Μετά τήν χθεσινή συνάντησι τοῦ «πρωθυπουργοῦ» μέ τόν Σαρκοζί, ὁ ΓΑΠ, μεταξύ ἄλλων, εἶπε: Ἡ Ἑλλάς θά τηρήσῃ τίς δεσμεύσεις της καί θά προχωρήσῃ σέ ὅλες τίς ἀπαραίτητες μεταρρυθμίσεις μέ ὁποιοδήποτε τίμημα καί κόστος. Θέλουμε, ἐμεῖς οἱ ἴδιοι νά ἀλλάξουμε τήν χώρα. Εἴμαστε ἀπολύτως, ἀποφασισμένοι».
Αὐτά, λοιπόν εἶπε ὁ ἀκατονόμαστος μετά Συνέχεια
Παρακολουθῶ κάθε ἡμέρα ἀπό κοντά τίς ἐκδηλώσεις τοῦ κινήματος τῶν όργισμένων Ἑλλήνων στίς πλατεῖες τῆς χώρας καί ἰδιαιτέρως σέ αὐτήν τοῦ Συντάγματος, ὅπου ἔχω καλλιτέρα πρόσβασι.
Ὁ κόσμος προσέρχεται, κυρίως, μετά τίς 8:00, γεμίζει ἀσφυκτικά ἡ πλατεία Συντάγματος κάθε μέρα, μέ ἀποκορύφωμα τήν συγκέντρωσι τῆς Τρίτης (λόγω καί τῆς “Σπίθας”) ἀλλά ἰδιαιτέρως αὐτήν τῆς Κυριακῆς 29 Μαΐου 2011.
Οἱ ὀργισμένοι διαδηλωτές Συνέχεια
Οι Ισπανοί δεν πολεμούν σαν ήρωες! Οι ήρωες πολεμούν σαν τους Ισπανούς!
Γράφει : o Νικόλαος Γεωργαντζάς*
(ἀπό τό τόνοι καί πνεύματα)
Εμείς οι Έλληνες χαιρετίζουμε με έθος και ως έθνος το κίνημα των Ισπανών: ¡Democracia Real Ya! Έλα όμως που του όλου κινήματος το πίσω πλάκα είναι… λάστιχο!
Δυστυχώς, το ¡Democracia Real Ya! δεν μπορεί να εκτιμάται ως κάτι το διαφορετικό. Ναι μεν λαλούν οι διαδηλωτές γιά αυθεντική ή γνήσια ή πραγματική δημοκρατία, αλλά μάλλον λόγω εξαθλίωσης απλά εννοούν να μην είναι το νυν πολιτικό σύστημα τέλεια κομματοκρατικό και να σκέφτεται που και που και την κοινωνία. Ναι, καλά!
Το των Ισπανών λάθος είναι ένα πρόβλημα δομής πολιτικών συσχετισμών. Διότι καθόσον οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν αλλάζουν, κρατώντας δηλαδή το παρόν πολιτικό σύστημα, μέσα από την υπάρχουσα δομή πολιτικών συσχετισμών στο νυν πολιτικό σύστημα, δεν μπορεί να αλλάξει η δυναμική Συνέχεια
Μιλῶ γιά τό χρῆμα. Εἶναι ἕνα ἐργαλείο συναλλαγῆς ἤ ἀνταλλαγῆς, ἄν θέλετε, τό ὁποῖο ἀνεκάλυψαν οἱ ἄνθρωποι γιά νά διευκολύνουν τίς συναλλαγές τους καί σιγά – σιγά κατέληξε νά γίνη κάτι σάν θεός καί νά τό προσκυνοῦμε. Χωρίς αὐτό δέν μποροῦμε νά κινηθοῦμε οὔτε μιά ἡμέρα. Ὅτι κι ἄν κάνουμε, ὅπου κι ἄν πᾶμε χρειαζόμαστε χρήματα. Ἄς φανταστοῦμε τήν ζωή μας χωρίς αὐτό. Θά μπορούσαμε ὡς ἔθνος ἤ ὠς χώρα καλλίτερα, νά ζήσουμε; Σέ περίπτωσι χρεωκοπίας; Δέν θά πρέπει νά τό ἀντικαταστήσουμε; Μέ τί καί γιά πόσο καιρό; Τί εἶναι πολυτιμότερο ὅλων; Συνέχεια
Γράφει ὁ Νῖκος Λυγερός
Όταν ασχολούμαστε αποκλειστικά με ενδογενή δεδομένα, έχουμε την εντύπωση ότι η κατάστασή μας είναι ιδιάζουσα και διατυπώνουμε περίεργες απόψεις περί μοναδικότητας. Αυτή η κρατική μορφή σολιψισμού, όχι μόνο δεν οδηγεί πουθενά, αλλά δικαιολογεί και μία απαράδεκτη αδράνεια. Ας εξετάσουμε μερικές αλήθειες, τις οποίες δεν πρέπει να ξεχάσουμε, για να κατανοήσουμε τα γεγονότα που θα μελετήσουμε. Συνέχεια
Λοιπόν. Οὔτε ἱστορικός εἶμαι, οὔτε ψυχολόγος γιά νά μπορέσω νά μελετήσω καί νά ἀναλύσω τό φαινόμενο τῆς ξενομανίας, τοῦ μιμητισμοῦ, τοῦ πιθηκισμοῦ, ἄν θέλετε, πού κατατρέχει τόν Ἑλληνικό λαό ὄχι μόνον τά τελευταῖα χρόνια. Ἴσως σέ κάποιο ἄλλο μου ἄρθρο νά προσπαθήσω….
Ἡ ξενολατρεία Συνέχεια
