Μὰ ἕνα θυμᾶμαι πάντα…

Νὰ ἀγαπῶ καὶ νὰ σέβομαι, κάτω ἀπὸ οἱεσδήποτε συνθῆκες, τὸν ἑαυτόν μου.
Πρῶτα κι ἐπάνω ἀπ΄ ὅλα ἐκτιμῶ αὐτὸ ποὺ ἔχω, ποὺ εἶμαι, ποὺ ἔγινα…
Τιμῶ τὸ ἐχθές μου καὶ τὸ ἀνασκαλεύω συχνά, διότι μέσα ἀπὸ ἐκεῖ πηγάζει ἡ ὁποία μου σοφία. Συνέχεια

Ποιοί θά μέ διαβάσουν;

Ἔχει σημασία πόσοι θά διαβάσουν αὐτά πού γράφω;

Εἰλικρινῶς, ἄν καὶ πράγματι μοῦ ἀρέσει νὰ διαβάζουν τὰ κείμενά μου, εἶναι πάρα πολὺ ἀνούσιον νὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τὸ πόσοι θὰ τὰ διαβάσουν. Κι αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως συνειδητόν. 

Καλοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἀλλὰ καλλίτερο ὅλων τὸ ἕνα.. Τὸ γεγονὸς τῆς ἀναγεννήσεως τοῦ Ἕλληνος! 

Συνέχεια

Κι ὅταν ἀρχίζῃς νὰ διακρίνῃς τοὺς σπόρους τῆς εὐκαιρίας μέσα ἀπὸ τὴν καταστροφή…

Ὅταν κάποιος ἀρχίζῃ νὰ διακρίνῃ τοὺς σπόρους τῆς εὐκαιρίας μέσα στὶς στάκτες τῆς καταστροφῆς, τότε μέσα του σταδιακὰ γεννιέται ἡ πίστις.
Πίστις δὲν εἶναι νὰ εἶσαι βέβαιος οὔτε νὰ βγάζῃς θρησκευτικοὺς ἤχους στὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Συνέχεια

Τὴν δική μου ζωὴ ὀφείλω νὰ ζήσω.

Ὅταν συμβιβάζεσαι μὲ τὰ ὄνειρα καί τὶς ἀξίες κάποιου ἅλλου, τότε παραχωρεῖς τὴν δύναμί σου σὲ κάποιον ἄλλον.
Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο θυσιάζεις τὴν αὐθεντικότητά σου καὶ ἀποδυναμώνεις τὸν ἑαυτό σου.

Ὅταν γεννιόμαστε ἀφήνουμε πίσω μας τὸ πρῶτο μας σπίτι, ποὺ μᾶς ἔδινε ζωή, κόβοντας τὸν ὀμφάλιο λῶρο καὶ κάνοντας αὐτὴ τὴν ἔξοδο, ποὺ ὅμως εἶναι ἀπαραίτητος ὅμως γιὰ τὴν ἐπιβίωσί μας. Συνέχεια

Ὅταν κάνω αὐτὸ ποὺ χρειάζομαι νὰ κάνω…

Ὅταν ἡ αὐτοεκτίμησις εἶναι χαμηλὴ οἱ ἄνθρωποι προσπαθοῦν νὰ ἀποζημιωθοῦν ἀκολουθῶντας κάποια πρότυπα συμπεριφορᾶς ποὺ θὰ τοὺς δώσουν πλασματικὴ αὐτοεκτίμησι.
 Γεμίζουν τὸ κενό ποὺ τοὺς δημιουργεῖ ἡ ἔλλειψις αὐταξίας μὲ σχέσεις ἐξαρτήσεως.
Οἱ σχέσεις ἐξαρτήσεως μποροῦν νὰ εἶναι μὲ ἄλλους ἀνθρώπους, μὲ τὴν δουλειά, μὲ τὸ φαγητό, μὲ τὸ ἀλκοόλ, μὲ τὰ ναρκωτικὰ καὶ μὲ διαφόρους τρόπους συμπεριφορᾶ. Συνέχεια

Ἐὰν ἐμεῖς δὲν ἤμαστε ἤδη ἕτοιμοι…

Γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ θέλουμε, χρειαζόμεθα, ἀποζητοῦμε, οὐδὲν θὰ ἔλθουν νὰ μᾶς χαρίσουν οἱ ἄλλοι.
Αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειαζόμεθα τὰ ἔχουμε μὲ τέτοιον τρόπο δομήσει καὶ προστατεύσει ἀπὸ ἀλλοιώσεις, μέσα μας, ποὺ θεωρητικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν περιχαρακωθεῖ ἀπόλυτα καὶ τελικῶς νὰ μὴ βάλονται ἀπὸ ἐξωτερικὲς πηγὲς κινδύνου.
Ἐὰν λοιπὸν πράγματι συμβαίνῃ κάτι τέτοιο, τότε ἐμεῖς εἴμαστε πανέτοιμοι γιὰ νὰ εὕροῦμε στὴν ζωή μας καὶ νὰ μετατρέψουμε σὲ πραγματικότητά μας ὅλα αὐτὰ ποὺ πιστεύουμε, λαχταροῦμε, ὀνειρευόμαστε. Συνέχεια