«Μὴν εἶσαι παλαβός, Μπραϊμάκι μου, ἄσε τοὺς Ῥωμιοὺς νὰ σκοτώνουνται ἀναμεταξύ τους. Δὲν ἔχει ξοφλημό, ἀνάθεμά την γιὰ ῥάτσα!
Πόσα χρόνια, πάππου πρόσπαππου, δὲν πολεμοῦμε νὰ τὴν ξεκάνουμε;
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Ἀναδρομικὲς ληστρικὲς ἐπιδρομές.
Ἀναδρομικές. Ὄχι λογικές. Οὔτε ἠθικές.
Νόμοι ἐκτρώματα ποὺ εἶναι ἀποτέλεσμα διεστραμμένων μυαλῶν, παρανοϊκῶν, σάπιων.
Τὸ μόνον ποὺ μποροῦν νὰ σκεφθοῦν εἶναι ἡ δημιουργία ἐκείνων τῶν συνθηκῶν ποὺ θὰ ὁδηγήσουν τοὺς Ἕλληνες στὴν παράδοσι τῆς περιουσίας τους στοὺς ἀετονύχιδες.
Πλιάτσικο, ληστεία, ἁρπαγή…
Μὲ κάθε τρόπο.
Συζητῶντας μὲ φίλο νομικό, πρὸ μηνῶν, ἰσχυρίσθη πὼς δὲν μποροῦμε νὰ διώξουμε κανέναν ἀπὸ αὐτοὺς Συνέχεια
Δύσκολες ὧρες…
Δύσκολες ώρες, δύσκολες στον τόπο μας. Κι αυτός ο περήφανος, γυμνός, ανυπεράσπιστος, ανήμπορος, αφέθηκε να τον βοηθήσουν, εγγράψαν υποθήκες πάνω του, πήραν δικαιώματα, αξιώνουν, μιλάνε για λογαριασμό του, του ρυθμίζουν την ανάσα, το βήμα, τον ελεούν, τον ντύνουν μ’ άλλα ρούχα ξέχειλα, χαλαρωμένα, του σφίγγουν μ’ ένα καραβόσκοινο τη μέση.
Τετέλεσται μέ τήν δικαιοσύνη;
Ἄν καὶ διάβασα τὶς ἐπιστολὲς καὶ τὶς διαμαρτυρίες τῶν εἰσαγγελέων, πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων, ἀπεφάσισα νὰ μὴ τὶς δημοσιεύσω, διότι κατὰ βάθος πιστεύω πὼς τὰ κίνητρά τους ἦταν κυρίως οἰκονομικά. Καὶ μάλιστα οἰκονομικὰ ποὺ ἀφοροῦσαν μόνον στὸν κλάδο τους καὶ στὶς περικοπὲς ποὺ ἦταν νὰ ἐφαρμοσθοῦν εἰς βάρος των.
Γενικῶς δὲν εἶδα εἰσαγγελέα νὰ κουνιέται οὔτε γιὰ τὰ μνημόνια, οὔτε γιὰ τοὺς ΛΑΘΡΟνόμους τους, οὔτε κἄν γιὰ τὴν ἐγκληματικότητα ποὺ λιανίζει τὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία.
Μόλις ὅμως ἔπιασαν νὰ τοὺς κόψουν τοὺς παράδες, λαλίστατοι.
Γιατί λοιπόν νά ἀσχοληθῶ μέ τέτοιους τύπους;
Παρ’ ὅλα αὐτὰ θεωρῶ πὼς ὁ καθεὶς ἔχει δικαίωμα στὴν ἔκφρασιν. Συμφωνῶ ἤ διαφωνῶ μὲ αὐτήν, τὴν σέβομαι.
Συνέχεια
Οἱ νόμοι λοιπὸν ὑπάρχουν γιὰ νὰ ἐφαρμόζονται. Ὄχι πάντα ὅμως.
Τὴν περίπτωσιν Τσίγκοφ δὲν τὴν ἐγνώριζα διότι δὲν τυγχάνω ποδοσφαιρόφιλος. Ἀλλὰ τὴν κατ’ ἐπιλογὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων τὴν γνωρίζω. Καθῶς ἐπίσης τὴν γνωρίζουν κι ὅλοι οἱ Ἕλληνες.
Τὸ πρόβλημα ὅμως δὲν εἶναι στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου πλέον ἀλλὰ στὴν διάκρισιν τῶν κατοικούντων ἐν Ἑλλάδι σὲ δύο κατηγορίες. Αὐτῶν ποὺ πληρώνουν κι αὐτῶν ποὺ ἔχουν λάβῃ πρὸ πολλοῦ ἀσυλία καὶ ἀτέλεια.
Συνεπῶς, κι ἐφ΄ ὅσον ἄλλα τὰ μάτια τοῦ λαγοῦ κι ἄλλα τῆς κουκουβάγιας, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω πὼς τελικῶς ἔτσι πρέπει νὰ γίνουν ὅλα.
Συνέχεια
Ναί, ἔχουμε ἀποτύχει ὡς κοινωνία.
Όταν τέσσερα νέα παιδιά, από 19 μέχρι 24, ετών θεωρούν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο με τα καλάσνικωφ, τότε έχουμε αποτύχει ως άνθρωποι, ως πολίτες, ως εκπαιδευτικοί, ως γονείς, ως πολιτικοί, ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Είμαστε μια κοινωνία σε σήψη ……….
Και φταίμε όλοι μας. Από το να αναλωνόμαστε σε ύβρεις μεταξύ μας λοιπόν, ας δούμε τι οφείλουμε να κάνουμε Συνέχεια