Τὸ διάβασα σὲ κάποια σελίδα μὲ οἰκονομικὰ θέματα πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων καὶ τὸ κράτησα.
Πρὸ ἑνὸς ἔτους ὁ «λαγὸς» Μάκης βγῆκε δημοσίως νὰ ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν κατασχέσεων. (Τὸ εἴχαμε σχολιάσῃ τότε ἐδῶ: Ὁ Βορίδης ποὺ θὰ μᾶς σώσῃ… .).
Τώρα διαβάζω τὸ παρακάτω κείμενον κι ἔρχεται νὰ μὲ …ἀποδείξῃ πὼς δὲν εἶμαι ἡ μόνη ποὺ κάνω τὶς ἴδιες σκέψεις.
Τὸ κείμενον καταθέτει λογικότατα ἐπιχειρήματα καὶ καταλήγει σὲ εὔλογα συμπεράσματα.
Τὸ κύριον ἐρώτημα ὅμως παραμένει.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ὑγεία
Γιὰ 1500 εὐρῶ, βουλευτὴς ἐξευτελίζει τὶς ἀποζημιώσεις!
Ἀφῆστε δὲ ποὺ λαμβάνοντας αὐτὴ ἀποζημίωσι, στερεῖ ἀπὸ κάποιον ἄλλον, ποὺ πιθανὸν νὰ ἔχῃ ἀνάγκη, τὸ δικαίωμα στὴν ἀποζημίωσι.
Δὲν σέβεται οὔτε τὰ σημερινὰ κοινωνικὰ δεδομένα ἡ μανδάμ! Γιὰ 30 εὐρῶ τὴν ἡμέρα, στήθηκε στὴν οὐρά, πρὸ κειμένου νὰ λάβῃ ἀποζημίωσι γιὰ ἕνα ἀτύχημα ποὺ τῆς συνέβῃ ἐκτὸς ἐργασίας κι ἐκτὸς βο(υ)λῆς!!!
Νομιμότατα ὅλα φυσικά! Ἀλλά δίκαια; Ἠθικά;
Τὰ πλαστικὰ burgers ποὺ μᾶς ταΐζουν.
Ἐλᾶτε, κοπιᾶστε… Ἐλπίζω νὰ σᾶς ἔχῃ ἀνοίξῃ ἡ ὄρεξις γιὰ καλά, διότι σκοπεύω νὰ σᾶς τὴν …κόψω!!!
Ἕνα ἐνδιαφέρον καὶ ταὐτοχρόνως ἁπλούστατον «πείραμα» ποὺ ἔκανε ἡ Karen Hanrahan, ἀπέδειξε σὲ ὅλους μας, τὸ πόσο …πλαστικὰ εἶναι τὰ τρόφιμα ποὺ σερβίρονται στὰ ταχυφαγεῖα.
Ἀπὸ μίαν σκοπιὰ τὸ γνωρίζαμε. Ἀλλὰ οὐσιαστικῶς τὸ νὰ μὴν ἀπέχουμε ἀπὸ τέτοιου εἴδους τροφή, μᾶς καθιστᾷ συνεργοὺς στὴν διατήρησί τους. Διότι ἐὰν αὐτὰ δὲν ἔχουν πελάτες, τότε πῶς θά συντηρηθοῦν;
Τί χρῶμα μέλι θά φᾶμε σήμερα; Κόκκινο, πράσινο ἤ κίτρινο;
Οἱ μέλλισσες, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, παράγουν ἕνα μέλι, συγκεκριμένου χρώματος, σὲ πάρα πολλὲς ἀποχρώσεις σίγουρα, ἀλλὰ οὐδέποτε ξέφυγε ἀπὸ αὐτὰ τὰ χρωματικὰ ὅρια.
Σήμερα λοιπὸν ἔχουμε μέλισσες ποὺ παράγουν πολλῶν εἰδῶν χρῶμα μελιοῦ. Γιὰ κάθε προτίμησι καὶ γοῦστο…
Βέβαια, τὸ ἐὰν θὰ τὸ ἔτρωγαν αὐτὸ τὸ μέλι, τοὐλάχιστον αὐτοὶ ποὺ τρῶνε μέλι, εἶναι ἀμφίβολον.
Συνέχεια
Γλυκόῤῥιζα. Καταπολεμᾶ ἔως καὶ ἰοὺς ἀνθεκτικοὺς στὰ ἀντιικά φάρμακα.
H γλυκόρριζα Glycyrrhiza glabra (Leguminosae), έχει μια πλούσια και αρχαία ιστορία χρήσης ως φάρμακο, ριζωμένη στην ινδική, κινεζική, ελληνική όσο και στην αιγυπτιακή παράδοση.
Ρίζες γλυκόρριζας είχαν βρεθεί για παράδειγμα στον τάφο του Φαραώ Τουταγχαμών (1398 π.Χ.).
Σύμφωνα με το Θεόφραστο (3ος αιώνας π.Χ), οι Σκύθες, οι οποίοι είχαν μυηθεί στη γλυκόρριζα από τους Έλληνες, μασούσαν γλυκόρριζα και μπορούσαν να ζήσουν 12 μέρες χωρίς νερό.
Ο Θεόφραστος την αποκαλούσε «ρίζα των Σκυθών» και την έδινε για το άσθμα.
Ὁ Ὅμηρος κάνει καλὸ στὴν καρδιά!
Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν». ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Ὁ Ὅμηρος κάνει σκέτο καλό!
Στὰ πάντα.
Δὲν θὰ καταθέσω σήμερα δικές μου ἀπόψεις κι ἐμπειρίες.