
Μιὰ κουκουβάγια ὁλόλευκη
μὲ τὰ γλαρά της μάτια
ἦλθε καὶ μοῦ παρήγγειλε
τῆς Ἀθηνᾶς μαντᾶτα…
Μὲ κύτταξε καλὰ καλά
μὲ στηλωμένο βλέμμα
δὲ μίλησε μὲ τὴ λαλιά
μὰ ἔκανε ἕνα νεῦμα.. Συνέχεια

Μιὰ κουκουβάγια ὁλόλευκη
μὲ τὰ γλαρά της μάτια
ἦλθε καὶ μοῦ παρήγγειλε
τῆς Ἀθηνᾶς μαντᾶτα…
Μὲ κύτταξε καλὰ καλά
μὲ στηλωμένο βλέμμα
δὲ μίλησε μὲ τὴ λαλιά
μὰ ἔκανε ἕνα νεῦμα.. Συνέχεια
Μόνος σου…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἔχει πατήσει…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἔχει φαντασθεῖ…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἔχει ὀνειρευθεῖ…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἔχει τολμήσει…
Ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δὲν ἄντεξε…
Ἐκεῖ ποὺ μόνον ἐσὺ μπορεῖς…
Ἄνοιξε ἕναν δρόμο μέσα στὸ ἄγνωστον… Ἕναν δρόμο χαρᾶς, ἀνθρωπιᾶς, ἐντιμότητος, δικαιοσύνης, εἰλικρινείας, ὀμορφιᾶς…
Ἀγνόησε τὴν ἀσκήμια καὶ τὴν ψευτιά… Ἀγνόησε τὴν ἀδικία καὶ τὸν φθόνο… Συνέχεια
Πόσο δύσκολο ἀλήθεια εἶναι νά ἀποδεκτοῦμε πώς τά παιδιά μας μεγαλώνουν καί πώς πρέπει νά μάθουν νά πετοῦν μέ τά δικά τους φτερά;
Δύσκολο… Πολὺ δύσκολο…
Τὸ παιδὶ γιὰ τὸν γονέα εἶναι πάντα μικρό, εὐάλωτο, ἀνυπεράσπιστο καὶ πρέπει νὰ προστατευθῇ καὶ νὰ περιφρουρηθῇ… Καὶ νὰ ἀπὸ ἐδῶ νὰ τοῦ πετσοκόβουμε τὰ φτεράκια τους… Καὶ νὰ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ τὰ τρομοκρατοῦμε… Καὶ νὰ λίγο παρὰ κάτω νὰ διαπιστώνουμε πὼς ναί, τὰ καταφέραμε, τὰ καταντήσαμε …φυτά!!!
Διότι αὐτὸ ποὺ ἐπιτυγχάνουμε τελικῶς εἶναι νὰ τὰ καθιστοῦμε ὅλο καὶ πιὸ ἀνίκανα νὰ ἀντιμετωπίσουν μόνα τους τὴν ζωή τους… Συνέχεια
Ἡ μεγάλη μας ταλαιπωρία, γιὰ ὅλους ἐμᾶς ποὺ διαβιοῦμε στὶς μεγάλες πόλεις, μὲ τὴν ἄφθονο ἠχοῤῤύπανσιν καὶ φωτοῤῥύπανσιν, εἶναι τὸ ὅ,τι τελικῶς ἡ σκέψις μας συσκοτίζεται… Θολώνει…
Εἶναι δύσκολο, γιὰ τοὺς περισσοτέρους, νὰ ἀποκοποῦν, μὲ κάποιον τρόπο, ἀπὸ τὴν καθημερινότητα καὶ νὰ ἐπιτύχουν τὴν …ἡρεμία.
Κι ἐπεὶ δὴ συνήθως …κουβαλᾶμε τὴν ὅποια μας συνήθεια ἀκόμη κι ὅταν καταφέρνουμε νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς καθημερινὲς συνήθειες ποὺ μᾶς ταλαιπωροῦν, παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον τῆς αὐτοματοποιημένης συμπεριφορᾶς, εἶτε διαβιοῦμε στὶς πόλεις εἶτε ἀκόμη κι ὅταν, μὲ κάποιον τρόπο, καταφέρνουμε νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ αὐτές. Συνέχεια
Πολλὲς φορές, στὴν ζωή μας, πιστεύοντας πὼς ἐπιτύχαμε νὰ κάνουμε ἕνα βῆμα, γιὰ νὰ πᾶμε παρακάτω, ἀν τί νὰ βγοῦμε ἐν τελῶς ἀπὸ τὴν …γυάλα μας, περνᾶμε σὲ μίαν ἄλλην, ποὺ μᾶς φαίνεται πιὸ ἄνετη, πιὸ ἱκανὴ νὰ μᾶς φιλοξενήσῃ καὶ πιὸ …φρέσκια.
Δὲν παύει ὅμως ποτὲ νὰ εἶναι μία …ἄλλη γυάλα!!!
Εἴμαστε σαφῶς πάντα ἐξηρτημένοι ἀπὸ τὸ περιβάλλον μας καὶ ὁπωσδήποτε οἱ ἐπιλογές μας εἶναι μερικῶς περιορισμένες.
Δὲν μποροῦμε, γιὰ παράδειγμα, νὰ διαβιώσουμε στὴν Σελήνη ἤ στὴν Ἄρη. Συνέχεια
Πολλοὶ ἄνθρωποι εὑρίσκονται σὲ μιὰ κατάσταση ποὺ δὲν τοὺς ἰκανοποιεῖ καὶ νοιώθουν κατὰ κάποιον τρόπο σὰν νὰ εὑρίσκονται φυλακισμένοι μέσα σὲ ἔνα κλουβί.
Συνέχεια