Τελικῶς ὅλοι αὐτοὶ ποὺ μᾶς κυβερνοῦν τὴν ἔχουν τὴν πετριά τους.
Ἀφῆστε δὲ ποὺ φοροῦν τὸ φιλέσπλαχνο ὕφος τους, γιὰ νὰ συμπαρασταθοῦν σὲ κάθε πράξι βίας, ὄχι ὅμως σὲ Ἕλληνες. Σὲ ὅλους τοὺς ἄλλους, πλὴν Ἑλλήνων!
Ἕνα ἐρώτημα μόνον ἔχω, ποὺ ἀφορᾶ καὶ στὴν Μυρτούλα, ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε Ἕλληνα ποὺ αὐτοκτονεῖ ἤ βιάζεται ἤ κακοποιεῖται.
Εἴδατε κάποιον ἀπό τούς …«ταγούς» νά ἐπισκέπτεται τά θύματα;
Ἐγὼ δὲν εἶδα…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Ναί, ἡ σημαία τοὺς ἔφταιγε!
Μωρὲ μυαλὰ νὰ σοῦ πετύχουν…
Φταίει ὁ γάιδαρος καὶ βαροῦν τὸ σαμάρι.
Φταίει ὁ πρύτανις καὶ κατεβάζουν τὴν σημαία.
Δῆλα δή, τί νά σκεφθῇ κάποιος γιά τά μυαλά τους; Πώς στέκουν στήν θέσι τους;
Καὶ καλά….
Ποῦ πῆγαν νά τό κάνουν αὐτό;
Στό ὑπουργεῖο; Στό σπίτι τοῦ Ἀρβανιτοπούλου; Ἤ μήπως σέ ἕνα δημόσιο ἵδρυμα πού συμβολίζει τήν παιδεία Συνέχεια
Μέσα ἀπὸ καπνοὺς καὶ στάκτες…
Θα τους δεις να κλαίνε κρυφά, είναι άνθρωποι μόνοι.Θα σου πουν πως είναι καλά μα είναι άνθρωποι μόνοι.
Προτιμούν να μένουν μισοί να μη δοκιμάζουν
πως θα ήταν απ’ την αρχή το εγώ να μοιράζουν..
Κι εγώ που μπορεί να είχα σχεδιάσει αλλιώς τη ζωή..
με μόνους ανθρώπους τον φτιάχνω και ζω.. Συνέχεια
Στὴν ἔξοδο κύριοι ὁ λογαριασμός! Σᾶς περιμένουμε στὰ Δερβενάκια!
Φαντάζομαι πὼς ἔχετε καταλάβει πολλὰ γιὰ τὶς ἐπαναλήψεις τῆς ἱστορίας.
Εἶναι ἡ ἄτιμη μία …κουφαλίτσα!!!
Κάποιοι ἔχουν, ἐπιτυχημένως ὁμολογῶ, προσπαθήσῃ νὰ συνδέσουν τὴν ἅλωσι τῆς Κωνσταντινουπόλεως μὲ τὴν σημερινὴ ἅλωσι. Κι ἔως ἔνα σημεῖον ἔχουν ἀπόλυτον δίκαιον. Μόνον ποὺ ἀπουσιάζει ὁ θυσιασμένος βασιλιᾶς… Καὶ δὲν νομίζω, τοὐλάχιστον στὴν περίοδο ποὺ διανύουμε, πὼς μᾶς περισσεύει κάποιος γιὰ νὰ τὸν …θυσιάσουμε!!!
Ἡ δική μου πάλι διαίσθησις μὲ ὁδηγεῖ στὸ νὰ συγκρίνω τὰ ὅσα σήμερα ἀντιμετωπίζουμε μὲ τὴν γνωστή, στοὺς περισσοτέρους ἀπὸ ἐμᾶς, μάχη στὰ Δερβενάκια.
Συγκλονιστικὴ μάχη. Ἀπὸ τριάντα χιλιάδες ἀσκέρι ποὺ εἶχε ὁ Δράμαλης, κατάφεραν κι ἐγλύτωσαν μόλις δέκα μὲ δώδεκα χιλιάδες, κι αὐτοὶ ἀπὸ κακὴ συνεννοήσι τοῦ Νικηταρᾶ καὶ τοῦ ταχυδρόμου ποὺ ἐστάλῃ ἀπὸ τὸν Γέρο μας.
Πάντως ἡ σφαγὴ ἦταν τόσο μεγάλη ποὺ ὁ λαός μας τὴν κατέγραψε στὴν μνήμη του ὡς τὴν «νίλα τοῦ Δράμαλη».
Ἀρεοπαγίτου Κορυδαλλός, δύο ζεμπεκιὲς δρόμος.
Τί νά γράψω πάλι;
Λυπᾶμαι πραγματικὰ ποὺ μόνον ὁ Ἄκης δικάζεται.
Λυπᾶμαι πάρα πολύ.
Πέραν λοιπὸν τοῦ ἀστείου, ποὺ διακρίνουμε ὁπουδήποτε, ἀπὸ τὴν κατακρήμνισι τοῦ πάλαι ποτὲ φημισμένου αὐτοῦ ἀνδρός, εἶναι νὰ θλίβεται κάποιος.
Συνέχεια
Τί λέτε μωρέ; Πεθαίνει ἡ Ἑλλάς;
Τὸ παρακάτω κείμενον «ἐχάθη» μέσα στὸ χάος τῆς μεταφορᾶς μας…
(Ἀπὸ τὸ δημόσιον βῆμα του ἀπωλέσθη, ὄχι ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα μας….)
Κι ἐφ’ ὅσον ἐξεκίνησε ἡ συζήτησις γιὰ τὸ ἐὰν πεθαίνῃ ἤ ὄχι ἡ Ἑλλάς, ἐσκέφθην πὼς εἶναι κατάλληλος στιγμὴ νὰ τὸ ξανὰ δοῦμε…Μὲ ἄλλην ματιὰ ὅμως….
Ἐὰν ἀνατρέξουμε στὸ ταινικάκι ποὺ ἀπεικονίζει τοὺς γλεντζέδες ἀπὸ τὸ πανηγυράκι τῶν Σελλῶν, τὴν ὥρα ποὺ γύρω ὁ τόπος ἀποτεφρώνετο, τότε πράγματι, αὐτὴ ἡ Ἑλλὰς πρέπει ταχύτατα νὰ πεθάνῃ… Κι ἄργησε…
Συνέχεια