Κυττῶνας ὑψηλά…!!!

Ὅταν τὰ μάτια κυττοῦν τὴν Γῆ, τότε μόνον παπούτσια, λᾶσπες καὶ ὑποτελεῖς βλέπουν.
Ὅταν τὰ μάτια ὅμως στρέφονται πρὸς τὸν Οὐρανό, βλέπουν τὸν Ἥλιο, τὰ ἀστέρια καὶ τὰ πρόσωπα πιὸ φωτεινά.

Ἡ διαβίωσίς μας στὴν Γῆ κρίνεται ἀπὸ τὴν ἐπιλογὴ ὁπτικῆς. 
Τὸ ποῦ θὰ στρέψουμε τὸ βλέμμα, θὰ καθορίσῃ καὶ τὸ βῆμα μας καὶ τὴν πορεία μας καὶ τὸν τρόπο ποὺ θὰ Συνέχεια

Δωρεά σώματος; Ναί, γιατί ὄχι;

Ἄλλο ἡ δωρεὰ ὀργάνων κι ἄλλο ἡ δωρεὰ σώματος.
Γενικῶς, ἐὰν δὲν ἦταν τόσο ἐκβιαστικὲς οἱ συνθῆκες, ἐὰν δὲν μᾶς καταστοῦσαν ὅλους διὰ τῆς βίας δωρητὲς ὀργάνων, δὲν θὰ ἤμουν τόσο ἐνάντια. Μᾶλλον θετικὰ τὸ ἔβλεπα.
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ κάτι τέτοιο φεύγει ἀπὸ τὸν δικό μου ἔλεγχο, ναί, ἀρνοῦμε τὴν δωρεὰ ὀργάνων. Ἔχω κάτι καλλίτερο γιὰ τὸ μελλοντικό μου …πτῶμα!
Δωρεὰ σώματος!
Ἀφῆστε δὲ ποὺ γλυτώνουν οἱ συγγενεῖς ἀπὸ τὰ περαιτέρω…

Συνέχεια

Ναί, τέτοιους «δασκάλους» χρειαζόμαστε!!!

Ὅταν διάβασα τὴν εἴδησι γιὰ τὴν «καθηγήτρια» ποὺ οὔρλιαζε στοὺς μαθητές της πὼς δὲν εἶναι αὐθεντικοὶ Ἕλληνες χαμογέλασα.
Ὄχι μὲ πίκρα, ὅπως γιὰ τόσα ἄλλα ἀνάλογα θέματα στὸ παρελθόν.
Ὄχι…
Μὲ …ἀνακούφισιν!!!
Ναί, κι ἄς φαίνεται παράλογον.
Τέτοια νούμερα χρειάζονται γιὰ νὰ ἀποδομήσουν ἐν τελῶς στὰ μάτια καὶ τῶν πλέον δυσπίστων τὴν ὡμή μας πραγματικότητα.

Συνέχεια

Ἀντισταθεῖτε!

Πρὸ 48 ἡμερῶν εἴχαμε τὴν Πρωτοχρονιά μας. Λέμε τώρα…
Διότι ἡ πραγματικὴ Πρωτοχρονιὰ τῶν Ἑλλήνων κάπου ἀλλοῦ ἑδράζεται… Ἀλλὰ χάριν τῆς μεταξύ μας συνεννοήσεως, ἀναγνωρίζουμε πὼς ἡ Πρωτοχρονιά μας εἶναι τήν 1η Ἰανουαρίου.

Μπήκαμε σὲ μίαν πιὸ δύσκολο χρονιά, ἀπὸ ὅλες αὐτὲς ποὺ ἔως σήμερα βιώσαμε. Τὸ 2013 εἶναι χρονιὰ ὁρόσημο, ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἀπόφασίν μας γιὰ ἐπιβίωσιν καὶ στὸ δικαίωμά μας σὲ αὐτήν. 
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα, κάποιοι ἔχουν πρὸ πολλοῦ ἀποφασίσῃ νὰ μᾶς ἀποχαιρετίσουν, διότι ἤδη κουράστηκαν. Κι ἂς μὴ τὸ ὁμολογοῦν ἀκόμη. Πῶς λοιπόν νά κληθοῦν γιά νά ἀντιμετωπίσουν τά πιό δύσκολα πού ἔρχονται;

Συνέχεια

Ραντεβοῦ στὸ Ναδίρ…

Το γυαλί που καλύπτει την τηλεοπτική δημοκρατία δεν είναι αλεξίσφαιρο αντιθέτως όσο περνάει ο καιρός και όλοι αυτοί, που πριν ένα χρόνο κρυβόταν σε τρύπες φοβούμενοι την καθαρή οργή του λαού και τώρα αφήνουν την γλώσσα τους να γίνεται πιο αναιδής από πριν, αυτό το γυαλί γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Όσο κάθονται μπροστά σε κάμερες και εκτοξεύουν δημοκρατικές τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον ενός ανθρώπου που ζει σε ένα σπίτι ψυγείο, που το ψυγείο του είναι άδειο, που το άδειο έχει πάρει την όψη του μέλλοντός του, αυτό το γυαλί που χρόνια τώρα είναι η ασπίδα του κάθε πολιτικού θρασύδειλου θα θρυμματιστεί.
 
Και εκεί, που ο θεωρών την ζωή του παιχνιδάκι στα χέρια όλων των αριστεροδεξιοκεντρώων πολιτικάντηδων θα νομίζει ότι όλα τελείωσαν για αυτόν, θα διαπεράσει το αόρατο σύνορο μεταξύ αυτού και του πρωταγωνιστή της τηλεοπτικής δημοκρατίας. Θα τον λιώσει ακριβώς όπως ο πρόγονός του έλιωνε την πέτρα με το χέρι και έχτισε τούτο το σπίτι που τώρα καλείται να παραδώσει αμαχητί τα κλειδιά γιατί έτσι γουστάρει ο τηλεοπτικός δημοκράτης.

Ἡ πάλη ξεπλένεται ἀπὸ τὴν ντροπὴ τῶν Ὀλυμπιακῶν.

Νὰ σᾶς πῶ…
Ἐφ΄ ὄσον συζητᾶμε γιὰ ὀλυμπιακὰ παιχνίδια, καλῶς κάνουν καὶ τὴν καταργοῦν.
Διότι κακὰ τὰ ψέμματα. 
Τέτοιο σούργελο ποὺ συμβαίνει ἐκεῖ μέσα, τί περιμέναμε; 
Νά διατηρηθῇ ἡ πάλη; Γιά ποιόν λόγο; Γιά νά θυμίζῃ Ὀλυμπιακούς ἀγῶνες;
Συνέχεια