«Τι χαμπάρια γείτονα;» μου λέει ο συριζαίος από το απέναντι μπαλκόνι, με ύφος μισοκακόμοιρο και ολίγον πονηρό.
«Όλα πολύ καλά γείτονα, δεν τα ‘μαθες; Γράφεται η συμφωνία!».
Έκανε μεταβολή και κόντεψε να σπάσει την πόρτα από τη ζοχάδα του – κατάλαβε την ειρωνεία (πάλι καλά γιατί είναι και νιόκος).
Ε μα, τα ήθελε… προεκλογικά με καλημέριζε με το «θα σκίσουμε τα μνημόνια και θα καταργήσουμε τον ένφια», μετά πέρασε στο «τους έχουμε στριμώξει», και εδώ και τρεις εβδομάδες κόλλησε την βελόνα στο «γράφεται η συμφωνία».
Καὶ τώρα
«Οἱ Ἀλβανοὶ εἶναι καθάρματα. Εἶναι ἡ χειρίστη ῥάτσα!!! Εἶναι κτήνη… Ἐὰν μποροῦσα θὰ πατοῦσα ἕνα κουμπὶ γιὰ νὰ τοὺς ἐξαφανίσῳ, θὰ τὸ ἔκανα… Ὁ ἄνδρας μου δὲ ὅταν τοὺς βλέπῃ τοὺς κυνηγᾶ… Ἄλλοτε μὲ σκοῦπα κι ἄλλοτε μὲ …καραμπίνα!!!