Αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ἀρέσουν στοὺς ἄλλους, εἶναι ὁ ἀντίποδας αὐτῶν ποὺ μᾶς ἀρέσουν.

Τὸ συνακόλουθο τῶν θετικῶν χαρακτηριστικῶν ἐνὸς ἀνθρώπου εἶναι τὰ ἀρνητικά του.
Ἂν ἐκτιμῶ κάποιον γιὰ τὴν παιδικότητα καὶ τὴν ἀθῳότητά του, μπορεῖ στὴν πορεία νὰ ἔλθω σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν ἀναποφασιστικότητά του καὶ τὴν παθητικότητά του. Συνέχεια

Δίχως κίνητρο δὲν μπορῶ νὰ τὰ καταφέρω.

Κάποτε κάποιος κυνηγοῦσε τὸ ὄνειρό του καὶ περνοῦσε μιὰ καταστάσι μεγάλης ἐνδείας. Κάποιος λοιπὸν τοῦ λέει μιὰν ἡμέρα:
Γιατί δέν τά παρατᾶς νά εὕρῃς μιά ἅλλην δουλειά;
Καὶ ἐκεῖνος τότε ἀπήντησε: Συνέχεια

Ἀρκεῖ νὰ μὴ σταματᾶμε…

Τὸ θέμα εἶναι νὰ δεσμευτοῦμε νὰ προχωρᾶμε ἀκόμη καὶ ὅταν τὰ πράγματα εἶναι δύσκολα…
Ὅταν τὰ πάντα μέσα μας, μᾶς ὑπαγορεύουν «ὄχι, αὐτὸ δὲν μπορῶ νὰ τὸ κάνω!  Δὲν μπορῶ νὰ ἀνεβῶ αὐτὸ τὸ βουνὸ γιατὶ εἶμαι κουρασμένος…» Συνέχεια

Μήπως ὅλα συμβαίνουν γιά καλό;

Νοιώθω πὼς κάτι ὑπέροχο εὑρίσκεται στὸν δρόμο καὶ ὅτι αὐτὲς οἱ δυσκολίες μᾶς προμηθεύουν καὶ μὲ εὐκαιρίες προκειμένου νὰ μάθουμε καὶ νὰ ἀναπτυχθοῦμε. Συνέχεια

Ἀσκούμενοι σὲ πράξεις θαῤῥαλέες γινόμαστε θαῤῥαλέοι.

Ἀσκούμενοι σὲ πράξεις μετριοπαθεῖς γινόμαστε μετριοπαθεῖς καὶ ἀσκούμενοι σὲ πράξεις θαρραλέες γινόμαστε θαρραλέοι… Συνέχεια

Κι ὅταν ἀρχίζῃς νὰ διακρίνῃς τοὺς σπόρους τῆς εὐκαιρίας μέσα ἀπὸ τὴν καταστροφή…

Ὅταν κάποιος ἀρχίζῃ νὰ διακρίνῃ τοὺς σπόρους τῆς εὐκαιρίας μέσα στὶς στάκτες τῆς καταστροφῆς, τότε μέσα του σταδιακὰ γεννιέται ἡ πίστις.
Πίστις δὲν εἶναι νὰ εἶσαι βέβαιος οὔτε νὰ βγάζῃς θρησκευτικοὺς ἤχους στὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Συνέχεια