Ἐς Γαριβάλδην
MISSA BREVIS GARIBALDINA. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα
Ὁ «τρελλὸς» τῆς Ἐλευσίνος.
Γιὰ τὸν «τρελλὸ τῆς Ἐλευσίνος» δὲν ἔχω γράψῃ ἄλλην φορά, ἀλλὰ γνωρίζω μερικὰ σπουδαῖα πράγματα γιὰ αὐτόν.
Γνωρίζω, γιὰ παράδειγμα, πὼς ὅταν ὅλοι πάσχιζαν νὰ κτίσουν τὰ σπίτια τους, καὶ νὰ κουκουλώσουν ἀρχαῖα εὑρήματα, αὐτὸς καταπιανόταν μὲ τὰ εὑρήματα κι ὄχι μὲ τοὺς ἀνθρώπους.
Συνέχεια
Τό σπαθί μου;
Τό σπαθί μου Εἰρήνη; Τό σπαθί μου;
Ποῦ νά τό δώσω Εἰρήνη τό σπαθί μου; Στόν παλιατζῆ; Γιατί; Γιά νά τό πάρῃ κάποιος πιτσιρικᾶς καί νά τό σέρνῃ στήν λάσπη;
Νὰ μεγαλώσῃ ὁ πιτσιρικάς, νά πάῃ στρατιώτης καὶ νὰ τὸ δικαιοῦται γιὰ νὰ τοῦ τὸ χαρίσω…
Κάπως ἔτσι μᾶς θυμίζει ὁ Ἠλίας Λογοθετίδης πὼς ἔπρεπε νὰ εἶναι τὰ πάντα…
Ἀλλὰ δὲν εἶναι… Συνέχεια
Ὁ «φυγάς».
Ὁ «Φυγάς» (γεν. τοῦ φυγάδος! ever…).
Εἰς τὸν θρυλικὸν τηλεοπτικὸν «Φυγάδα» (David Janssen) τῆς δεκαετίας τοῦ ᾿70, ὑπῆρχεν ἕνα «ἀτμοσφαιρικὸν» στοιχεῖον τὸ ὁποῖον τότε περνοῦσε ἀπαρατήρητον.
Ὁ «Φυγάς», εἰς ἁπάσας του τὰς ἐκδοχάς, κατ᾿ οὐσίαν καὶ κατὰ τὰ λοιπά, εἶναι ἕνα προπαγανδιστικὸν ἔργον.
Προπαγανδίζει –πρωτίστως- τὴν κατάργησιν τῆς θανατικῆς ποινῆς, τόσον εἰς τὰς Η.Π.Α. ὅσον καὶ εἰς διαφόρους χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ, μέσῳ τοῦ κεντρικοῦ θέματος, μιᾶς δικαστικῆς πλάνης.
Ὁ προώρως χαμένος Janssen, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν σύγχρονον κινηματογραφικὴν –καταιγιστικῆς Συνέχεια
Τρέξε
Τρέξε, τρέξε να προλάβεις τη ζωή σου που στρίβει στην γωνία και σου ρίχνει ένα χαμογελάκι μικρό και πονηρό. Θα τρέχει πάντα πιο γρήγορα από εσένα και εσύ θα καθυστερείς στην βιτρίνα με το ιλουστρασιόν φορεματάκι και κοστουμάκι του οίκου που διαφημίζεται στα περιοδικά. Κι ενώ εκείνη θα ανεβαίνει στο λόφο για να προλάβει την δύση του ήλιου εσύ θα χαζολογογείς με τον ηλίθιο συνάδελφο από την δουλειά σε ένα από εκείνα τα μίζερα γυαλιστερά καφέ της πλατείας. Ο ήλιος θα δύσει για άλλη μία φορά και εσύ θα έχεις χάσει ακόμη μία φορά την ανάσταση της νύχτας. Συνέχεια
Τὸ παντατίφ τοῦ κυρ Ἀντώνη Φοῦγγερ.
Τὸ παντατίφ τοῦ κυρ Ἀντώνη Φοῦγγερ.
Ὅταν, κάπου εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ ιστ΄ αἰῶνος, ὁ Χριστιανὸς Ζωγράφος ὁ ἐκ Σουαζίου (Hans Maler zu Schwaz) ἱστόρει τὴν προσωπογραφίαν τοῦ συντοπίτου του καὶ σπουδαίου τραπεζίτου, ἀνθρωπιστοῦ, λογίου καὶ μαικήνα Ἀντωνίου Φοῦγγερ (Anton Fugger), 1493-1560, δὲν παρέλειψε μιὰν οὐσιώδη λεπτομέρειαν τῆς ἐνδυματολογικῆς παρουσίας τοῦ μελανείμονος μεγαλοαστοῦ.
Τὸ ἐμφανέστατον ἐπιστήθιον περίαπτον (Pendentif), δὲν εἶναι κάποιον μάταιον «μπιζοῦ». Συνέχεια