Εἰς τὸ πρόβλημα τοῦτο, τεθὲν ἤδη ὑπὸ τοῦ Ἰαμβλίχου, ὁ Ἰουλιανὸς εἰς τὴν διατριβὴν του «Περὶ τοῦ πόθεν τὰ κακά» σήμερον ἀπολεσθεῖσαν» Τόσον δι᾿ἐκεῖνον, ὅσον καὶ διὰ τὸν Ἰάμβλιχον, ὁ Κόσμος, καλὸς καὶ ἀγαθὸς, εἶναι τὸ προϊὸν ἑνὸς ἀγαθοεργοῦ Δημιουργοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ ὕπαρξις τῶν κακῶν δὲν δύναται ν᾿ἀποδοθῇ.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Μά ποιός ἔχει δίκαιον τελικῶς;
Ἐγὼ δὲν κατάλαβα!
Προσπάθησα.
Τὸ εἶδα μία… Τὸ εἶδα δύο… Τὸ εἶδα τρεῖς… Ἀλλὰ δὲν κατάλαβα!
Τὸ μόνον ποὺ κατάλαβα εἶναι πὼς κάποια κτήνη ἀπὸ τὴν μία μισοῦν κάποια κτήνη ἀπὸ τὴν ἄλλην. Ἀλλὰ καὶ τὰ κτήνη ἀπὸ τὴν ἄλλην μισοῦν τὰ κτήνη ἀπὸ τὴν μία. Τοῦ μίσους τὸ κάγκελο γίνεται… Καὶ τὰ κτήνη, κτήνη…
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=p7nM9doQc_Q]
Δὲν ἦταν συμμοριτοπόλεμος. Ἐμφύλιος ἦταν ποὺ τὸν δημιούργησαν οἱ κομμουνιστές.
Οἱ φωτογραφίες ἀπὸ τὸ κάτωθι ἔχουν ἀφαιρεθεῖ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ.
27 – 10 – 2012.
Τα φωτογραφικά αρχεία (σκαναρισμένα) που παρουσιάζονται στο παρόν κείμενο, είναι της οικογενείας μου και βλέπουν το φως της δημοσιότητας για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ σήμερα. ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ την οικειοποίησή τους από τον οποιονδήποτε, αλλά όχι την αναδημοσίευσή τους, αρκεί να αναγράφεται η πηγή που τα βρήκατε. Συνέχεια
Οἱ φόροι τοῦ ἀφέντου
Θά σᾶς πῶ ἕνα παραμύθι πού διάβασα πρίν ἀπό μερικούς μῆνες, κάπου ἐδῶ κοντά.
Μία φορά κι ἕναν καιρό ζοῦσε ἕνας βασιλιᾶς σέ μία χώρα ἡ ὁποία ἦταν ὑπερχρεωμένη, (Καλή ὥρα – ἤ κακή ὥρα – ὅπως θέλετε πεῖτε το). Ὁ βασιλιᾶς γιά νά μπορέσῃ νά πληρώση τά χρέη τά δικά του καί τῆς χώρας ἀκολούθησε τήν γνωστή «συνταγή» ἀπό καταβολῆς κόσμου. Ἔβαλε φόρους στούς ὑπηκόους του. Τά γνωστά ὑποζύγια. Ἔστειλε καί ἕναν δημόσιο ὑπάλληλο γιά νά τοῦ μεταφέρῃ τίς ἀντιδράσεις τοῦ λαοῦ.
Μερικές ἡμέρες μετά ἔφτασε ὁ ἀπεσταλμένος τοῦ βασιλιᾶ στό παλάτι καί τοῦ μετέφερε τίς ἀντιδράσεις τοῦ κόσμου. «Ἔχει στενοχωρηθεῖ πολύ ὁ λαός, ἀφέντη μου», εἶπε ὁ ἀπεσταλμένος τοῦ βασιλιᾶ. «Δέν πειράζει, ἔτσι συμβαίνει, πάντοτε», εἶπε ὁ ἀφέντης.
Πέρασαν ἕνα δύο χρόνια ἀλλά Συνέχεια
Δύσκολο ἡ ψυχὴ νὰ ξεκολλήσῃ ἀπὸ τὴν Πατρίδα.
Γενοκτονία. Μία λέξη, χιλιάδες εἰκόνες, χιλιάδες συναισθήματα, χιλιάδες ἀναμνήσεις. Μία λέξη ποὺ σοῦ προκαλεῖ δέος, στενοχώρια, λύπη, μῖσος, πόνο, ὀργή, ὄχι μόνο ἀκούγοντάς την ἀλλὰ καὶ ἐπεξεργάζοντάς την στὸ μυαλό σου, σὲ τραβάει στὸ παρελθὸν θυμίζοντάς σου τις τόσα ἑκατομμύρια ἀδικοχαμένες ψυχὲς ἀνὰ τὸν κόσμο. Συνέχεια
Τό «ἀντιῤῥατσιστικόν» νομοσχέδιον στήν κόψι τοῦ Συντάγματος;
Οι καθυστερήσεις κατάθεσης του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, οφείλονται στο ότι προσκρούει σε θεμελιώδεις Συνταγματικές ελευθερίες;
Τι ακριβώς κρύβεται πίσω από την κρυφή επεξεργασία του;
Άνθρωποι του πνεύματος αλλά και πολιτικοί θεωρούν ότι πρόκειται για ακόμη ένα κόλπο grosso της «Στρατευμένης» κυβέρνησης πίσω από το οποίο κρύβεται η εντολή -των «αφεντικών»- φίμωσης του προφορικού, του γραπτού και του ηλεκτρονικού λόγου.
Η καθυστέρηση κατάθεσής του στην Βουλή οφείλεται στην επεξεργασία του από συνταγματολόγους για την παράκαμψη του Συντάγματος. Γεγονός το οποίο προκαλεί αντιδράσεις ακόμη και από Βουλευτές οι οποίοι βλέπουν και τους εαυτούς τους ως εν δυνάμει παραβάτες.
Η λογική της «πρόληψης» που επιβάλλει το νομοσχέδιο έχει τα ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά με την εκ προοιμίου επιστράτευση των καθηγητών, πριν την λήψη οποιασδήποτε απόφασης για απεργιακές κινητοποιήσεις.
Η μόνη διαφορά είναι ότι το ρατσιστικό νομοσχέδιο δεν προβλέπει προληπτική επιστράτευση αλλά ποινή φυλάκισης ακόμη και για πιθανολογούμενες προθέσεις. Για τους παραπάνω λόγους κρατείται κρυφό το περιεχόμενό του από τους πολίτες, ενώ στον δικηγορικό Σύλλογο έχει σταλεί ημιτελές το κείμενο, αφού λείπουν οι κρίσιμες διατυπώσεις.
Ο «αντιρατσισμός» του επαγγέλλεται το εν λόγω νομοσχέδιο περιλαμβάνει και την γενική κριτική εναντίον Συνέχεια