Σὰν παιδιὰ εἴχαμε ὅλοι μας μεγάλο χῶρο γιὰ νὰ φιλοξενήσουμε τὴν ψυχή, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν φαντασία μας, ποὺ ἤσαν ἀπέραντα καὶ μαγικά. Σὰν παιδιὰ μπορούσαμε νὰ βάζουμε πράγματα, τὸ ἕνα διπλὰ στὸ ἄλλο, μὲ τέτοιον τρόπο, ποὺ τὰ μυαλὰ τῶν ἐνηλίκων θὰ πάθαιναν σύγχυσι καὶ θὰ εὑρίσκοντο σὲ ἐμπόλεμο καταστάσι, ἐὰν τὸ τολμούσαν. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Σούσουλα Γιώτα
Ἡ πραγματικὴ ἐπικοινωνία.
Ἡ λέξις ἐπικοινωνία περιέχει τὴν λέξι κοινωνία καὶ μας θυμίζει ὅτι ἡ ἐπικοινωνία δὲν εἶναι μιὰ ἁπλῆ ἀνταλλαγὴ πληροφοριῶν. Τὸ νὰ εἶσαι κοντὰ στοὺς ἄλλους σημαίνει νὰ ἀκοῦς μὲ ὁλόκληρο τὸν ἑαυτό σου ὅσα σοῦ λέν.
Θέλω μόνον τὸ καλό σου…
Δὲν θέλω τίποτα ἀπὸ ἐσένα…
Ἀλήθεια στὸ λέω…
Θέλω μόνον τὸ καλό σου…
Γι΄ αὐτὸ ἄφησέ με νὰ γίνω ὁ φύλακας ἄγγελός σου καὶ να σοῦ ψιθυρίζω πάντα στὸ αὐτὶ ὅ,τι χρειάζεται νὰ κάνῃς γιὰ νὰ ζῃς εὐτυχισμένος, μὲ τὸν δικό μου τρόπο…….. Συνέχεια
Ἄς χαθῶ μήπως καὶ εὕρω τὸν ἑαυτό μου!!!!
Ἡ ἱστορία ξεκίνησε ἀπὸ τότε ποὺ ἤμασταν παιδιά. Οἱ γονεῖς μας ἤθελαν νὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τὸν κακὸ καὶ ἐπικίνδυνο κόσμο καὶ ἔτσι πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς γίναμε σὰν ἐκεῖνα τὰ παιδιὰ ποὺ οἱ γονεῖς μας δὲν μᾶς ἄφηναν νὰ κάνουμε παρέα.
Οἱ δάσκαλοί μας ἤθελαν νὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τὴν ἀγραμματοσύνη καὶ ἔτσι μᾶς ἐδιδάξαν πῶς νὰ σκεπτόμεθα σὰν αὐτούς.
Οἱ ἑταιρείες ἐντομοαπωθητικῶν νὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τὰ κουνούπια, τὶς κατσαρίδες καὶ κάθε λογῆς ζωΰφια. Συνέχεια
Ποιά φωνή;
Μέσα στὸν κάθε ἕνα μας ὑπάρχει μιὰ φωνή, ἡ φωνὴ τοῦ πνεύματός του.
Αὐτὴ ἡ φωνὴ δὲν ἐκφράζεται λεκτικὰ ἀλλὰ ἔρχεται σὰν μιὰ ἐπιγνώσις, σὰν ἔνα φῶς καὶ μᾶς κάνει νὰ βλέπουμε τὰ πράγματα μὲ διαφορετικὸ τρόπο. Συνέχεια
Μήπως ἡ θυσία κρύβῃ φόβο;
Ἡ θυσία πολλὲς φορὲς μοιάζει μὲ τὴν ἀγάπη…
Στὴν πραγματικότητα ὅμως δὲν εἶναι μιὰ πράξις ἀγάπης…
Εἶναι φόβος…
Θυσιάζεται κάποιος ἐκεῖ ποὺ φοβᾶται. Συνέχεια