«…Και ναι μεν για την μελλοντική πλήρη κατάρρευση των Κοινωνικοασφαλιστικών Οργανισμών, καθώς και για τα χρηματικά ποσά που υποχρεωτικώς καταβάλλονται βάσει των εισφοροδοτικών υποχρεώσεων των αυτοασφαλιζόμενων, που στην προκειμένη περίπτωση ανέρχονται ετησίως στο ποσό των 2.800 ευρώ, τα οποία  δεν τελούν σε αναλογία με την περιουσιακή προσδοκία αυτών, ως ενδιαφερομένων, οι οποίοι υποχρεωτικώς καταβάλουν υπέρογκες εισφορές για να λάβουν στο μέλλον, κατά το χρόνο θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος, «συντάξεις ένδειας» όπως τούτο τεκμηριώνεται επιστημονικά στην έκθεση της ΤτΕ 2012-2013 (σελ. 74-78), δεν μπορεί να υπάρχει βεβαιότητα αφού πρόκειται για κάτι που δεν επήλθε, αλλά θα μπορούσε να επέλθει, συνεπώς το αίτημα διαγραφής του ασφαλισμένου από τα μητρώα των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφαλίσεως που βασίζεται στην αρχή της καλόπιστης εκτελέσεως των ενοχών θα μπορούσε να κριθεί ως ασκ Συνέχεια →