Ἀνεβαίνει τουρκική σημαία στό Παλαμῆδι;

Αὐτή ἡ κυβέρνησις μᾶς ἔχει φθάσει στά ὅρια μας. Ἄν αὐτοί εἶναι ἀμερικανοτραφεῖς, δοσίλογοι καί προδότες δέν εἶναι ἀνάγκη νά προκαλοῦν μέ τόν πιό “ἀνερυθρύαστο” τρόπο τόν Ἑλληνικό λαό. Ἡ ὑπομονή του ἔχει φτάσει σέ ἐπικίνδυνο σημεῖο. Εἰσαγώμενοι εἶναι καί ἔτσι θά παραμείνουν ὅταν νύχτα θά τά μαζέψουν καί θά φύγουν. Ἀφοῦ μᾶς ἐξαθλίωσαν μέ τήν καταστροφή τῆς οἰκονομίας μας, “παίζουν” καί μέ τά πατριωτικά μας αἰσθήματα! Νά μή τολμήσουν!

Τήν εἰδησι Συνέχεια

Μήπως νὰ τραβήξουμε μίαν πιστολιά;

Ἔχουμε «φίλους» τζιμάνια παιδιά πάντως!!!  Ὅταν λὲν κάτι τό κάνουν! Καὶ τώρα θέλουν νὰ μᾶς τελειώσουν! Ἐὰν δὲν μᾶς τελειώσουν δὲν σταματοῦν μὲ τὶς λυκοφιλίες τους.
Μᾶς θέλουν ΤΕΖΑ!!! Ὅμως ἐν ΤΕΛΩΣ ΤΕΖΑ!!!

Μήπως νὰ πιάσουμε κι ἐμεῖς τὰ κουμπούρια; Μήπως νὰ ἀρχίσουμε κι ἐμεῖς νὰ βαρᾶμε στὸ «ψαχνό»; Μήπως νὰ ἀφήσουμε κατὰ μέρος τὶς ὐπομονὲς καὶ τοὺς καθωσπρεπεισμούς καὶ νὰ σηκώσουμε τὸ μπαϊράκι;

Ἄν τε, γιατί πολλὰ μᾶς τὰ ἔκαναν.

Συνέχεια

Λέτε νά εἶπε πάλι ἀλήθεια ὁ Γιωργάκης;

Ἐπειδή τό πανηγύρι τῶν «ἀγανακτισμένων» στό Σύνταγμα συνεχίζεται, σκέφτηκα νά ἐπανέλθω. Ἄς πᾶμε στήν πλατεία….Μόλις βγαίνουμε ἀπό τά σκαλάκια τοῦ μετρό, βλέπουμε ἐμπρός μας τούς σκηνίτες. Παρατηροῦμε ὅτι οἱ σκηνές ὅσο περνοῦν οἱ ἡμέρες γίνονται περισσότερες. Στίς πιό πολλές ἀπό αὐτές κοιμοῦνται λαθρομετανάστες (!) οἱ ὁποῖοι μή ἔχοντας πού νά πᾷν οἱ «καψεροί», κάνουν καί τίς ἀνάγκες τους, ἐκεῖ! Ἡ ὀσμή μόλις πλησιάσει κάποιος εἶναι χαρακτηριστική. Μοῦ εἶπε μιά κοπέλλα ὁτι εἶδε «μελαψό», «νά τά κάνη μπροστά στά μάτια της». Μήπως, τολμᾶ νά διαμαρτυρηθᾷ κάποιος; Θά τόν ποῦν ῥατσιστή. Συνέχεια

Μία χρήσιμη φανταστικὴ ἱστορία;

Λέτε; Δὲν ξέρω ἐὰν εἶναι χρήσιμη καὶ δὲν κάνω διαφήμισι!! Τὸ ξεκαθαρίζω. Ὅμως ὁ δημοσιογρᾶφος (ὡς δημοσιογρᾶφος) ὅλο καὶ κάτι παραπάνω θὰ ξέρῃ. Ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ φανταστικὸν τῆς ὑποθέσεως… Πολὺ φοβᾶμαι πὼς διόλου φανταστικὸν δὲν εἶναι… Δυστυχῶς…

Φιλονόη.

Υ.Γ. Δὲν ἔχω διαβάσει τὸ βιβλίο. (Καὶ μᾶλλον δὲν προβλέπεται ἀπὸ πλευρᾶς χρόνου κάτι τέτοιο!) Ἀλλὰ ἡ παρακάτω περιγραφὴ κάπου μὲ πάει. Λέτε νὰ ἔχω μεγάλη φαντασία;

Μια χρήσιμη φανταστική ιστορία

Μια φορά και έναν καιρό, τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, υπήρχε ένας Έλληνας πράκτορας της Στάζι. Έξυπνος άνθρωπος και διορατικός. Η αποστολή Συνέχεια

Τί εἶπε, πάλι, ὁ ἀκατονόμαστος;

Μετά τήν χθεσινή συνάντησι τοῦ «πρωθυπουργοῦ» μέ τόν Σαρκοζί, ὁ ΓΑΠ, μεταξύ ἄλλων,  εἶπε: Ἡ Ἑλλάς θά τηρήσῃ τίς δεσμεύσεις της καί θά προχωρήσῃ σέ ὅλες τίς ἀπαραίτητες μεταρρυθμίσεις μέ ὁποιοδήποτε τίμημα καί κόστος. Θέλουμε, ἐμεῖς οἱ ἴδιοι νά ἀλλάξουμε τήν χώρα. Εἴμαστε ἀπολύτως, ἀποφασισμένοι». 

Αὐτά, λοιπόν εἶπε ὁ ἀκατονόμαστος μετά Συνέχεια

ΑΟΖ γιόκ!

Ὁ Δρούτσας τὸ εἶπε πρὸ ἡμερῶν. Μὴν τοῦ κολλᾶμε γιὰ ΑΟΖ διότι δὲν θὰ ἀσχοληθῇ μαζύ της. Εἶναι μικροτέρα τῶν βλέψεών του. Ἔχει σημαντικότερα. Ὁ φόν Δημητράκης λοιπόν, γιὰ νὰ μὴν καταπιαστοῦμε μὲ ΑΟΖ καὶ ζορίσουμε τὸν φίλο του τὸν Ἀχμέτ, μᾶς τὸ ξέκοψε. Δὲν κάνει! (Ὁ φόν Δημητράκης τὰ λέει αὐτά. Οἱ Ἕλληνες τί λένε;)

Συνέχεια