Διαβάζω ὅτι ἡ κατανάλωσις πλαστικῆς σακκούλας ἔχει μειωθῆ δραματικά, ἀκόμη καὶ σὲ καταστήματα ποὺ τὴν προσφέρουν δωρεάν. Ὄχι μόνον ἐκεῖ ποὺ τὴν χρεώνουν.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Ὕπνος βαθὺς καὶ (πρό)-αἰώνιος ποὺ μᾶς ἀρέσει…
Μοῦ λέει λοιπὸν νὰ ἐξακολουθήσω ἀμέριμνη τὸν ὕπνο μου γιὰ νὰ μὴ ταράξω τὴν (ἐπισήμως) λεηλασία, μὰ στὴν κυριολεξία (ἀνεπίσημο) γενοκτονία μου.
Μοῦ λέει λοιπόν, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, νὰ βγάλω τὸν σκασμό, νὰ ἐξακολουθήσω τὸν ὕπνο μου καὶ νὰ μὴν ἀνησυχῶ γιὰ κάτι. Τὸ ἔγκλημα θὰ ὀλοκληρωθῆ καθ’ ὅσον ἐγὼ θὰ κοιμᾶμαι ἀμέριμνη….
Ἔτσι μοῦ λέει…
Κι ἔχει δίκαιον… Ἀπόλυτο!!!
Μοῦ ζητᾶ στὴν πραγματικότητα νὰ ἐπαναλάβω ὅλα ὅσα ἐδῶ καὶ αἰῶνες ἀμέριμνη καὶ κοιμισμένη καὶ χαζοχαρούμενη πράττω…
Γιατί ξαφνιάζομαι καί ὀργίζομαι λοιπόν;
Μήπως διότι μοῦ θυμίζει πώς εἶμαι ὁ μοναδικός λαός παγκοσμίως πού δέν θέλησε νά κληρονομήσῃ, νά διατηρήσῃ καί νά ἐπαυξήσῃ τήν κληρονομία του;. Συνέχεια
Ὥρα ἀναθεωρήσεων…
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα ἀναφερθῆ στὴν Ἀνάστασιν τοῦ Γένους, πού, κατ’ ἐμέ, δὲν γίνεται νὰ περιλαμβάνῃ κάτι ἀπὸ ὅσα μᾶς ἔμαθαν ἔως σήμερα γιὰ …θέσφατα. Δὲν ὑπάρχουν …ἱερὲς ἀγελάδες καὶ δὲν ὑπάρχει γνωστὴ συνταγὴ γιὰ τὴν πορεία μας πρὸς τὴν Ἐλευθερία.
Χωνεύουμε ἁπλῶς, γιὰ ἀρχή, πὼς ὅσο δοῦλοι ἤμασταν ἐπὶ τουρκοκρατίας καὶ ῥωμαιοκρατίας, ἄλλο τόσο εἴμαστε καὶ σήμερα.
Συνειδητοποιοῦμε, πάντα γιὰ ἀρχή, πὼς ἡ Ἐπανάστασις πού, ἐπισήμως, ξεκίνησε τὸ 1821, δὲν ἔχει τελειώση ἀφ΄ ἑνός, ἀλλὰ πὼς ἀφ΄ ἑτέρου ἐκείνη ἡ περίοδος ἦταν ἁπκλῶς ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ ἐπεισόδια, ποὺ μᾶς συνέβησαν, πρὸ κειμένου νὰ διακρίνουμε τὴν διαδρομὴ ποὺ ἀπαιτεῖται νὰ διανύσουμε πρὸς τὴν Ἐλευθερία.
Φθάνει τὸ τέλος τῶν σημερινῶν πολιτικῶν…
Χώρα τῶν …«ἐθνοσωτήρων»!!!
Εἶδαν ὅλοι …φῶς καὶ σπεύδουν νὰ εἰσέλθουν σὲ μίαν χώρα διαλυμένη, πρὸ κειμένου νὰ ἀποτελειώσουν ἕναν τσαλακωμένο λαό. Τώρα τὸ βαρουφάκειον, ἐχθὲς τὸ λαφαζάνειον, προχθὲς τὸ κωνσταντοπούλειον, παρὰ προχθὲς οἱ ψωρολαμπράκηδες καὶ οἱ οὐρές τους, παρά-παρὰ προχθὲς ὁ ἤδη ἐντὸς τῆς βο(υ)λῆς τους κομματικὸς ἐσμός, πλάι-πλάι μὲ λεβεντο-ἀνταρCIAις καὶ λοιπὰ σκουπιδομαζώματα. Τί πόνος καί κόψιμο εἶναι αὐτός; Πόσο πολύ σκοτίζονται νά μᾶς …«ἀποσώσουν» ἀπό τά …ἀδέλφια τους, πού μᾶς «σώζουν», δύο σχεδόν αἰῶνες τώρα, διά τῆς γνωστῆς μεθόδου τῆς λεηλασίας καί τῆς καθυποτάξεώς μας; Γιατί πίσω ἀπό κάθε …«ἐθνοσωτηρία» στέκεται καί μία μασονική στοά ἤ ἕνας …«περιούσιος» «στρατηγικός ἐπενδυτής» ἤ μερικές, ἀγνώστου ταὐτότητος καί ἤθους, Μ.Κ.Ο.; Καί, τελικῶς, γιατί οὐδείς ἐξ αὐτῶν ἐτιμωρήθη οὐσιαστικῶς καί παραδειγματικῶς στό παρελθόν; Μήπως τελικῶς ἄπαντα τά ἐγχώρια σαπρόφυτα παρέμεναν καί παραμένουν ἀπολύτως ὑποταγμένα στά παγκόσμια σαπρόφυτα;
Συνέχεια
Χαμένοι στὸ νὰ μεγιστοποιήσουμε τὴν …αὐτοκαταστροφή μας!!!
Κατὰ τὴν πεπατημένη, ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὴν Ἑλλάδα, δὲ κυττάζει ὁ κάθε ἕνας τὸ «σπίτι» του. Δὲν κυττᾶ τὸ πῶς θὰ τὸ βελτιώση, καλλιτερεύση, ὀμορφύνη, ἀναβαθμίση, διακοσμήση κοκ, ἀλλὰ ἡ μόνη τοῦ ἔννοια εἶναι τὸ τὶ κάνουν οἱ γείτονες καὶ πῶς θὰ φρενάρη καὶ θὰ διακόψη, ἢ καὶ θὰ καταστρέψη τελικά, κάθε τους προσπάθεια.
Κι ὅλα αὐτὰ κατηγορώντας, καταγγέλλοντας, καρφώνοντας, συκοφαντώντας χρησιμοποιώντας κάθε θεμιτὸ κι ἀθέμιτο τρόπο, μέσον καὶ ἐπιχείρημα καί, κυρίως ἀδιαφορώντας καὶ μὴ λογαριαζοντας διόλου τὸ κόστος καὶ τὴν χλεύη τῆς αὐτογελοιοποιήσεώς του…
Συνέχεια