Ἡ γενικὴ εἰκόνα, ποὺ μᾶς ἐδόθη ἀπὸ τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως εἶναι πὼς μόνον κάτι γραφικοί, φανατικοί, θεοφοβούμενοι ἔσπευσαν γιὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὸ δικαίωμά τους στὴν μὴ παραλαβὴ τῆς κάρτας τοῦ δουλοποιημένου πολίτου. Ἐπίσης τὰ ἴδια Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως ἔσπευσαν νὰ μᾶς ἐνημερώσουν πὼς ἡ χρυσῆ αὐγὴ στηρίζει ὅλην αὐτὴν τὴν παράστασιν.
Καὶ φυσικά, ἐμεῖς, οἱ πολλοί, ἀρνηθήκαμε νὰ δοῦμε πίσω ἀπὸ τὶς εἰκόνες, ποὺ οἱ γνωστοὶ δημοσιοκάφροι μᾶς παρουσίασαν, καὶ νὰ μάθουμε περισσότερα.
Κι ἔτσι στὴν συλλογικὴ συνείδησιν αὐτὸ ὅλο πέρασε σὰν κάτι ἀκραῖο, περιθωριακό, ποὺ δὲν ἀφορᾶ στὴν δική μας πραγματικότητα. Ἴσως μάλιστα βαθειὰ μέσα μας νὰ πιστεύουμε πὼς ὁ πόλεμος ἔχει ἤδη λήξει, δίχως νὰ προλάβουμε νὰ λάβουμε μέρος σὲ κάποιαν μάχη του. Συνέχεια →