ τὶ τοὺς ἔχουμε συνδεδεμένους. Ἤ ὀρθότερα… Πόσα θὰ πάρουν ἀπὸ ἐμᾶς… Σὲ εἶδος… Καὶ τὶ εἶδος… Ἀρωματικότατον!!!

Συνέχεια →

«Δὲν κοστολογοῦνται τὰ κεφάλια τῶν ἀδελφῶν μου».

Τὸ παρακάτω κείμενον τοῦ Σαράντου Καργάκου τὸ ἔχω πολλὲς ἡμέρες στὰ ἐν «ἀναμονῇ κείμενα».
Ὅταν τὸ πρωτοδιάβασα θυμήθηκα τὶς ἱστορίες  ποὺ μᾶς ἐξιστοροῦσαν οἱ παπποῦδες μου, ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς μητέρας μου. 
Ἀνάλογες ἱστορίες, ὅπως ἡ παρακάτω. 
Ἱστορίες ποὺ ὅταν τὶς σκέπτεσαι θυμᾶσαι, κι ἄς μὴν ἤσουν ἐκεῖ. 
Ζεῖς μαζὺ μὲ τὰ θύματα, κι ἄς μὴν τὰ γνώρισες.
Ἀναπνέεις τὸ αἷμα τους, κι ἄς σὲ χωρίζουν ἀρκετὲς δεκαετίες ἀπὸ τὴν τελευταία τους ἀνάσα. 
Αὐτὸ ὅμως ποὺ μὲ «κρατοῦσε» ἀπὸ τὴν δημοσίευσι δὲν εἶναι ἡ μνῆμες. Εἶναι ἡ μεγαλοσύνη.
Ἀδυνατοῦσα νὰ χωνέψω, ὅπως ὁμολογεῖ καὶ ὁ Καργάκος παρακάτω, στὰ νιάτα του, πὼς μποροῦσε κάποιος ποὺ πόνεσε, ποὺ πληγώθηκε, ποὺ φτώχυνε, ποὺ ὑπέφερε, ποὺ πλήρωσε ἄδικα ἀτιμίες ἄλλων, ποὺ τέλος πάντων δὲν ἐπέλεξε νὰ ἐμπλακῇ, ἀλλὰ τὸν ἐνέπλεξαν, νὰ συγχωρέσῃ. 
Συνέχεια →

Ἀρχιπέλαγος Γκούλαγκ (Ἀλεξάντερ Σολζενίτσιν)

Τί θά μποροῦσε κάποιος νά προσθέσῃ στό παρακάτω;

Μίαν μικρὴ σκέψις, τόση δά, γιὰ τὸν πόνο τόσων καὶ τόσων, ποὺ ὁδηγήσαν μέσα στοὺς αἰῶνες σὲ ὅλα τὰ Ἀρχιπέλαγα…
Μὲ μίαν ἄδικη καταδίκη…. Ἔτσι, διότι ἁπλῶς σκέπτονταν ἤ ἦταν διαφορετικοί…
Τόσο λίγο λοιπόν εἶναι τό κομμάτι τῆς ἐλευθερίας μας;

Συνέχεια →