
Ἐχθὲς τὸ πρωΐ ὁ σύντροφός μου εὑρέθη σὲ ἕνα πολυκατάστημα γιὰ κάποιες ἀγορές. Τὴν ὥρα τοῦ ταμείου, ἕνας παπποῦς ἐμπρός του, δὲν μποροῦσε νὰ ἀποφασίσῃ τὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὰ ψώνια του, πρὸ κειμένου νὰ μπορέσῃ νὰ πληρώσῃ.
Βλέπετε, διέθετε μόλις 5 εὐρῶ, καὶ οἱ ἀγορές του ἐστοίχιζαν 6,15 εὐρῶ.
Ἡ ταμίας στὴν κοσμάρα της, περίμενε τὸν παππούλη νὰ εὕρῃ τὰ χρήματα ἢ νὰ ἀποφασίσῃ τὶ δὲν θὰ πάρῃ μαζύ του.
Δὲν μποροῦσε σὲ καμμίαν τῶν περιπτώσεων νὰ συνειδητοποιήσῃ τὸ δρᾶμα ποὺ ἐπαιζετο ἐμπρός της. Ἁπλῶς περίμενε νὰ ἀποφασίσῃ ὁ παπποῦς ποιό τρόφιμο δὲν θὰ ἐπλήρωνε. Βλέπετε ἡ διαφορὰ τοῦ 1,15 εὐρῶ ἦταν ἁπλῶς ἕνα ταμειακὸν ἔλλειμμα… Συνέχεια →