Γιατί ὑπάρχει ἡ ἀστυνομία; Γιά νά μᾶς προστατεύῃ ἀπό τήν ἐγκληματικότητα;
Χά!
Λᾶθος καταλάβατε!
Ὑπάρχει γιὰ νὰ προστατεύῃ τὰ συμφέροντα τῆς El Dorado!!! Κι ὄχι μόνον φυσικά!
Ὑπάρχει γιὰ νὰ προσταεύῃ τὰ κουδουνισμένα ἀπὸ τὴν ὀργή μας.
Ὑπάρχει ἐπίσης γιὰ νὰ προστατεύῃ τοὺς ἐργολάβους τῶν ΧΥΤΑ ἀπὸ τὴν προσπάθειά μας νὰ διασφαλίσουμε τὴν ἐπιβίωσίν μας καὶ τῶν παιδιῶν μας!!!
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Εἴμαστε τελειωμένοι!!!
Μοῦ ἔχει συμβῇ νὰ μπῶ σὲ λεωφορεῖο, ἐν τελῶς διαλυμένη ἀπὸ τὴν κούρασι, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν σκηνὴ οὐδέποτε θὰ ἐπέτρεπα στὸν ἑαυτόν μου, καὶ στοὺς συνταξειδιῶτες μου, νὰ τὴν ζήσω.
Μοῦ φαίνεται πὼς ἀποτυπώνει τὴν μεγίστη Ὕβρι, ἐντὸς τῆς ὁποίας διαβιοῦμε!
Συνέχεια
Ἐκρίθη παράνομος ἡ ἔκτακτος εἰσφορά, τελεσιδίκως!
Ἀντισυνταγματική, ἀνήθικη, μέσον καταπατήσεως ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων…
Αὐτὸ ἦταν καὶ παραμένει ἡ ἔκτακτος εἰσφορά!
Ἐπὶ τέλους λοιπὸν δικαστήριον τὸ ὅρισε κι αὐτό.
Βέβαια ἔχουμε ἕνα ἀκόμη θέμα, ποὺ ἀφορᾷ στὴν νομιμοποίησι τῶν παρανομιῶν τους, μέσῳ εἰδικῆς νομοθετικῆς ῥυθμίσεως τῆς εὐρωπΕϊκῆς ἐνώσεως. Διότι ἔχει ἤδη ἀποφασισθῇ πὼς σὲ περιόδους κρίσεως τὰ κράτη μποροῦν νὰ δημεύσουν μέρος, ἤ ὅλη τὴν περιουσία τῶν πολιτῶν τους, δίχως νὰ ὑποχρεοῦνται σὲ Συνέχεια
Τὸ κορμί μου εἶναι δεμένο στὸν βράχο τοῦ Προμηθέως Δεσμώτου.
Θλίβομαι πραγματικά. Ἡ ψυχή μου, τὸ κορμί μου εἶναι δεμένο στὸν βράχο, σὰν τὸν Προμηθέα Δεσμώτη…
Νοιώθω τὸ συκώτι μου ἡμέρα μὲ τὴν ἡμέρα νὰ τὸ τρώῃ τὸ σάπιο σύστημα τοῦ νεοέλληνος καὶ τοῦ ῥαγιᾶ… Ἐσύ μήπως νοιώθεις τό ἴδιο;;;
Κάθε ἡμέρα ἔχω σκέψεις ποὺ περνοῦν στὸ μυαλό μου, γιὰ τὸ πῶς θὰ μπορέσω νὰ ἀφήσω πίσω μίαν νέαν Ἑλλάδα… Τί θά ἀφήσω; Συντρίμια καί τέφρα;
Μὲ νοιώθεις, βλέπεις τὸ ἴδιο κι ἐσύ. Κάθε ἡμέρα μὲ τρώει ἡ σκέψις τί θὰ γίνουν τὰ παιδιά μου, ἐὰν μπορῶ νὰ κάνω κάτι βέβαια… Σὲ τί Ἑλλάδα θὰ μεγαλώσουν.
Τὸ νοιώθεις κι ἐσύ… Συνέχεια
Ἐάν ὁ Ἄκης ἦταν ἀθῶος, τότε γιατί τόν δικάζουν τώρα;
Δὲν ξέρω…
Τὴν ἀπορία τὴν ἔχω…
Καὶ μαζύ μου φαντάζομαι πὼς τὴν ἔχουν κι ἄλλοι… Πολλοί… Πάρα πολλοί…
Διότι ἐὰν ἦταν ἀθῶος, τότε σήμερα ἀδίκως δικάζεται.
Ἐὰν πάλι δὲν ἦταν ἀθῶος, τότε τί ἀκριβῶς σημαίνει αὐτό; Συνέχεια
Ὁ χάρτης τῆς Ἐγκληματικότητος καὶ ὁ πόλεμος τῶν τάξεων.
Ώρα 03.00 τα ξημερώματα: Κολωνάκι
Μια παρέλαση πολυτελών αυτοκινήτων στους δρόμους της πιο ακριβής συνοικίας της Αθήνας. Ένα τσούρμο 25άρηδων νεαρών τρέχουν πάνω κάτω στους δρόμους για να παρκάρουν τα αυτοκίνητα συνομηλίκων τους παιδιών, αυτοκίνητα που το κάθε τους service κοστίζει όσο ο ετήσιος μισθός τους.
Η “κρίση” δεν φαίνεται να έχει αγγίξει τα υψηλά στρώματα της κοινωνίας. Ακριβώς όπως τότε, στην άλλη Κατοχή, άλλοι έτρωγαν τρεις ελιές και μια φέτα ψωμί την ημέρα, ενώ στα ακριβά σαλόνια κάθε βράδυ άνοιγαν σαμπάνιες και χαβιάρι. Δύο νεαροί περνούν μπροστά από τη Γερμανική Πρεσβεία. Φτύνουν κατάχαμα φωνάζοντας “βρωμογερμαναράδες” και μπαίνουν στο πολυτελές αυτοκίνητό τους που τους φέρνει ο παρκαδόρος στον οποίο δίνουν 10€, χωρίς καν να τον κοιτάξουν, να του πουν “ευχαριστώ” και χωρίς φυσικά Συνέχεια