Ἡ ἔννοια τοῦ ἔθνους στὴν ἀρχαιότητα.

Η έννοια «έθνος» στην αρχαιότητα – Είχαν οι αρχαίοι Έλληνες, εθνική συνείδηση;

Επειδή έχουμε φτάσει στο σημείο, όπου θα πρέπει να δίνονται απαντήσεις και για τα πλέον αυτονόητα, κι επειδή η προπαγάνδα όταν μένει αναπάντητη, ισχυροποιείται στον μέσο νου ως η απόλυτη αλήθεια, καλό θα είναι να δοθεί ένα τέλος σ’ αυτόν τον στείρο «αντιαρχαιοελληνισμό» (το άλλο άκρο της προγονολατρείας) που έρπει, καιρό τώρα στα διάφορα μονοπάτια του διαδικτύου και όχι μόνο.

Πολλοί είναι λοιπόν αυτοί -κι ανάμεσά τους και αρκετοί «μορφωμένοι»- που υποστηρίζουν πως δεν υπήρχε το έθνος ως έννοια στους αρχαίους Έλληνες. Ένα ακλόνητο «επιχείρημα» είναι πως ο χώρος της Ελλάδος ήταν χωρισμένος σε πόλεις-κράτη που ενίοτε πολεμούσαν το ένα το άλλο.

Συνέχεια

Ἡ ἀντισυνταγματικότης τοῦ …«Συνταγματικοῦ τόξου».

Τι ακριβώς εννοούν οι εκπρόσωποι της τριμερούς κυβέρνησης  και της αντιπολίτευσης όταν μιλούν για το  «Συνταγματικό Τόξο»;
Δηλαδή εννοούν ότι στην Ελληνική Βουλή υπάρχει κόμμα εκτός Συντάγματος;
Δηλαδή η παρούσα Βουλή είναι εκτός Συντάγματος;

Κατά την άποψή μου θα έπρεπε να παρέμβει άμεσα ο θεματοφύλακας του Συντάγματος, προσωρινά εξαφανισμένος,  Πρόεδρος της «Δημοκρατίας»!
Πως επιτρέπει να ακούγονται τέτοιοι αντισυνταγματικοί χαρακτηρισμοί;
Συνέχεια

Τὸ φορτίο.

Ήταν κάποτε ένας κακός άνθρωπος που τον έλεγαν Μπεν Σάντοκ. Η σκοτεινιασμένη του ψυχή δεν μπορούσε να χαρεί το καλό και το όμορφο. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι πράξεις του κινούνταν σε τόσο σκοτεινές περιοχές, που οτιδήποτε ήταν όμορφο και υγιές δεν μπορούσε να το αντέξει. Μοναδική του χαρά ήταν το να καταστρέφει.

Κάποια μέρα περπατούσε σε μια όαση, όταν το κακό βλέμμα του έπεσε πάνω σ’ ένα τρυφερό φοινικόδεντρο, που ήταν ακόμη μικρό σε ηλικία και χαιρόταν που μεγάλωνε. Χαρούμενο κουνούσε τα φύλλα του με τον αέρα και απολάμβανε την ύπαρξή του.

Ο Μπεν Σάντοκ πήρε μια βαριά πέτρα και την έβαλε ακριβώς πάνω στην τρυφερή κορφή του νεαρού δέντρου Συνέχεια

Συλληπητήρια γιὰ τὴν φιέστα στὴν Μακρόνησο.

Τάκης Λαζαρίδης – Συλλυπητήρια για τη φιέστα στη Μακρόνησο

Ο κ. Τάκης Λαζαρίδης, Λαρύμνης 7, Αθήνα, απευθύνει μέσω της «Κ.Ε.» την παρακάτω ανοιχτή επιστολή προς τον Μίκη Θεοδωράκη:

«Αγαπητέ Μίκη,

Προς αποφυγήν τυχόν παρεξηγήσεων, είμαι υποχρεωμένος ευθύς εξαρχής να δηλώσω την ταυτότητά μου.

Είμαι παλιός συναγωνιστής σου στους αγώνες για «λαϊκή δημοκρατία», «ειρήνη» και «σοσιαλισμό». Καταδικασμένος σε θάνατο μαζί με τον Μπελογιάννη και εν συνεχεία τρόφιμος, επί δεκαπενταετία, των εγκληματικών φυλακών της χώρας. Ο πατέρας μου, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, Γραμματέας του Εργατικού ΕΑΜ στην Κατοχή, καταδικάστηκε για την αντιστασιακή του δράση σε θάνατο από γερμανικό στρατοδικείο και εκτελέστηκε το Μάη του ’43. Και η μητέρα μου καταδικάστηκε για την αντιστασιακή της δράση σε ισόβια δεσμά από βουλγαρικό στρατοδικείο και στη διάρκεια του Εμφυλίου πέρασε και αυτή από τη Μακρόνησο…

Στη φυλακή, Μίκη, είχα το χρόνο να διαβάσω αρκετά, να σκεφτώ πολλά και να καταλάβω περισσότερα. Και μετά τη φυλακή, διαπιστώνοντας τη σκληρή πραγματικότητα στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού», βλέποντας τις αλλεπάλληλες λαϊκές εξεγέρσεις στις χώρες αυτές και τις ισάριθμες επεμβάσεις των σοβιετικών τανκς στους δρόμους της Βουδαπέστης, του Βερολίνου και της Πράγας, κατάλαβα τη φοβερή αλήθεια.

Συνέχεια

«Νεράκι ἤ κόκα κόλα»;

Λέει ἡ γειτόνισσά μου στὴν τετράχρονη ἀνεψούλα της.
Ἔμεινα γιὰ μερικὰ δεπτερόλεπτα ἄναυδη… Τόσο ὅσο γιὰ νὰ συνειδητοποιήσω τὸ ἐρώτημα.
«Νεράκι ἤ κόκακόλα» ἔ;
Τί προτιμᾶτε;

Κόκα κόλα, ἀπήντησε τὸ τετράχρονο. Κόκα κόλα!!!
Λέτε νά μήν γνωρίζουν οἱ γονεῖς του καί οἱ θεῖοι του, τό τί ἀκριβῶς προκαλεῖ αὐτό τό τερατούργημα στό σῶμα ἑνός ἀνθρώπου καί πολύ περισσότερο στό σῶμα ἑνός τετράχρονου παιδιοῦ;
Γνωρίζουν. Τοὺς τὰ ἔχω πῇ ἐγώ. Οὔτε μία, οὔτε δύο, οὔτε τρεῖς. Ἀμέτρητες φορές. Τοὺς τὰ ἔχω ἐξηγήσῃ, τοὺς Συνέχεια

Ἀλλοίμονό μας Φιλισταῖοι!

Μη τυχόν και μιλήσει κανείς για Εβραίους, ότι έχουν εισβάλει σε αλλότριο έδαφος, ότι ανασκολοπίζουν ένα λαό, ότι ατιμάζουν τα ιερά, ότι διαπράττουν γενοκτονία. Όχι. Αυτά τα κάνει ο Αριέλ Σαρόν.

Τέτοια ακούσαμε στην προχθεσινή συναυλία συμπαράστασης στους Παλαιστινίους. Τα ίδια σε πλήθος τηλεοπτικές συζητήσεις. Σε μία από αυτές, δημοσιογράφος μίλησε για «ένα επίπεδο υποκουλτούρας» και «μια ολόκληρη συνομωσιολογία», αναφερόμενος σε όσους υπενθυμίζουν από την Ιστορία εχθρικές πράξεις Εβραίων εναντίον άλλων λαών και ιδιαίτερα των Ελλήνων. Είναι ένα φαινόμενο, είπε, «το οποίο όλοι εμείς οι δημοσιογράφοι, πολιτικοί κ.ο.κ. πρέπει να το πατάξομε, διότι πραγματικά νομίζω ότι αποδομεί όλη τη νομιμότητα». Ο υπουργός εξωτερικών, παρών στο τραπέζι, συμφώνησε επαυξάνοντας.

Συνέχεια