Αὐτὰ δὲν εἶναι δανεικά…
Αὐτὰ εἶναι ἐπίσημος χρηματοδότησις, ἀπὸ ἐμᾶς, ποὺ δὲν ἐπιστρέφονται… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλεγχόμενες κουδουνίστρες (βουλευτές)
Εὔχομαι…
Ἐπειδή ὅλοι εὔχονται σέ φίλους κι ἀγαπημένους … λέω νά ἀλλάξω λίγο τήν θεματολογία !!
Εὔχομαι τά χειρότερα σέ ὅσους μᾶς ἔχουν βλάψει, ἐμᾶς καί τήν πατρίδα μας ….
– Νά μήν μποροῦν νά φᾶνε ΟΥΤΕ μία μπουκιά ἥρεμα …
– Νά δοῦν τά πάντα !!! ὅ,τι ἀγαποῦν νά ἐξαϋλώνονται (μέ πρώτους καί καλλίτερους τούς τραπεζικούς τους λογαριασμούς).
– Νά ἀποχαιρετήσουν διά παντός ὄλους ὅσους ἀγαποῦν ἤ ἔχουν ἀγαπήσει (ἄν ὑποθέσουμε ὅτι μποροῦν νά ἀγαπήσουν) …. Συνέχεια
Ἀντι-εἰδήσεις 1η Ἰανουαρίου 2014.
Τὴν ἀλλάξαμε κι αὐτὴν τὴν χρονιὰ μὲ μία νέα.
Δὲν θὰ εὐχηθῶ λοιπὸν τίποτα περισσότερο παρὰ μόνον Καλὴ Λευτεριά.
Ὅλα τὰ ἄλλα, ὅταν ἔχῃ κάποιος τὴν ἐλευθερία του, εἶναι δεδομένα.
(Καὶ μὴν περιμένετε πολλὲς εἰδήσεις σήμερα… Διακοπεύομαι!!!) Συνέχεια
Ὅταν ἡ Λιάνα δὲν ἦταν ἀκόμη ..Σουλτάνα!!!
Ποῦ τό εἶχα πετύχῃ αὐτό τό κείμενον;
Ἤ δέν ἦταν κείμενον καί ἦταν διήγησις;
Θὰ σᾶς γελάσω…
Πάντως ἡ παρακάτω ἱστορία μοῦ εἶναι πολὺ γνωστή…
Νά μοῦ τήν μετέφερε κάποιος;
Δὲν θυμᾶμαι…
Σημασία ἔχει πὼς τότε, ποὺ ἡ Λιάνα δὲν ἦταν ἀκόμη …Σουλτάνα, τότε ποὺ ὁ λόγος ἦταν πιὸ καθαρός, Συνέχεια
Ἀντι-εἰδήσεις 31 Δεκεμβρίου 2013.
Ἕνα γρήγορο σταχυολόγημα εἰδήσεων, μήπως καὶ δοῦμε πιὸ …ἀποστασιοποιημένα τὸν κόσμο μας!!!
παρ’ ὁλίγον …πολιτική!!!
- Τὸ Ἀντωνάκι μίλησε καὶ μᾶς ἔταξε ἀνάκαμψιν!!!
Ἔμ, νά μήν μοιράσῃ ἐλπίδες;
Πρωτοχρονιὰ εἶναι…
Ἄν τε….
Μὲ τὸ καλὸ νὰ μᾶς μπῇ τὸ νέον ἔτος, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ὁποίου θὰ ἔχουμε καὶ πρωθυπουργὸ καὶ πρόεδρο, σὲ συσκευασία τοῦ ἑνός, γιὰ νὰ τὸ ζήσουμε κι αὐτό…
Εἶναι, κατὰ πῶς τὰ λέει τὸ Ἀντωνάκι, τὸ γύρισμα τοῦ διακόπτου ποὺ συνέβῃ, ἤ θὰ συμβῇ, καὶ τέλος… Σωθήκαμε…
Αὐτά… Συνέχεια
Ἔχεις παπούτσια;
Θα ήθελα να επικοινωνήσω μαζί σας, δυο μέρες πριν από τον καινούργιο χρόνο, και αντί για τις συνηθισμένες ευχές – που έτσι κι αλλιώς βγαίνουν αυθόρμητα από την καρδιά μας – να μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία…
Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα.
Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μην θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.
Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά Συνέχεια