Έτσι, γιατί το όρισε το παγκόσμιο σύστημα των ασθενικών κατόχων του εξασθενημένου ουρανίου θα πρέπει να πεθάνεις εσύ, Μικρέ μου, που με κοιτάς με τα μάτια ορθάνοιχτα ζητώντας μία απάντηση ανθρώπινη σε έναν γεμάτο ερωτηματικά απάνθρωπο κόσμο. Θα είσαι ο επόμενος στην λίστα για αφίσα σε γραφεία συντακτών εφημερίδων, όπως και τόσοι άλλοι Μικροί, πριν από σένα. Θα μπεις σε μια κορνίζα πιο γυαλιστερή από τα μάτια σου και δεν θα έχεις το ερωτηματικό χαμόγελο της ξιπασμένης Μόνα Λίζα. Το δικό σου πορτρέτο δε θα έχει την τύχη να κρατήσει 500 χρόνια δόξας, ούτε να μπει σε μία φωτισμένη θέση στο Λούβρο. Θα αντικατασταθεί, όπως κι εσύ θα έχεις αντικαταστήσει έναν πιτσιρικά από το Ιράκ, σε ένα ιλουστρασιόν κωλόχαρτο και θα σε βρίσκουμε πάντα με ένα κλικ στην αναζήτηση της Google για να κοσμήσουμε ένα ακόμα δακρύβρεχτο κείμενο ενός δικτυογράφου που ο μόνος πόνος που νιώθει είναι το μούδιασμα από την καρέκλα του γραφείου του. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Τὸ «Μακεδονικό» ζήτημα
Μπορεί η νοητική μου κατάσταση να μη με βοηθάει. Μπορεί να πήγα σε λάθος σχολεία. Μπορεί όλοι οι δάσκαλοί μου να ήταν ηλίθιοι ή προπαγανδιστές. Μπορεί όσοι έγραψαν την ιστορία (νικητές & ηττημένοι) να ήταν προβοκάτορες. Ίσως να μπερδεύω στο ταλαιπωρημένο μου μυαλό την ιστορία μιας χώρας με τις περιπέτειες της «Εμμανουέλας». Ίσως πάλι να με σφίγγει ο ζουρλομανδύας και να έχω εφιάλτες στον διαταραγμένο ύπνο μου. Συνέχεια
Θές νά κάνῃς τό παιδί σου ὀλυμπιονίκη; Τρέχα στὴν Κίνα.
Καὶ δὲν μὲ πείραξε τόσο ἠ ἀνανδρεία τῶν προπονητῶν, ὅσο ἡ ἀναισθησία καὶ ἡ ἀνικανότης τῶν γονέων, ποὺ παραδίδουν τὰ παδιά τους, ἔτσι… Δίχως συνείδησιν… Μόνον πρὸς ἄγραν μεταλλίων!!!! Συνέχεια
«Μοῦ πῆρε καιρὸ νὰ μάθω νὰ λέω ΟΧΙ»….
Ὁμιλοῦσα μ’ ἕνα καλὸ παιδὶ στὸ Skype ὅσο ἔβραζαν τὰ γάλατα…κι ὄμορφος εἶναι δηλαδὴ καὶ ἔπεφταν τὰ μπὶπ μπὶπ σὰν βροχή… Σᾶς ἀγνοοῦσα!
Ἔτσι κάνουν τὰ καλὰ παιδιά!
Μετὰ εἶδα, ἀφοῦ τὸν …ξεφορτώθηκα λόγῳ θερμοκρασίας, καὶ ξανὰ ἐκάθησα για τὴν καθημερινή σας ἐπιτήρηση …Σὲ βλέπω Διαβολάκο…ὄχι τώρα λέμε…μετά…ξανάφαγα ψωμάκι ζυμωτὸ καὶ τζατζίκι…ἐλιές μου τελείωσαν καὶ τομάτες βέβαια νὰ πᾷν ὅλα κάτω…κι ἐσένα Ἰάσονα σὲ βλέπω…
Ἀφήσετε μὲ ῥέ…
…Νουθετῶ! Συνέχεια
Ὁ Θεὸς εἶναι …καλὸς ἄνθρωπος!
Ο καλός άνθρωπος πρέπει να ομολογεί δημόσια ότι ζει από τα μικρά θαύματα που του συμβαίνουν (από τη βαθύτατη πίστη του). Ο καλός άνθρωπος πρέπει να είναι παρών και πρώτη μούρη στις επίσημες δοξολογίες. Τη βραδιά της ανάστασης, ο καλός άνθρωπος μόλις καταλάβει ότι «τραβάνε οι κάμερες», ανοιγοκλείνει το στόμα του ψέλνοντας το «Χριστός Ανέστη». Συνέχεια
Τὸ ἄλλο ἄκρο.
Μην περιμένεις, κυβερνήτα, να βρεις το Άκρο που ψάχνεις ανάμεσα σε κόμματα, παρατάξεις και ιδεολογίες. Όταν τελειώσεις και αυτό το επικοινωνιακό σου παιχνίδι με την “αριστερά” που κάθεται και συνομιλεί ακόμα μαζί σου, θα νιώσεις ποιο είναι το άλλο Άκρο που θέλεις να βρεις αλλά με τίποτε δεν μπορείς να το ταυτοποιήσεις. Συνέχεια
