Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία

Τὸ χθόνιο σύμβολο στὴν θρακικὴ θρησκεία…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ σπήλαιο, εἶναι χθόνιο σύμβολο στὴν θρακικὴ θρησκεία

 Οἱ λαξευτοὶ τάφοι τῆς Θράκης, ποὺ θυμίζουν καὶ συμβολίζουν σπήλαια, οἱ κόγχες στὰ βράχια τῶν βουνῶν καὶ οἱ μεγαλιθικοὶ τάφοι (Dolmens), εἶναι μνημεῖα ποὺ ἐκφράζουν τὴν πίστη τῶν Θρακῶν στὴν ἀθανασία τῆς ψυχῆς καὶ δηλώνουν συγχρόνως τὸν οὐράνιο – ἡλιακὸ καὶ χθόνιο χαρακτῆρα τῆς θρησκείας τους, ὅπως κορυφώνεται στὴν διδασκαλία καὶ στὰ μυστήρια τοῦ ὀρφισμοῦ.

     Στὴν μυθολογία ἀπεικονίζονται ἀληθινὰ συμβάντα αὐτῆς τῆς μεταβατικῆς περιόδου, ποὺ πιθανότατα συμπίπτει μὲ τὸ τέλος τῆς ὕστερης ἐποχῆς τοῦ Χαλκοῦ καὶ τὴν ἀρχὴ τῆς πρώιμης ἐποχῆς τοῦ Σιδήρου. Συνέχεια →

Ὁ ἀποικισμὸς τῆς Θάσου…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Θρᾶκες οἱ πρῶτοι ἄποικοι – Ὁ ποιητὴς Ἀρχίλοχος καὶ οἱ σατυρικοί του στίχοι.

         Στὸ τέλος περίπου τοῦ 8ου αἰ. π.Χ. ἢ στὶς ἀρχὲς τοῦ 7ου αἰ. π.Χ., μία ἀποστολὴ ἀπὸ τὸ κυκλαδίτικο νησὶ τῆς Πάρου, ἀποβιβάστηκε στὸ πυκνόφυτο νησὶ τῆς Θάσου μὲ ἀρχηγὸ τὸν Τελεσικλῆ, πατέρα τοῦ λυρικοῦ ποιητοῦ Ἀρχιλόχου.

   Γύρω στὸ 684-680 π.Χ. οἱ Πάριοι ἄποικοι ἴδρυσαν στὴν ΒΑ ἀκτὴ τοῦ νησιοῦ, σὲ θέση προφυλαγμένη ἀπὸ φυσικὸ λιμάνι, τὴν πόλη τῆς Θάσου. Τὸ νησὶ κατεῖχε τότε τὸ θρακικὸ φύλο τῶν Ἠδώνων, οἱ ὁποῖοι εἶχαν διαπεραιωθεῖ σ΄αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἀπέναντι ἀκτὴ τῆς περιοχῆς τοῦ Παγγαίου. Ἀπὸ τὸ ὄνομα τῶν Ἠδώνων εἶχε ὀνομαστῆ καὶ τὸ νησί, πρὶν τὴν ἐγκατάσταση τῶν Παρίων ἀποίκων, Ἠδωνὶς ἢ Ὀδονίς. Συνέχεια →

Μία μεγάλη ἱστορία ΕΞΟΥΣΙΑΣ!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

«…Ο Ἀντώνιος Μπενάκης καὶ ἡ Ἀλέξανδρα Μαξίμου γεννοῦν τὸ 1843 τὸν Ἐμμανουὴλ Β’ στὴν Σύρο καὶ τὸν Λουκᾶ, τὴν Μαριέττα, τὴν Μερόπη καὶ τὴν Ἀγρίνη. Ο Ἐμμανουὴλ μετὰ τὶς σπουδές του στὴ Βρεταννία, πῆγε στὴν Αἴγυπτο καὶ ἐργάστηκε στην ἑταιρεία ἐμπορίας βάμβακος Χωρεμῆ στὴν Ἀλεξάνδρεια. Ἀπέκτησε μεγάλη περιουσία καὶ χρημάτισε πρῶτος Πρόεδρος τοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἀλεξανδρείας. Ἦταν στενὸς φίλος τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, μὲ τὸ κόμμα τοῦ ὁποίου ἐξελέγη, τὸ 1910, βουλευτής. Ἐχρήσθη ὑπουργὸς Ναυτιλίας, Γεωργίας, Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας.
Τὸ 1914 ἐξελέγη δήμαρχος Ἀθηναίων. Μετὰ τὴν ἧττα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου στὶς ἐκλογὲς κατεδιώχθη καὶ βασανίστηκε.
Τὸ 1920 ἐξορίστηκε στὸ Παρίσι. Ἐπέστρεψε λίγο ἀργότερα καὶ πραγματοποίησε σημαντικὲς δωρεές. (Σχολὴ νοσοκόμων Ἐρυθροῦ Σταυροῦ.) Ἐπίσης ἤταν ἰδρυτικὸ μέλος τοῦ Κολλεγίου Ἀθηνῶν. Συνέχεια →

Jacob Schiff. Ὁ τραπεζίτης ποὺ χρηματοδότησε τὴν «Κόκκινη Ἐπανάστασιν»

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

«Απο τα 388 μέλη της Νέας Κυβερνήσεως των Σοβιέτ, μόνο 16 ήταν Ρώσσοι. Ενας ήταν Αφροαμερικανός. Όλοι οι υπόλοιποι 371 ήταν εβραίοι στην καταγωγή. Απο αυτούς τους 371 Εβραιομπολσεβίκους ηγέτες, οι 265 προέρχονταν απο την Ανατολική Πλευρά της Νέας Υόρκης.»

Συνέχεια →

Ὁ τάφος τοῦ Ἱπποκράτους.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κατὰ τὸν Σωρανόν*, ὁ Ἱπποκράτης πέθανε τὸ 377 π.Χ. στὴν Λάρισα, περίπου ἐνενῆντα χρονῶν.
Ὁ τάφος του εὑρίσκετο σὲ ἕνα σημεῖο μεταξὺ τῆς ἀρχαίας Γυρτώνης (Τυρνάβου) καὶ τῆς Λαρίσσης.
Κοντὰ στὸ σημεῖο αὐτὸ ἔχει στηθῆ σύγχρονο μνημεῖο, μὲ τὸν ἀνδριάντα τοῦ Ἱπποκράτους στὴν κορυφή του καὶ ἀπὸ τὸ 1986 φιλοξενεῖται καὶ κενοτάφιο Ἰατρικὸ Μουσεῖο.
Σύμφωνα μὲ τὸν Ἄνθιμο Γαζῆ, τὸ μνῆμα τοῦ Ἱπποκράτους διατηρήθηκε μέχρι καὶ τὸν 2ο μ.Χ. αἰ.
 Συνέχεια →

Ὁ «μεσσίας» Σαμπατάι Σεβὶ καὶ οἱ Τουρκοεβραῖοι (ντονμέδες) τῆς Θεσσαλονίκης

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Η περίοδος της Τουρκοκρατίας, χαρακτηρίζεται ως η χρυσή εποχή των Εβραίων στην Θεσσαλονίκη. Τόσο ο σουλτάνος Μουράτ Β’, που κυρίευσε την πόλη, όσο και οι διάδοχοί του, για να εποικίσουν την ρημαγμένη κατά την άλωσή της Θεσσαλονίκη, ευνόησαν την εγκατάσταση Εβραίων, ιδίως αυτών που έρχονταν από την Γερμανία και την Ουγγαρία, όπου εκείνα τα χρόνια οι Εβραίοι υφίσταντο άγριες διώξεις. Αυτοί είναι οι αποκαλούμενοι Ασκεναζίμ (από το Ασκενάζ=Γερμανία), οι οποίοι αυξήθηκαν σημαντικά από τα μεγάλα «πογκρόμ» της Βαυαρίας το 1470. Συνέχεια →